Deuteronomium 1

Status van die hoofstuk: konsep

Sien jy iets wat nie reg is nie? Tik op 'n versnommer om die vers na te gaan of 'n verandering voor te stel.

1Dit is die woorde wat Moses tot die hele Israel gespreek het oorkant die Jordaan, in die woestyn, in die Araba teenoor Suf, tussen Paran en Tofel en Laban en Haserot en Di-Sahab.אֵ֣לֶּה הַדְּבָרִ֗ים אֲשֶׁ֨ר דִּבֶּ֤ר מֹשֶׁה֙ אֶל־כָּל־יִשְׂרָאֵ֔ל בְּעֵ֖בֶר הַיַּרְדֵּ֑ן בַּמִּדְבָּ֡ר בָּֽעֲרָבָה֩ מ֨וֹל ס֜וּף בֵּֽין־פָּארָ֧ן וּבֵֽין־תֹּ֛פֶל וְלָבָ֥ן וַחֲצֵרֹ֖ת וְדִ֥י זָהָֽב׃These are the words that Moses spoke to all Israel in the wilderness east of the Jordan—in the Arabah opposite Suph—between Paran and Tophel, Laban, Hazeroth, and Dizahab. 2Elf dae is dit van Horeb af, langs die pad van die gebergte Seïr, tot by Kades-Barnea.אַחַ֨ד עָשָׂ֥ר יוֹם֙ מֵֽחֹרֵ֔ב דֶּ֖רֶךְ הַר־שֵׂעִ֑יר עַ֖ד קָדֵ֥שׁ בַּרְנֵֽעַ׃It is an eleven-day journey from Horeb to Kadesh-barnea by way of Mount Seir. 3En dit was in die 40ste jaar, in die elfde maand, op die eerste van die maand, dat Moses tot die Israeliete gespreek het volgens alles wat die \nd HERE\nd* hom aan hulle beveel het.

Letterlik: seuns van Israel.

Ongeveer Die elfde maand val ongeveer in Januarie en Februarie.

וַיְהִי֙ בְּאַרְבָּעִ֣ים שָׁנָ֔ה בְּעַשְׁתֵּֽי־עָשָׂ֥ר חֹ֖דֶשׁ בְּאֶחָ֣ד לַחֹ֑דֶשׁ דִּבֶּ֤ר מֹשֶׁה֙ אֶל־בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל כְּ֠כֹל אֲשֶׁ֨ר צִוָּ֧ה יְהוָ֛ה אֹת֖וֹ אֲלֵהֶֽם׃In the fortieth year, on the first day of the eleventh month, Moses proclaimed to the Israelites all that the LORD had commanded him concerning them. 4nadat hy Sihon, die koning van die Amoriete, wat in Hesbon gewoon het, verslaan het, en Og, die koning van Basan, wat in Astarot, in Edreï, gewoon het.אַחֲרֵ֣י הַכֹּת֗וֹ אֵ֚ת סִיחֹן֙ מֶ֣לֶךְ הָֽאֱמֹרִ֔י אֲשֶׁ֥ר יוֹשֵׁ֖ב בְּחֶשְׁבּ֑וֹן וְאֵ֗ת ע֚וֹג מֶ֣לֶךְ הַבָּשָׁ֔ן אֲשֶׁר־יוֹשֵׁ֥ב בְּעַשְׁתָּרֹ֖ת בְּאֶדְרֶֽעִי׃This was after he had defeated Sihon king of the Amorites, who lived in Heshbon, and then at Edrei had defeated Og king of Bashan, who lived in Ashtaroth. 5Oorkant die Jordaan, in die land Moab, het Moses begin om hierdie wet te verduidelik, en gesê:בְּעֵ֥בֶר הַיַּרְדֵּ֖ן בְּאֶ֣רֶץ מוֹאָ֑ב הוֹאִ֣יל מֹשֶׁ֔ה בֵּאֵ֛ר אֶת־הַתּוֹרָ֥ה הַזֹּ֖את לֵאמֹֽר׃On the east side of the Jordan in the land of Moab, Moses began to explain this law, saying:

6“Die \nd HERE\nd* onse God het by Horeb met ons gespreek en gesê: ‘Julle het lank genoeg by hierdie berg gebly.יְהוָ֧ה אֱלֹהֵ֛ינוּ דִּבֶּ֥ר אֵלֵ֖ינוּ בְּחֹרֵ֣ב לֵאמֹ֑ר רַב־לָכֶ֥ם שֶׁ֖בֶת בָּהָ֥ר הַזֶּֽה׃The LORD our God said to us at Horeb: “You have stayed at this mountain long enough. 7Draai om en breek op en gaan na die gebergte van die Amoriete en na al hulle bure, in die Araba, in die gebergte en in die Laagte en in die Suidland en aan die kus van die see, die land van die Kanaäniete en die Libanon, tot by die groot rivier, die Eufraatrivier.

Of: die Negev.

פְּנ֣וּ׀ וּסְע֣וּ לָכֶ֗ם וּבֹ֨אוּ הַ֥ר הָֽאֱמֹרִי֮ וְאֶל־כָּל־שְׁכֵנָיו֒ בָּעֲרָבָ֥ה בָהָ֛ר וּבַשְּׁפֵלָ֥ה וּבַנֶּ֖גֶב וּבְח֣וֹף הַיָּ֑ם אֶ֤רֶץ הַֽכְּנַעֲנִי֙ וְהַלְּבָנ֔וֹן עַד־הַנָּהָ֥ר הַגָּדֹ֖ל נְהַר־פְּרָֽת׃Resume your journey and go to the hill country of the Amorites; go to all the neighboring peoples in the Arabah, in the hill country, in the foothills, in the Negev, and along the seacoast to the land of the Canaanites and to Lebanon, as far as the great River Euphrates. 8Kyk, Ek het die land voor julle gegee. Gaan in en neem die land in besit wat die \nd HERE\nd* gesweer het aan julle vaders, aan Abraham, aan Isak en aan Jakob, om aan hulle te gee en aan hulle nageslag ná hulle.’רְאֵ֛ה נָתַ֥תִּי לִפְנֵיכֶ֖ם אֶת־הָאָ֑רֶץ בֹּ֚אוּ וּרְשׁ֣וּ אֶת־הָאָ֔רֶץ אֲשֶׁ֣ר נִשְׁבַּ֣ע יְ֠הוָה לַאֲבֹ֨תֵיכֶ֜ם לְאַבְרָהָ֨ם לְיִצְחָ֤ק וּֽלְיַעֲקֹב֙ לָתֵ֣ת לָהֶ֔ם וּלְזַרְעָ֖ם אַחֲרֵיהֶֽם׃See, I have placed the land before you. Enter and possess the land that the LORD swore He would give to your fathers Abraham, Isaac, and Jacob, and to their descendants after them.”

9En ek het in daardie tyd vir julle gesê: ‘Ek kan julle nie alleen dra nie.וָאֹמַ֣ר אֲלֵכֶ֔ם בָּעֵ֥ת הַהִ֖וא לֵאמֹ֑ר לֹא־אוּכַ֥ל לְבַדִּ֖י שְׂאֵ֥ת אֶתְכֶֽם׃At that time I said to you, “I cannot carry the burden for you alone. 10Die \nd HERE\nd* julle God het julle vermeerder, en kyk, julle is vandag soos die sterre van die hemel in menigte.יְהוָ֥ה אֱלֹהֵיכֶ֖ם הִרְבָּ֣ה אֶתְכֶ֑ם וְהִנְּכֶ֣ם הַיּ֔וֹם כְּכוֹכְבֵ֥י הַשָּׁמַ֖יִם לָרֹֽב׃The LORD your God has multiplied you, so that today you are as numerous as the stars in the sky. 11Mag die \nd HERE\nd*, die God van julle vaders, by julle voeg, soos julle is, 1 000 maal, en julle seën soos Hy vir julle gespreek het.יְהוָ֞ה אֱלֹהֵ֣י אֲבֽוֹתֵכֶ֗ם יֹסֵ֧ף עֲלֵיכֶ֛ם כָּכֶ֖ם אֶ֣לֶף פְּעָמִ֑ים וִיבָרֵ֣ךְ אֶתְכֶ֔ם כַּאֲשֶׁ֖ר דִּבֶּ֥ר לָכֶֽם׃May the LORD, the God of your fathers, increase you a thousand times over and bless you as He has promised. 12Hoe kan ek alleen julle moeite en julle las en julle twis dra?אֵיכָ֥ה אֶשָּׂ֖א לְבַדִּ֑י טָרְחֲכֶ֥ם וּמַֽשַּׂאֲכֶ֖ם וְרִֽיבְכֶֽם׃But how can I bear your troubles, burdens, and disputes all by myself? 13Gee vir julle wyse en verstandige en bekende manne volgens julle stamme, en ek sal hulle as julle hoofde aanstel.’הָב֣וּ לָ֠כֶם אֲנָשִׁ֨ים חֲכָמִ֧ים וּנְבֹנִ֛ים וִידֻעִ֖ים לְשִׁבְטֵיכֶ֑ם וַאֲשִׂימֵ֖ם בְּרָאשֵׁיכֶֽם׃Choose for yourselves wise, understanding, and respected men from each of your tribes, and I will appoint them as your leaders.” 14En julle het my geantwoord en gesê: ‘Goed is die ding wat jy gesê het om te doen.’וַֽתַּעֲנ֖וּ אֹתִ֑י וַתֹּ֣אמְר֔וּ טֽוֹב־הַדָּבָ֥ר אֲשֶׁר־דִּבַּ֖רְתָּ לַעֲשֽׂוֹת׃And you answered me and said, “What you propose to do is good.” 15En ek het die hoofde van julle stamme geneem, wyse en bekende manne, en hulle as hoofde oor julle aangestel: owerstes oor 1 000 en owerstes oor 100 en owerstes oor 50 en owerstes oor tien, en amptenare vir julle stamme.וָאֶקַּ֞ח אֶת־רָאשֵׁ֣י שִׁבְטֵיכֶ֗ם אֲנָשִׁ֤ים חֲכָמִים֙ וִֽידֻעִ֔ים וָאֶתֵּ֥ן אֹתָ֛ם רָאשִׁ֖ים עֲלֵיכֶ֑ם שָׂרֵ֨י אֲלָפִ֜ים וְשָׂרֵ֣י מֵא֗וֹת וְשָׂרֵ֤י חֲמִשִּׁים֙ וְשָׂרֵ֣י עֲשָׂרֹ֔ת וְשֹׁטְרִ֖ים לְשִׁבְטֵיכֶֽם׃So I took the leaders of your tribes, wise and respected men, and appointed them as leaders over you—as commanders of thousands, of hundreds, of fifties, and of tens, and as officers for your tribes. 16En ek het in daardie tyd julle regters beveel en gesê: ‘Hoor tussen julle broers en oordeel met geregtigheid tussen 'n man en sy broer en sy vreemdeling.וָאֲצַוֶּה֙ אֶת־שֹׁ֣פְטֵיכֶ֔ם בָּעֵ֥ת הַהִ֖וא לֵאמֹ֑ר שָׁמֹ֤עַ בֵּין־אֲחֵיכֶם֙ וּשְׁפַטְתֶּ֣ם צֶ֔דֶק בֵּֽין־אִ֥ישׁ וּבֵין־אָחִ֖יו וּבֵ֥ין גֵּרֽוֹ׃At that time I charged your judges: “Hear the disputes between your brothers, and judge fairly between a man and his brother or a foreign resident. 17Julle mag nie partydig wees in die regspraak nie. Die klein soos die groot moet julle aanhoor. Julle mag nie vir iemand bang wees nie, want die regspraak is vir God. En die saak wat vir julle te moeilik is, moet julle na my bring, en ek sal dit hoor.’

Letterlik: Julle mag nie gesigte erken nie.

לֹֽא־תַכִּ֨ירוּ פָנִ֜ים בַּמִּשְׁפָּ֗ט כַּקָּטֹ֤ן כַּגָּדֹל֙ תִּשְׁמָע֔וּן לֹ֤א תָג֨וּרוּ֙ מִפְּנֵי־אִ֔ישׁ כִּ֥י הַמִּשְׁפָּ֖ט לֵאלֹהִ֣ים ה֑וּא וְהַדָּבָר֙ אֲשֶׁ֣ר יִקְשֶׁ֣ה מִכֶּ֔ם תַּקְרִב֥וּן אֵלַ֖י וּשְׁמַעְתִּֽיו׃Show no partiality in judging; hear both small and great alike. Do not be intimidated by anyone, for judgment belongs to God. And bring to me any case too difficult for you, and I will hear it.” 18En ek het julle in daardie tyd beveel oor al die dinge wat julle moes doen.וָאֲצַוֶּ֥ה אֶתְכֶ֖ם בָּעֵ֣ת הַהִ֑וא אֵ֥ת כָּל־הַדְּבָרִ֖ים אֲשֶׁ֥ר תַּעֲשֽׂוּן׃And at that time I commanded you all the things you were to do.

19Toe het ons van Horeb af weggetrek en deur daardie hele groot en vreeslike woestyn gegaan wat julle gesien het, op die pad na die gebergte van die Amoriete, soos die HERE ons God ons beveel het, en ons het tot by Kades-Barnea gekom.וַנִּסַּ֣ע מֵחֹרֵ֗ב וַנֵּ֡לֶךְ אֵ֣ת כָּל־הַמִּדְבָּ֣ר הַגָּדוֹל֩ וְהַנּוֹרָ֨א הַה֜וּא אֲשֶׁ֣ר רְאִיתֶ֗ם דֶּ֚רֶךְ הַ֣ר הָֽאֱמֹרִ֔י כַּאֲשֶׁ֥ר צִוָּ֛ה יְהוָ֥ה אֱלֹהֵ֖ינוּ אֹתָ֑נוּ וַנָּבֹ֕א עַ֖ד קָדֵ֥שׁ בַּרְנֵֽעַ׃And just as the LORD our God had commanded us, we set out from Horeb and went toward the hill country of the Amorites, through all the vast and terrifying wilderness you have seen. When we reached Kadesh-barnea, 20En ek het vir julle gesê: ‘Julle het tot by die gebergte van die Amoriete gekom wat die HERE ons God aan ons gee.וָאֹמַ֖ר אֲלֵכֶ֑ם בָּאתֶם֙ עַד־הַ֣ר הָאֱמֹרִ֔י אֲשֶׁר־יְהוָ֥ה אֱלֹהֵ֖ינוּ נֹתֵ֥ן לָֽנוּ׃I said: “You have reached the hill country of the Amorites, which the LORD our God is giving us. 21Kyk, die \nd HERE\nd* jou God het die land voor jou gegee. Trek op, neem dit in besit, soos die \nd HERE\nd*, die God van jou vaders, vir jou gesê het. Moenie vrees nie en moenie verskrik word nie.’רְ֠אֵה נָתַ֨ן יְהוָ֧ה אֱלֹהֶ֛יךָ לְפָנֶ֖יךָ אֶת־הָאָ֑רֶץ עֲלֵ֣ה רֵ֗שׁ כַּאֲשֶׁר֩ דִּבֶּ֨ר יְהוָ֜ה אֱלֹהֵ֤י אֲבֹתֶ֨יךָ֙ לָ֔ךְ אַל־תִּירָ֖א וְאַל־תֵּחָֽת׃See, the LORD your God has placed the land before you. Go up and take possession of it as the LORD, the God of your fathers, has told you. Do not be afraid or discouraged.” 22Toe het julle almal na my toe gekom en gesê: ‘Laat ons manne voor ons uit stuur, dat hulle vir ons die land verken en vir ons woord terugbring aangaande die weg waarlangs ons moet opgaan en die stede waarheen ons sal kom.’וַתִּקְרְב֣וּן אֵלַי֮ כֻּלְּכֶם֒ וַתֹּאמְר֗וּ נִשְׁלְחָ֤ה אֲנָשִׁים֙ לְפָנֵ֔ינוּ וְיַחְפְּרוּ־לָ֖נוּ אֶת־הָאָ֑רֶץ וְיָשִׁ֤בוּ אֹתָ֨נוּ֙ דָּבָ֔ר אֶת־הַדֶּ֨רֶךְ֙ אֲשֶׁ֣ר נַעֲלֶה־בָּ֔הּ וְאֵת֙ הֶֽעָרִ֔ים אֲשֶׁ֥ר נָבֹ֖א אֲלֵיהֶֽן׃Then all of you approached me and said, “Let us send men ahead of us to search out the land and bring us word of what route to follow and which cities to enter.” 23En die saak was goed in my oë, en ek het twaalf manne uit julle geneem, een man vir elke stam.וַיִּיטַ֥ב בְּעֵינַ֖י הַדָּבָ֑ר וָאֶקַּ֤ח מִכֶּם֙ שְׁנֵ֣ים עָשָׂ֣ר אֲנָשִׁ֔ים אִ֥ישׁ אֶחָ֖ד לַשָּֽׁבֶט׃The plan seemed good to me, so I selected twelve men from among you, one from each tribe. 24En hulle het weggedraai en na die gebergte opgetrek en tot by die dal Eskol gekom en dit bespied.וַיִּפְנוּ֙ וַיַּעֲל֣וּ הָהָ֔רָה וַיָּבֹ֖אוּ עַד־נַ֣חַל אֶשְׁכֹּ֑ל וַֽיְרַגְּל֖וּ אֹתָֽהּ׃They left and went up into the hill country, and came to the Valley of Eshcol and spied out the land. 25En hulle het in hulle hand van die vrugte van die land geneem en dit na ons toe afgebring, en vir ons woord teruggebring en gesê: ‘Goed is die land wat die \nd HERE\nd* onse God ons gee.’וַיִּקְח֤וּ בְיָדָם֙ מִפְּרִ֣י הָאָ֔רֶץ וַיּוֹרִ֖דוּ אֵלֵ֑ינוּ וַיָּשִׁ֨בוּ אֹתָ֤נוּ דָבָר֙ וַיֹּ֣אמְר֔וּ טוֹבָ֣ה הָאָ֔רֶץ אֲשֶׁר־יְהוָ֥ה אֱלֹהֵ֖ינוּ נֹתֵ֥ן לָֽנוּ׃They took some of the fruit of the land in their hands, carried it down to us, and brought us word: “It is a good land that the LORD our God is giving us.” 26Maar julle wou nie opgaan nie en het teen die bevel van die \nd HERE\nd* julle God in opstand gekom.

Letterlik: teen die mond van die HERE julle God.

וְלֹ֥א אֲבִיתֶ֖ם לַעֲלֹ֑ת וַתַּמְר֕וּ אֶת־פִּ֥י יְהוָ֖ה אֱלֹהֵיכֶֽם׃But you were unwilling to go up; you rebelled against the command of the LORD your God. 27En julle het in julle tente gemor en gesê: ‘Omdat die HERE ons haat, het Hy ons uit die land Egipte uitgelei om ons in die hand van die Amoriete te gee om ons te vernietig.וַתֵּרָגְנ֤וּ בְאָהֳלֵיכֶם֙ וַתֹּ֣אמְר֔וּ בְּשִׂנְאַ֤ת יְהוָה֙ אֹתָ֔נוּ הוֹצִיאָ֖נוּ מֵאֶ֣רֶץ מִצְרָ֑יִם לָתֵ֥ת אֹתָ֛נוּ בְּיַ֥ד הָאֱמֹרִ֖י לְהַשְׁמִידֵֽנוּ׃You grumbled in your tents and said, “Because the LORD hates us, He has brought us out of the land of Egypt to deliver us into the hand of the Amorites to be annihilated. 28Waarheen gaan ons op? Ons broers het ons hart laat smelt deur te sê: “'n Volk groter en hoër as ons, stede groot en versterk tot in die hemel, en ons het ook die seuns van die Anakiete daar gesien.”’אָנָ֣ה׀ אֲנַ֣חְנוּ עֹלִ֗ים אַחֵינוּ֩ הֵמַ֨סּוּ אֶת־לְבָבֵ֜נוּ לֵאמֹ֗ר עַ֣ם גָּד֤וֹל וָרָם֙ מִמֶּ֔נּוּ עָרִ֛ים גְּדֹלֹ֥ת וּבְצוּרֹ֖ת בַּשָּׁמָ֑יִם וְגַם־בְּנֵ֥י עֲנָקִ֖ים רָאִ֥ינוּ שָֽׁם׃Where can we go? Our brothers have made our hearts melt, saying: ‘The people are larger and taller than we are; the cities are large, with walls up to the heavens. We even saw the descendants of the Anakim there.’” 29En ek het vir julle gesê: ‘Moenie verskrik word nie en moenie vir hulle vrees nie.וָאֹמַ֖ר אֲלֵכֶ֑ם לֹא־תַֽעַרְצ֥וּן וְֽלֹא־תִֽירְא֖וּן מֵהֶֽם׃So I said to you: “Do not be terrified or afraid of them! 30Die HERE julle God wat voor julle uit gaan, Hy sal vir julle veg, net soos alles wat Hy met julle in Egipte gedoen het, voor julle oë,יְהוָ֤ה אֱלֹֽהֵיכֶם֙ הַהֹלֵ֣ךְ לִפְנֵיכֶ֔ם ה֖וּא יִלָּחֵ֣ם לָכֶ֑ם כְּ֠כֹל אֲשֶׁ֨ר עָשָׂ֧ה אִתְּכֶ֛ם בְּמִצְרַ֖יִם לְעֵינֵיכֶֽם׃The LORD your God, who goes before you, will fight for you, just as you saw Him do for you in Egypt 31En in die woestyn, wat jy gesien het, waar die \nd HERE\nd* jou God jou gedra het soos 'n man sy seun dra, op die hele weg wat julle gegaan het totdat julle by hierdie plek aangekom het.וּבַמִּדְבָּר֙ אֲשֶׁ֣ר רָאִ֔יתָ אֲשֶׁ֤ר נְשָׂאֲךָ֙ יְהוָ֣ה אֱלֹהֶ֔יךָ כַּאֲשֶׁ֥ר יִשָּׂא־אִ֖ישׁ אֶת־בְּנ֑וֹ בְּכָל־הַדֶּ֨רֶךְ֙ אֲשֶׁ֣ר הֲלַכְתֶּ֔ם עַד־בֹּאֲכֶ֖ם עַד־הַמָּק֥וֹם הַזֶּֽה׃and in the wilderness, where the LORD your God carried you, as a man carries his son, all the way by which you traveled until you reached this place.” 32En in hierdie saak glo julle nie in die \nd HERE\nd* julle God nie,וּבַדָּבָ֖ר הַזֶּ֑ה אֵֽינְכֶם֙ מַאֲמִינִ֔ם בַּיהוָ֖ה אֱלֹהֵיכֶֽם׃But in spite of all this, you did not trust the LORD your God, 33wat voor julle uit op die weg gaan om vir julle 'n plek te verken waar julle kan kamp, in vuur by nag, om julle die weg te laat sien waarop julle moet loop, en in 'n wolk by dag.הַהֹלֵ֨ךְ לִפְנֵיכֶ֜ם בַּדֶּ֗רֶךְ לָת֥וּר לָכֶ֛ם מָק֖וֹם לַֽחֲנֹֽתְכֶ֑ם בָּאֵ֣שׁ׀ לַ֗יְלָה לַרְאֹֽתְכֶם֙ בַּדֶּ֨רֶךְ֙ אֲשֶׁ֣ר תֵּֽלְכוּ־בָ֔הּ וּבֶעָנָ֖ן יוֹמָֽם׃who went before you on the journey, in the fire by night and in the cloud by day, to seek out a place for you to camp and to show you the road to travel. 34En die \nd HERE\nd* het die stem van julle woorde gehoor, en Hy het Hom vertoorn en gesweer en gesê: ‘וַיִּשְׁמַ֥ע יְהוָ֖ה אֶת־ק֣וֹל דִּבְרֵיכֶ֑ם וַיִּקְצֹ֖ף וַיִּשָּׁבַ֥ע לֵאמֹֽר׃When the LORD heard your words, He grew angry and swore an oath, saying, 35‘Nie een van hierdie manne, hierdie bose geslag, sal die goeie land sien wat Ek gesweer het om aan julle vaders te gee nie,

Letterlik: As iemand van hierdie manne, hierdie bose geslag, die goeie land sal sien.

אִם־יִרְאֶ֥ה אִישׁ֙ בָּאֲנָשִׁ֣ים הָאֵ֔לֶּה הַדּ֥וֹר הָרָ֖ע הַזֶּ֑ה אֵ֚ת הָאָ֣רֶץ הַטּוֹבָ֔ה אֲשֶׁ֣ר נִשְׁבַּ֔עְתִּי לָתֵ֖ת לַאֲבֹתֵיכֶֽם׃“Not one of the men of this evil generation shall see the good land I swore to give your fathers, 36behalwe Kaleb, die seun van Jefunne. Hy sal dit sien, en aan hom sal Ek die land gee waarop hy getrap het, en aan sy seuns, omdat hy volkome agter die \nd HERE\nd* aan gegaan het.’זֽוּלָתִ֞י כָּלֵ֤ב בֶּן־יְפֻנֶּה֙ ה֣וּא יִרְאֶ֔נָּה וְלֽוֹ־אֶתֵּ֧ן אֶת־הָאָ֛רֶץ אֲשֶׁ֥ר דָּֽרַךְ־בָּ֖הּ וּלְבָנָ֑יו יַ֕עַן אֲשֶׁ֥ר מִלֵּ֖א אַחֲרֵ֥י יְהוָֽה׃except Caleb son of Jephunneh. He will see it, and I will give him and his descendants the land on which he has set foot, because he followed the LORD wholeheartedly.” 37Ook op my was die HERE toornig weens julle, en Hy het gesê: ‘Ook jy sal nie daar inkom nie.גַּם־בִּי֙ הִתְאַנַּ֣ף יְהוָ֔ה בִּגְלַלְכֶ֖ם לֵאמֹ֑ר גַּם־אַתָּ֖ה לֹא־תָבֹ֥א שָֽׁם׃The LORD was also angry with me on your account, and He said, “Not even you shall enter the land. 38Josua, die seun van Nun, wat voor jou staan, hy sal daar inkom. Versterk hom, want hy sal Israel dit laat beërf.יְהוֹשֻׁ֤עַ בִּן נוּן֙ הָעֹמֵ֣ד לְפָנֶ֔יךָ ה֖וּא יָ֣בֹא שָׁ֑מָּה אֹת֣וֹ חַזֵּ֔ק כִּי־ה֖וּא יַנְחִלֶ֥נָּה אֶת־יִשְׂרָאֵֽל׃Joshua son of Nun, who stands before you, will enter it. Encourage him, for he will enable Israel to inherit the land. 39En julle kleintjies, van wie julle gesê het: “Hulle sal 'n buit word,” en julle kinders wat vandag nie goed en kwaad ken nie, hulle sal daar inkom, en aan hulle sal Ek dit gee, en hulle sal dit in besit neem.וְטַפְּכֶם֩ אֲשֶׁ֨ר אֲמַרְתֶּ֜ם לָבַ֣ז יִהְיֶ֗ה וּ֠בְנֵיכֶם אֲשֶׁ֨ר לֹא־יָדְע֤וּ הַיּוֹם֙ ט֣וֹב וָרָ֔ע הֵ֖מָּה יָבֹ֣אוּ שָׁ֑מָּה וְלָהֶ֣ם אֶתְּנֶ֔נָּה וְהֵ֖ם יִירָשֽׁוּהָּ׃And the little ones you said would become captives—your children who on that day did not know good from evil—will enter the land that I will give them, and they will possess it. 40Maar julle, draai julle om en breek op na die woestyn, op die weg na die Sufsee.’

Die naam beteken Sufsee beteken Rietsee.

וְאַתֶּ֖ם פְּנ֣וּ לָכֶ֑ם וּסְע֥וּ הַמִּדְבָּ֖רָה דֶּ֥רֶךְ יַם־סֽוּף׃But you are to turn back and head for the wilderness along the route to the Red Sea. ” 41Toe het julle geantwoord en vir my gesê: ‘Ons het teen die \nd HERE\nd* gesondig. Ons sal opgaan en veg, volgens alles wat die \nd HERE\nd* onse God ons beveel het.’ En julle het elkeen sy oorlogswapens omgord en dit maklik geag om na die berg op te gaan.

Hebreeus onduidelik.

וַֽתַּעֲנ֣וּ׀ וַתֹּאמְר֣וּ אֵלַ֗י חָטָאנוּ֮ לַֽיהוָה֒ אֲנַ֤חְנוּ נַעֲלֶה֙ וְנִלְחַ֔מְנוּ כְּכֹ֥ל אֲשֶׁר־צִוָּ֖נוּ יְהוָ֣ה אֱלֹהֵ֑ינוּ וַֽתַּחְגְּר֗וּ אִ֚ישׁ אֶת־כְּלֵ֣י מִלְחַמְתּ֔וֹ וַתָּהִ֖ינוּ לַעֲלֹ֥ת הָהָֽרָה׃“We have sinned against the LORD,” you replied. “We will go up and fight, as the LORD our God has commanded us.” Then each of you put on his weapons of war, thinking it easy to go up into the hill country. 42Maar die HERE het vir my gesê: ‘Sê vir hulle: “Julle mag nie optrek nie en julle mag nie veg nie, want Ek is nie in julle midde nie, sodat julle nie voor julle vyande verslaan word nie.”’

Of: en julle sal nie voor julle vyande verslaan word nie.

וַיֹּ֨אמֶר יְהוָ֜ה אֵלַ֗י אֱמֹ֤ר לָהֶם֙ לֹ֤א תַֽעֲלוּ֙ וְלֹא־תִלָּ֣חֲמ֔וּ כִּ֥י אֵינֶ֖נִּי בְּקִרְבְּכֶ֑ם וְלֹא֙ תִּנָּֽגְפ֔וּ לִפְנֵ֖י אֹיְבֵיכֶֽם׃But the LORD said to me, “Tell them not to go up and fight, for I am not with you to keep you from defeat by your enemies.” 43En ek het met julle gespreek, maar julle het nie geluister nie, en julle was weerspannig teen die bevel van die \nd HERE\nd* en het julle aanmatigend gedra en na die berg opgegaan.

Letterlik: teen die mond van die HERE.

וָאֲדַבֵּ֥ר אֲלֵיכֶ֖ם וְלֹ֣א שְׁמַעְתֶּ֑ם וַתַּמְרוּ֙ אֶת־פִּ֣י יְהוָ֔ה וַתָּזִ֖דוּ וַתַּעֲל֥וּ הָהָֽרָה׃So I spoke to you, but you would not listen. You rebelled against the command of the LORD and presumptuously went up into the hill country. 44Toe het die Amoriet wat op daardie berg gewoon het, julle tegemoet uitgekom en julle agtervolg soos bye doen, en julle verpletter in Seïr tot by Horma.וַיֵּצֵ֨א הָאֱמֹרִ֜י הַיֹּשֵׁ֨ב בָּהָ֤ר הַהוּא֙ לִקְרַאתְכֶ֔ם וַיִּרְדְּפ֣וּ אֶתְכֶ֔ם כַּאֲשֶׁ֥ר תַּעֲשֶׂ֖ינָה הַדְּבֹרִ֑ים וַֽיַּכְּת֥וּ אֶתְכֶ֛ם בְּשֵׂעִ֖יר עַד־חָרְמָֽה׃Then the Amorites who lived in the hills came out against you and chased you like a swarm of bees. They routed you from Seir all the way to Hormah. 45En julle het teruggekeer en voor die \nd HERE\nd* gehuil, maar die \nd HERE\nd* het na julle stem nie geluister nie en Sy oor nie na julle geneig nie.וַתָּשֻׁ֥בוּ וַתִּבְכּ֖וּ לִפְנֵ֣י יְהוָ֑ה וְלֹֽא־שָׁמַ֤ע יְהוָה֙ בְּקֹ֣לְכֶ֔ם וְלֹ֥א הֶאֱזִ֖ין אֲלֵיכֶֽם׃And you returned and wept before the LORD, but He would not listen to your voice or give ear to you. 46En julle het baie dae in Kades gebly, soos die dae wat julle gebly het.וַתֵּשְׁב֥וּ בְקָדֵ֖שׁ יָמִ֣ים רַבִּ֑ים כַּיָּמִ֖ים אֲשֶׁ֥ר יְשַׁבְתֶּֽם׃For this reason you stayed in Kadesh for a long time—a very long time.