Numeri 14

Status van die hoofstuk: konsep

Sien jy iets wat nie reg is nie? Tik op 'n versnommer om die vers na te gaan of 'n verandering voor te stel.

1Toe het die hele vergadering hulle stem verhef en hulle stem laat hoor, en die volk het daardie nag gehuil.וַתִּשָּׂא֙ כָּל־הָ֣עֵדָ֔ה וַֽיִּתְּנ֖וּ אֶת־קוֹלָ֑ם וַיִּבְכּ֥וּ הָעָ֖ם בַּלַּ֥יְלָה הַהֽוּא׃Then the whole congregation lifted up their voices and cried out, and that night the people wept. 2En al die Israeliete het teen Moses en teen Aäron gemurmureer, en die hele vergadering het vir hulle gesê: “As ons maar in die land Egipte gesterf het, of in hierdie woestyn! As ons maar gesterf het!וַיִּלֹּ֨נוּ֙ עַל־מֹשֶׁ֣ה וְעַֽל־אַהֲרֹ֔ן כֹּ֖ל בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל וַֽיֹּאמְר֨וּ אֲלֵהֶ֜ם כָּל־הָעֵדָ֗ה לוּ־מַ֨תְנוּ֙ בְּאֶ֣רֶץ מִצְרַ֔יִם א֛וֹ בַּמִּדְבָּ֥ר הַזֶּ֖ה לוּ־מָֽתְנוּ׃All the Israelites grumbled against Moses and Aaron, and the whole congregation said to them, “If only we had died in the land of Egypt, or if only we had died in this wilderness! 3En waarom bring die \nd HERE\nd* ons na hierdie land om deur die swaard te val? Ons vroue en ons kleintjies sal ’n buit word. Is dit nie beter vir ons om na Egipte terug te keer nie?”וְלָמָ֣ה יְ֠הוָה מֵבִ֨יא אֹתָ֜נוּ אֶל־הָאָ֤רֶץ הַזֹּאת֙ לִנְפֹּ֣ל בַּחֶ֔רֶב נָשֵׁ֥ינוּ וְטַפֵּ֖נוּ יִהְי֣וּ לָבַ֑ז הֲל֧וֹא ט֦וֹב לָ֖נוּ שׁ֥וּב מִצְרָֽיְמָה׃Why is the LORD bringing us into this land to fall by the sword? Our wives and children will become plunder. Would it not be better for us to go back to Egypt?” 4En hulle het gesê, elkeen vir sy broer: “Laat ons ’n hoof aanstel en na Egipte terugkeer.”וַיֹּאמְר֖וּ אִ֣ישׁ אֶל־אָחִ֑יו נִתְּנָ֥ה רֹ֖אשׁ וְנָשׁ֥וּבָה מִצְרָֽיְמָה׃So they said to one another, “Let us appoint a leader and return to Egypt.”

5Toe het Moses en Aäron op hul aangesig geval voor die hele gemeente van die vergadering van die Israeliete.וַיִּפֹּ֥ל מֹשֶׁ֛ה וְאַהֲרֹ֖ן עַל־פְּנֵיהֶ֑ם לִפְנֵ֕י כָּל־קְהַ֥ל עֲדַ֖ת בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל׃Then Moses and Aaron fell facedown before the whole assembly of the congregation of Israel. 6En Josua, die seun van Nun, en Kaleb, die seun van Jefunne, van dié wat die land verken het, het hul klere geskeur,וִיהוֹשֻׁ֣עַ בִּן־נ֗וּן וְכָלֵב֙ בֶּן־יְפֻנֶּ֔ה מִן־הַתָּרִ֖ים אֶת־הָאָ֑רֶץ קָרְע֖וּ בִּגְדֵיהֶֽם׃Joshua son of Nun and Caleb son of Jephunneh, who were among those who had spied out the land, tore their clothes 7En hulle het vir die hele vergadering van die Israeliete gesê: “Die land waardeur ons getrek het om dit te verken, die land is baie, baie goed.וַיֹּ֣אמְר֔וּ אֶל־כָּל־עֲדַ֥ת בְּנֵֽי־יִשְׂרָאֵ֖ל לֵאמֹ֑ר הָאָ֗רֶץ אֲשֶׁ֨ר עָבַ֤רְנוּ בָהּ֙ לָת֣וּר אֹתָ֔הּ טוֹבָ֥ה הָאָ֖רֶץ מְאֹ֥ד מְאֹֽד׃and said to the whole congregation of Israel, “The land we passed through and explored is an exceedingly good land. 8As die \nd HERE\nd* behae in ons het, sal Hy ons in hierdie land inbring en dit aan ons gee, ’n land wat van melk en heuning vloei.אִם־חָפֵ֥ץ בָּ֨נוּ֙ יְהוָ֔ה וְהֵבִ֤יא אֹתָ֨נוּ֙ אֶל־הָאָ֣רֶץ הַזֹּ֔את וּנְתָנָ֖הּ לָ֑נוּ אֶ֕רֶץ אֲשֶׁר־הִ֛וא זָבַ֥ת חָלָ֖ב וּדְבָֽשׁ׃If the LORD delights in us, He will bring us into this land, a land flowing with milk and honey, and He will give it to us. 9Slegs, moenie teen die \nd HERE\nd* in opstand kom nie, en julle, moenie die volk van die land vrees nie, want hulle is ons brood. Hulle skaduwee het van hulle af weggegaan, en die \nd HERE\nd* is met ons. Moenie hulle vrees nie.”אַ֣ךְ בַּֽיהוָה֮ אַל־תִּמְרֹדוּ֒ וְאַתֶּ֗ם אַל־תִּֽירְאוּ֙ אֶת־עַ֣ם הָאָ֔רֶץ כִּ֥י לַחְמֵ֖נוּ הֵ֑ם סָ֣ר צִלָּ֧ם מֵעֲלֵיהֶ֛ם וַֽיהוָ֥ה אִתָּ֖נוּ אַל־תִּירָאֻֽם׃Only do not rebel against the LORD, and do not be afraid of the people of the land, for they will be like bread for us. Their protection has been removed, and the LORD is with us. Do not be afraid of them!” 10Maar die hele vergadering het gesê dat hulle hul met klippe moet stenig. Toe het die heerlikheid van die HERE in die tent van samekoms aan al die Israeliete verskyn.וַיֹּֽאמְרוּ֙ כָּל־הָ֣עֵדָ֔ה לִרְגּ֥וֹם אֹתָ֖ם בָּאֲבָנִ֑ים וּכְב֣וֹד יְהוָ֗ה נִרְאָה֙ בְּאֹ֣הֶל מוֹעֵ֔ד אֶֽל־כָּל־בְּנֵ֖י יִשְׂרָאֵֽל׃ פBut the whole congregation threatened to stone Joshua and Caleb. Then the glory of the LORD appeared to all the Israelites at the Tent of Meeting.

11En die HERE het vir Moses gesê: “Hoe lank sal hierdie volk My verag? En hoe lank sal hulle nie in My glo nie, ondanks al die tekens wat Ek in hulle midde gedoen het?וַיֹּ֤אמֶר יְהוָה֙ אֶל־מֹשֶׁ֔ה עַד־אָ֥נָה יְנַאֲצֻ֖נִי הָעָ֣ם הַזֶּ֑ה וְעַד־אָ֨נָה֙ לֹא־יַאֲמִ֣ינוּ בִ֔י בְּכֹל֙ הָֽאֹת֔וֹת אֲשֶׁ֥ר עָשִׂ֖יתִי בְּקִרְבּֽוֹ׃And the LORD said to Moses, “How long will this people treat Me with contempt? How long will they refuse to believe in Me, despite all the signs I have performed among them? 12Ek sal hulle met die pes tref en hulle onterf, en Ek sal jou tot 'n nasie maak, groter en magtiger as hulle.”

Of: hulle verdelg.

אַכֶּ֥נּוּ בַדֶּ֖בֶר וְאוֹרִשֶׁ֑נּוּ וְאֶֽעֱשֶׂה֙ אֹֽתְךָ֔ לְגוֹי־גָּד֥וֹל וְעָצ֖וּם מִמֶּֽנּוּ׃I will strike them with a plague and destroy them—and I will make you into a nation greater and mightier than they are.” 13En Moses het vir die \nd HERE\nd* gesê: “Die Egiptenaars sal hoor dat U hierdie volk met U krag uit hulle midde laat optrek het,וַיֹּ֥אמֶר מֹשֶׁ֖ה אֶל־יְהוָ֑ה וְשָׁמְע֣וּ מִצְרַ֔יִם כִּֽי־הֶעֱלִ֧יתָ בְכֹחֲךָ֛ אֶת־הָעָ֥ם הַזֶּ֖ה מִקִּרְבּֽוֹ׃But Moses said to the LORD, “The Egyptians will hear of it, for by Your strength You brought this people from among them. 14en hulle sal dit vir die inwoners van hierdie land sê. Hulle het gehoor dat U, HERE, in die midde van hierdie volk is, dat U, HERE, oog in oog gesien word, en dat U wolk oor hulle staan, en dat U in 'n wolkkolom voor hulle uit gaan bedags en in 'n vuurkolom snags.וְאָמְר֗וּ אֶל־יוֹשֵׁב֮ הָאָ֣רֶץ הַזֹּאת֒ שָֽׁמְעוּ֙ כִּֽי־אַתָּ֣ה יְהוָ֔ה בְּקֶ֖רֶב הָעָ֣ם הַזֶּ֑ה אֲשֶׁר־עַ֨יִן בְּעַ֜יִן נִרְאָ֣ה׀ אַתָּ֣ה יְהוָ֗ה וַעֲנָֽנְךָ֙ עֹמֵ֣ד עֲלֵהֶ֔ם וּבְעַמֻּ֣ד עָנָ֗ן אַתָּ֨ה הֹלֵ֤ךְ לִפְנֵיהֶם֙ יוֹמָ֔ם וּבְעַמּ֥וּד אֵ֖שׁ לָֽיְלָה׃And they will tell it to the inhabitants of this land. They have already heard that You, O LORD, are in the midst of this people, that You, O LORD, have been seen face to face, that Your cloud stands over them, and that You go before them in a pillar of cloud by day and a pillar of fire by night. 15As U hierdie volk soos een man doodmaak, sal die nasies wat die berig oor U gehoor het, sê:וְהֵמַתָּ֛ה אֶת־הָעָ֥ם הַזֶּ֖ה כְּאִ֣ישׁ אֶחָ֑ד וְאָֽמְרוּ֙ הַגּוֹיִ֔ם אֲשֶׁר־שָׁמְע֥וּ אֶֽת־שִׁמְעֲךָ֖ לֵאמֹֽר׃If You kill this people as one man, the nations who have heard of Your fame will say, 16‘Omdat die \nd HERE\nd* nie in staat was om hierdie volk in die land te bring wat Hy aan hulle gesweer het nie, het Hy hulle in die woestyn geslag.’מִבִּלְתִּ֞י יְכֹ֣לֶת יְהוָ֗ה לְהָבִיא֙ אֶת־הָעָ֣ם הַזֶּ֔ה אֶל־הָאָ֖רֶץ אֲשֶׁר־נִשְׁבַּ֣ע לָהֶ֑ם וַיִּשְׁחָטֵ֖ם בַּמִּדְבָּֽר׃‘Because the LORD was unable to bring this people into the land He swore to give them, He has slaughtered them in the wilderness.’ 17En nou, laat die krag van my Here tog groot word, soos U gespreek het deur te sê:וְעַתָּ֕ה יִגְדַּל־נָ֖א כֹּ֣חַ אֲדֹנָ֑י כַּאֲשֶׁ֥ר דִּבַּ֖רְתָּ לֵאמֹֽר׃So now I pray, may the power of my Lord be magnified, just as You have declared: 18‘Die \nd HERE\nd* is stadig tot toorn en groot in troue liefde, Hy wat ongeregtigheid en oortreding vergewe, maar wat hoegenaamd nie ongestraf laat nie, Hy wat die ongeregtigheid van die vaders aan die kinders besoek, aan die derde en aan die vierde geslag.’

Letterlik: Lank van neus.

Letterlik: Wat ongeregtigheid en oortreding dra.

יְהוָ֗ה אֶ֤רֶךְ אַפַּ֨יִם֙ וְרַב־חֶ֔סֶד נֹשֵׂ֥א עָוֺ֖ן וָפָ֑שַׁע וְנַקֵּה֙ לֹ֣א יְנַקֶּ֔ה פֹּקֵ֞ד עֲוֺ֤ן אָבוֹת֙ עַל־בָּנִ֔ים עַל־שִׁלֵּשִׁ֖ים וְעַל־רִבֵּעִֽים׃‘The LORD is slow to anger and abounding in loving devotion, forgiving iniquity and transgression. Yet He will by no means leave the guilty unpunished; He will visit the iniquity of the fathers upon their children to the third and fourth generation.’ 19Vergewe tog die ongeregtigheid van hierdie volk na die grootheid van U troue liefde, en soos U hierdie volk verdra het van Egipte af tot hiertoe.”

Of: vergewe het.

סְלַֽח־נָ֗א לַעֲוֺ֛ן הָעָ֥ם הַזֶּ֖ה כְּגֹ֣דֶל חַסְדֶּ֑ךָ וְכַאֲשֶׁ֤ר נָשָׂ֨אתָה֙ לָעָ֣ם הַזֶּ֔ה מִמִּצְרַ֖יִם וְעַד־הֵֽנָּה׃Pardon, I pray, the iniquity of this people, in keeping with the greatness of Your loving devotion, just as You have forgiven them ever since they left Egypt.” 20En die \nd HERE\nd* het gesê: “Ek het vergewe volgens jou woord.וַיֹּ֣אמֶר יְהוָ֔ה סָלַ֖חְתִּי כִּדְבָרֶֽךָ׃“I have pardoned them as you requested,” the LORD replied. 21Maar so waar as Ek lewe, en die heerlikheid van die HERE die hele aarde sal vul:וְאוּלָ֖ם חַי־אָ֑נִי וְיִמָּלֵ֥א כְבוֹד־יְהוָ֖ה אֶת־כָּל־הָאָֽרֶץ׃“Yet as surely as I live and as surely as the whole earth is filled with the glory of the LORD, 22Want al die manne wat My heerlikheid en My tekens gesien het wat Ek in Egipte en in die woestyn gedoen het, en My nou al tien keer op die proef gestel het en nie na My stem geluister het nie,כִּ֣י כָל־הָאֲנָשִׁ֗ים הָרֹאִ֤ים אֶת־כְּבֹדִי֙ וְאֶת־אֹ֣תֹתַ֔י אֲשֶׁר־עָשִׂ֥יתִי בְמִצְרַ֖יִם וּבַמִּדְבָּ֑ר וַיְנַסּ֣וּ אֹתִ֗י זֶ֚ה עֶ֣שֶׂר פְּעָמִ֔ים וְלֹ֥א שָׁמְע֖וּ בְּקוֹלִֽי׃not one of the men who have seen My glory and the signs I performed in Egypt and in the wilderness—yet have tested Me and disobeyed Me these ten times— 23hulle sal beslis nie die land sien wat Ek aan hulle vaders gesweer het nie; ja, almal wat My verag, sal dit nie sien nie.אִם־יִרְאוּ֙ אֶת־הָאָ֔רֶץ אֲשֶׁ֥ר נִשְׁבַּ֖עְתִּי לַאֲבֹתָ֑ם וְכָל־מְנַאֲצַ֖י לֹ֥א יִרְאֽוּהָ׃not one will ever see the land that I swore to give their fathers. None of those who have treated Me with contempt will see it. 24Maar My kneg Kaleb, omdat 'n ander gees by hom was en hy My volkome gevolg het, hom sal Ek bring in die land waarin hy gekom het, en sy nageslag sal dit in besit neem.

Letterlik: hy het agter My volgemaak.

וְעַבְדִּ֣י כָלֵ֗ב עֵ֣קֶב הָֽיְתָ֞ה ר֤וּחַ אַחֶ֨רֶת֙ עִמּ֔וֹ וַיְמַלֵּ֖א אַחֲרָ֑י וַהֲבִֽיאֹתִ֗יו אֶל־הָאָ֨רֶץ֙ אֲשֶׁר־בָּ֣א שָׁ֔מָּה וְזַרְע֖וֹ יוֹרִשֶֽׁנָּה׃But because My servant Caleb has a different spirit and has followed Me wholeheartedly, I will bring him into the land he has entered, and his descendants will inherit it. 25Nou woon die Amalekiet en die Kanaäniet in die vallei. Môre, draai om en breek op na die woestyn, op die pad na die See van Riet.”וְהָֽעֲמָלֵקִ֥י וְהַֽכְּנַעֲנִ֖י יוֹשֵׁ֣ב בָּעֵ֑מֶק מָחָ֗ר פְּנ֨וּ וּסְע֥וּ לָכֶ֛ם הַמִּדְבָּ֖ר דֶּ֥רֶךְ יַם־סֽוּף׃ פNow since the Amalekites and Canaanites are living in the valleys, turn back tomorrow and head for the wilderness along the route to the Red Sea. ”

26En die \nd HERE\nd* het met Moses en met Aäron gespreek en gesê:וַיְדַבֵּ֣ר יְהוָ֔ה אֶל־מֹשֶׁ֥ה וְאֶֽל־אַהֲרֹ֖ן לֵאמֹֽר׃Then the LORD said to Moses and Aaron, 27“Hoe lank nog met hierdie bose vergadering wat teen My mor? Die gemor van die Israeliete wat hulle teen My mor, het Ek gehoor.עַד־מָתַ֗י לָעֵדָ֤ה הָֽרָעָה֙ הַזֹּ֔את אֲשֶׁ֛ר הֵ֥מָּה מַלִּינִ֖ים עָלָ֑י אֶת־תְּלֻנּ֞וֹת בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֗ל אֲשֶׁ֨ר הֵ֧מָּה מַלִּינִ֛ים עָלַ֖י שָׁמָֽעְתִּי׃“How long will this wicked congregation grumble against Me? I have heard the complaints that the Israelites are making against Me. 28Sê vir hulle: So waar as Ek lewe, spreuk van die HERE, soos julle in My ore gespreek het, so sal Ek beslis aan julle doen.אֱמֹ֣ר אֲלֵהֶ֗ם חַי־אָ֨נִי֙ נְאֻם־יְהוָ֔ה אִם־לֹ֕א כַּאֲשֶׁ֥ר דִּבַּרְתֶּ֖ם בְּאָזְנָ֑י כֵּ֖ן אֶֽעֱשֶׂ֥ה לָכֶֽם׃So tell them: As surely as I live, declares the LORD, I will do to you exactly as I heard you say. 29In hierdie woestyn sal julle lyke val, en al julle geteldes volgens julle volle getal, van 20 jaar oud en daarbo, julle wat teen My gemor het.בַּמִּדְבָּ֣ר הַ֠זֶּה יִפְּל֨וּ פִגְרֵיכֶ֜ם וְכָל־פְּקֻדֵיכֶם֙ לְכָל־מִסְפַּרְכֶ֔ם מִבֶּ֛ן עֶשְׂרִ֥ים שָׁנָ֖ה וָמָ֑עְלָה אֲשֶׁ֥ר הֲלִֽינֹתֶ֖ם עָלָֽי׃Your bodies will fall in this wilderness—all who were numbered in the census, everyone twenty years of age or older—because you have grumbled against Me. 30Julle sal beslis nie in die land kom waaroor Ek My hand opgehef het om julle daarin te laat woon nie, behalwe Kaleb, die seun van Jefunne, en Josua, die seun van Nun.אִם־אַתֶּם֙ תָּבֹ֣אוּ אֶל־הָאָ֔רֶץ אֲשֶׁ֤ר נָשָׂ֨אתִי֙ אֶת־יָדִ֔י לְשַׁכֵּ֥ן אֶתְכֶ֖ם בָּ֑הּ כִּ֚י אִם־כָּלֵ֣ב בֶּן־יְפֻנֶּ֔ה וִיהוֹשֻׁ֖עַ בִּן־נֽוּן׃Surely none of you will enter the land in which I swore to settle you, except Caleb son of Jephunneh and Joshua son of Nun. 31En julle kleintjies, van wie julle gesê het dat hulle ’n buit sal word, hulle sal Ek inbring, en hulle sal die land ken wat julle verwerp het.וְטַ֨פְּכֶ֔ם אֲשֶׁ֥ר אֲמַרְתֶּ֖ם לָבַ֣ז יִהְיֶ֑ה וְהֵבֵיאתִ֣י אֹתָ֔ם וְיָֽדְעוּ֙ אֶת־הָאָ֔רֶץ אֲשֶׁ֥ר מְאַסְתֶּ֖ם בָּֽהּ׃But I will bring your children, whom you said would become plunder, into the land you have rejected—and they will enjoy it. 32En wat julle betref, julle lyke sal in hierdie woestyn val.וּפִגְרֵיכֶ֖ם אַתֶּ֑ם יִפְּל֖וּ בַּמִּדְבָּ֥ר הַזֶּֽה׃As for you, however, your bodies will fall in this wilderness. 33En julle kinders sal 40 jaar lank herders in die woestyn wees en julle hoerery dra, totdat julle lyke in die woestyn ten einde is.וּ֠בְנֵיכֶם יִהְי֨וּ רֹעִ֤ים בַּמִּדְבָּר֙ אַרְבָּעִ֣ים שָׁנָ֔ה וְנָשְׂא֖וּ אֶת־זְנוּתֵיכֶ֑ם עַד־תֹּ֥ם פִּגְרֵיכֶ֖ם בַּמִּדְבָּֽר׃Your children will be shepherds in the wilderness for forty years, and they will suffer for your unfaithfulness until the last of your bodies lies in the wilderness. 34Volgens die getal dae wat julle die land verken het, 40 dae, 'n dag vir 'n jaar, 'n dag vir 'n jaar, sal julle jul ongeregtighede dra, 40 jaar lank, en julle sal My teenstand ken.

Of: My afkeer.

בְּמִסְפַּ֨ר הַיָּמִ֜ים אֲשֶׁר־תַּרְתֶּ֣ם אֶת־הָאָרֶץ֮ אַרְבָּעִ֣ים יוֹם֒ י֣וֹם לַשָּׁנָ֞ה י֣וֹם לַשָּׁנָ֗ה תִּשְׂאוּ֙ אֶת־עֲוֺנֹ֣תֵיכֶ֔ם אַרְבָּעִ֖ים שָׁנָ֑ה וִֽידַעְתֶּ֖ם אֶת־תְּנוּאָתִֽי׃In keeping with the forty days you spied out the land, you shall bear your guilt forty years—a year for each day—and you will experience My alienation. 35Ek, die \nd HERE\nd*, het gespreek. Sekerlik, dit sal Ek aan hierdie hele bose vergadering doen, wat teen My saamgekom het: in hierdie woestyn sal hulle ten einde kom, en daar sal hulle sterf.’”אֲנִ֣י יְהוָה֮ דִּבַּרְתִּי֒ אִם־לֹ֣א׀ זֹ֣את אֶֽעֱשֶׂ֗ה לְכָל־הָעֵדָ֤ה הָֽרָעָה֙ הַזֹּ֔את הַנּוֹעָדִ֖ים עָלָ֑י בַּמִּדְבָּ֥ר הַזֶּ֛ה יִתַּ֖מּוּ וְשָׁ֥ם יָמֻֽתוּ׃I, the LORD, have spoken, and I will surely do these things to this entire wicked congregation, which has conspired against Me. They will meet their end in the wilderness, and there they will die.” 36En die manne wat Moses gestuur het om die land te verken, en wat teruggekeer het en die hele vergadering teen hom laat murmureer het deur ’n gerug oor die land uit te bring,וְהָ֣אֲנָשִׁ֔ים אֲשֶׁר־שָׁלַ֥ח מֹשֶׁ֖ה לָת֣וּר אֶת־הָאָ֑רֶץ וַיָּשֻׁ֗בוּ עָלָיו֙ אֶת־כָּל־הָ֣עֵדָ֔ה לְהוֹצִ֥יא דִבָּ֖ה עַל־הָאָֽרֶץ׃So the men Moses had sent to spy out the land, who had returned and made the whole congregation grumble against him by bringing out a bad report about the land— 37daardie manne, wat die slegte gerug oor die land uitgebring het, het gesterf deur die plaag voor die aangesig van die \nd HERE\nd*.וַיָּמֻ֨תוּ֙ הָֽאֲנָשִׁ֔ים מוֹצִאֵ֥י דִבַּת־הָאָ֖רֶץ רָעָ֑ה בַּמַּגֵּפָ֖ה לִפְנֵ֥י יְהוָֽה׃those men who had brought out the bad report about the land—were struck down by a plague before the LORD. 38Maar Josua, die seun van Nun, en Kaleb, die seun van Jefunne, het lewend gebly van daardie manne wat gegaan het om die land te verken.וִיהוֹשֻׁ֣עַ בִּן־נ֔וּן וְכָלֵ֖ב בֶּן־יְפֻנֶּ֑ה חָיוּ֙ מִן־הָאֲנָשִׁ֣ים הָהֵ֔ם הַֽהֹלְכִ֖ים לָת֥וּר אֶת־הָאָֽרֶץ׃Of those men who had gone to spy out the land, only Joshua son of Nun and Caleb son of Jephunneh remained alive. 39En Moses het hierdie woorde aan al die Israeliete gespreek, en die volk het baie getreur.וַיְדַבֵּ֤ר מֹשֶׁה֙ אֶת־הַדְּבָרִ֣ים הָאֵ֔לֶּה אֶֽל־כָּל־בְּנֵ֖י יִשְׂרָאֵ֑ל וַיִּֽתְאַבְּל֥וּ הָעָ֖ם מְאֹֽד׃And when Moses relayed these words to all the Israelites, the people mourned bitterly. 40En hulle het vroeg in die oggend opgestaan en na die kruin van die berg opgegaan en gesê: “Hier is ons, en ons sal opgaan na die plek waarvan die \nd HERE\nd* gesê het, want ons het gesondig.”וַיַּשְׁכִּ֣מוּ בַבֹּ֔קֶר וַיַּֽעֲל֥וּ אֶל־רֹאשׁ־הָהָ֖ר לֵאמֹ֑ר הִנֶּ֗נּוּ וְעָלִ֛ינוּ אֶל־הַמָּק֛וֹם אֲשֶׁר־אָמַ֥ר יְהוָ֖ה כִּ֥י חָטָֽאנוּ׃Early the next morning they got up and went up toward the ridge of the hill country. “We have indeed sinned,” they said, “but we will go to the place the LORD has promised.” 41Maar Moses het gesê: “Waarom oortree julle dan die bevel van die \nd HERE\nd*? Dit sal nie slaag nie.

Letterlik: Die mond van die HERE.

וַיֹּ֣אמֶר מֹשֶׁ֔ה לָ֥מָּה זֶּ֛ה אַתֶּ֥ם עֹבְרִ֖ים אֶת־פִּ֣י יְהוָ֑ה וְהִ֖וא לֹ֥א תִצְלָֽח׃But Moses said, “Why are you transgressing the commandment of the LORD? This will not succeed! 42Moenie opgaan nie, want die \nd HERE\nd* is nie in julle midde nie, sodat julle nie voor julle vyande geslaan word nie.אַֽל־תַּעֲל֔וּ כִּ֛י אֵ֥ין יְהוָ֖ה בְּקִרְבְּכֶ֑ם וְלֹא֙ תִּנָּ֣גְפ֔וּ לִפְנֵ֖י אֹיְבֵיכֶֽם׃Do not go up, lest you be struck down by your enemies, because the LORD is not among you. 43Want die Amalekiet en die Kanaäniet is daar voor julle, en julle sal deur die swaard val; want omdat julle van agter die \nd HERE\nd* af omgekeer het, sal die \nd HERE\nd* nie met julle wees nie.”כִּי֩ הָעֲמָלֵקִ֨י וְהַכְּנַעֲנִ֥י שָׁם֙ לִפְנֵיכֶ֔ם וּנְפַלְתֶּ֖ם בֶּחָ֑רֶב כִּֽי־עַל־כֵּ֤ן שַׁבְתֶּם֙ מֵאַחֲרֵ֣י יְהוָ֔ה וְלֹא־יִהְיֶ֥ה יְהוָ֖ה עִמָּכֶֽם׃For there the Amalekites and Canaanites will face you, and you will fall by the sword. Because you have turned away from the LORD, He will not be with you.” 44Tog was hulle vermetel om na die top van die berg op te klim; maar die ark van die verbond van die HERE en Moses het nie uit die midde van die laer weggegaan nie.וַיַּעְפִּ֕לוּ לַעֲל֖וֹת אֶל־רֹ֣אשׁ הָהָ֑ר וַאֲר֤וֹן בְּרִית־יְהוָה֙ וּמֹשֶׁ֔ה לֹא־מָ֖שׁוּ מִקֶּ֥רֶב הַֽמַּחֲנֶֽה׃But they dared to go up to the ridge of the hill country, though neither Moses nor the ark of the covenant of the LORD moved from the camp. 45Toe het die Amalekiet en die Kanaäniet wat op daardie berg gewoon het, afgekom en hulle geslaan en vermorsel tot by Horma.וַיֵּ֤רֶד הָעֲמָלֵקִי֙ וְהַֽכְּנַעֲנִ֔י הַיֹּשֵׁ֖ב בָּהָ֣ר הַה֑וּא וַיַּכּ֥וּם וַֽיַּכְּת֖וּם עַד־הַֽחָרְמָֽה׃ פThen the Amalekites and Canaanites who lived in that part of the hill country came down, attacked them, and routed them all the way to Hormah.