Sien jy iets wat nie reg is nie? Tik op 'n versnommer om die vers na te gaan of 'n verandering voor te stel.
AfrikaansHebreeus (WLC)Engels (Berean Standard Bible)
1Toe die Kanaäniet, die koning van Arad, wat in die Negev gewoon het, hoor dat Israel met die pad van Atarim aangekom het, het hy teen Israel geveg en van hulle gevangenes weggevoer.aOf: Atarim kan ook ’n woord wees vir verkenners: die pad van die verkenners.וַיִּשְׁמַ֞ע הַכְּנַעֲנִ֤י מֶֽלֶךְ־עֲרָד֙ יֹשֵׁ֣ב הַנֶּ֔גֶב כִּ֚י בָּ֣א יִשְׂרָאֵ֔ל דֶּ֖רֶךְ הָאֲתָרִ֑ים וַיִּלָּ֨חֶם֙ בְּיִשְׂרָאֵ֔ל וַיִּ֥שְׁבְּ׀ מִמֶּ֖נּוּ שֶֽׁבִי׃When the Canaanite king of Arad, who lived in the Negev, heard that Israel was coming along the road to Atharim, he attacked Israel and captured some prisoners.2En Israel het 'n gelofte aan die HERE gedoen en gesê: “As U hierdie volk werklik in my hand gee, sal ek hulle stede met die banvloek tref.”וַיִּדַּ֨ר יִשְׂרָאֵ֥ל נֶ֛דֶר לַֽיהוָ֖ה וַיֹּאמַ֑ר אִם־נָתֹ֨ן תִּתֵּ֜ן אֶת־הָעָ֤ם הַזֶּה֙ בְּיָדִ֔י וְהַֽחֲרַמְתִּ֖י אֶת־עָרֵיהֶֽם׃So Israel made a vow to the LORD: “If You will deliver this people into our hands, we will devote their cities to destruction. ”3En die HERE het na die stem van Israel geluister en die Kanaäniete oorgegee; en hy het hulle en hulle stede met die banvloek getref, en hy het die plek Horma genoem.aDie naam beteken verwoesting; dit klink soos die Hebreeuse woord vir die banvloek.וַיִּשְׁמַ֨ע יְהוָ֜ה בְּק֣וֹל יִשְׂרָאֵ֗ל וַיִּתֵּן֙ אֶת־הַֽכְּנַעֲנִ֔י וַיַּחֲרֵ֥ם אֶתְהֶ֖ם וְאֶת־עָרֵיהֶ֑ם וַיִּקְרָ֥א שֵׁם־הַמָּק֖וֹם חָרְמָֽה׃ פAnd the LORD heard Israel’s plea and delivered up the Canaanites. Israel devoted them and their cities to destruction; so they named the place Hormah.
4Hulle het van die berg Hor af weggetrek met die pad van die Rietsee, om om die land van Edom te gaan; en die volk het op die pad moedeloos geword.aLetterlik: die siel van die volk het op die pad kort geword.וַיִּסְע֞וּ מֵהֹ֤ר הָהָר֙ דֶּ֣רֶךְ יַם־ס֔וּף לִסְבֹ֖ב אֶת־אֶ֣רֶץ אֱד֑וֹם וַתִּקְצַ֥ר נֶֽפֶשׁ־הָעָ֖ם בַּדָּֽרֶךְ׃Then they set out from Mount Hor along the route to the Red Sea, in order to bypass the land of Edom. But the people grew impatient on the journey5En die volk het teen God en teen Moses gepraat: “Waarom het julle ons uit Egipte laat optrek om in die woestyn te sterf? Want daar is geen brood en geen water nie, en ons siel walg van hierdie waardelose brood.”וַיְדַבֵּ֣ר הָעָ֗ם בֵּֽאלֹהִים֮ וּבְמֹשֶׁה֒ לָמָ֤ה הֶֽעֱלִיתֻ֨נוּ֙ מִמִּצְרַ֔יִם לָמ֖וּת בַּמִּדְבָּ֑ר כִּ֣י אֵ֥ין לֶ֨חֶם֙ וְאֵ֣ין מַ֔יִם וְנַפְשֵׁ֣נוּ קָ֔צָה בַּלֶּ֖חֶם הַקְּלֹקֵֽל׃and spoke against God and against Moses: “Why have you led us up out of Egypt to die in the wilderness? There is no bread or water, and we detest this wretched food!”6Toe het die HERE die slange, die serafs, onder die volk gestuur, en hulle het die volk gebyt; en baie mense van Israel het gesterf.וַיְשַׁלַּ֨ח יְהוָ֜ה בָּעָ֗ם אֵ֚ת הַנְּחָשִׁ֣ים הַשְּׂרָפִ֔ים וַֽיְנַשְּׁכ֖וּ אֶת־הָעָ֑ם וַיָּ֥מָת עַם־רָ֖ב מִיִּשְׂרָאֵֽל׃So the LORD sent venomous snakes among the people, and many of the Israelites were bitten and died.7Die volk het na Moses gekom en gesê: “Ons het gesondig, want ons het teen die HERE en teen jou gepraat. Bid tot die HERE dat Hy die slang van ons af wegneem.” En Moses het vir die volk gebid.וַיָּבֹא֩ הָעָ֨ם אֶל־מֹשֶׁ֜ה וַיֹּאמְר֣וּ חָטָ֗אנוּ כִּֽי־דִבַּ֤רְנוּ בַֽיהוָה֙ וָבָ֔ךְ הִתְפַּלֵּל֙ אֶל־יְהוָ֔ה וְיָסֵ֥ר מֵעָלֵ֖ינוּ אֶת־הַנָּחָ֑שׁ וַיִּתְפַּלֵּ֥ל מֹשֶׁ֖ה בְּעַ֥ד הָעָֽם׃Then the people came to Moses and said, “We have sinned by speaking against the LORD and against you. Intercede with the LORD so He will take the snakes away from us.” So Moses interceded for the people.8Die HERE het vir Moses gesê: “Maak vir jou ’n seraf en sit hom op ’n paal; en elkeen wat gebyt is en hom sien, sal lewe.”וַיֹּ֨אמֶר יְהוָ֜ה אֶל־מֹשֶׁ֗ה עֲשֵׂ֤ה לְךָ֙ שָׂרָ֔ף וְשִׂ֥ים אֹת֖וֹ עַל־נֵ֑ס וְהָיָה֙ כָּל־הַנָּשׁ֔וּךְ וְרָאָ֥ה אֹת֖וֹ וָחָֽי׃Then the LORD said to Moses, “Make a fiery serpent and mount it on a pole. When anyone who is bitten looks at it, he will live.”9Moses het ’n koperslang gemaak en hom op die paal gesit; en as die slang iemand gebyt het, en hy na die koperslang gekyk het, het hy gelewe.וַיַּ֤עַשׂ מֹשֶׁה֙ נְחַ֣שׁ נְחֹ֔שֶׁת וַיְשִׂמֵ֖הוּ עַל־הַנֵּ֑ס וְהָיָ֗ה אִם־נָשַׁ֤ךְ הַנָּחָשׁ֙ אֶת־אִ֔ישׁ וְהִבִּ֛יט אֶל־נְחַ֥שׁ הַנְּחֹ֖שֶׁת וָחָֽי׃So Moses made a bronze snake and mounted it on a pole. If anyone who was bitten looked at the bronze snake, he would live.
10En die Israeliete het weggetrek en by Obot laer opgeslaan.וַיִּסְע֖וּ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל וַֽיַּחֲנ֖וּ בְּאֹבֹֽת׃Then the Israelites set out and camped at Oboth.11Hulle het van Obot weggetrek en by Ije-Abarim laer opgeslaan, in die woestyn wat voor Moab is, aan die kant van die sonsopgang.וַיִּסְע֖וּ מֵאֹבֹ֑ת וַֽיַּחֲנ֞וּ בְּעִיֵּ֣י הָֽעֲבָרִ֗ים בַּמִּדְבָּר֙ אֲשֶׁר֙ עַל־פְּנֵ֣י מוֹאָ֔ב מִמִּזְרַ֖ח הַשָּֽׁמֶשׁ׃They journeyed from Oboth and camped at Iye-abarim in the wilderness opposite Moab to the east.12Daarvandaan het hulle weggetrek en by die spruit Sered laer opgeslaan.מִשָּׁ֖ם נָסָ֑עוּ וַֽיַּחֲנ֖וּ בְּנַ֥חַל זָֽרֶד׃From there they set out and camped in the Valley of Zered.13Daarvandaan het hulle weggetrek en oorkant die Arnon laer opgeslaan, wat in die woestyn is en uit die grondgebied van die Amoriete uitkom; want die Arnon is die grens van Moab, tussen Moab en die Amoriete.מִשָּׁם֮ נָסָעוּ֒ וַֽיַּחֲנ֗וּ מֵעֵ֤בֶר אַרְנוֹן֙ אֲשֶׁ֣ר בַּמִּדְבָּ֔ר הַיֹּצֵ֖א מִגְּב֣וּל הָֽאֱמֹרִ֑י כִּ֤י אַרְנוֹן֙ גְּב֣וּל מוֹאָ֔ב בֵּ֥ין מוֹאָ֖ב וּבֵ֥ין הָאֱמֹרִֽי׃From there they moved on and camped on the other side of the Arnon, in the wilderness that extends into the Amorite territory. Now the Arnon is the border between the Moabites and the Amorites.14Daarom word daar gesê in die Boek van die Oorloë van die HERE: “Waheb in Sufa, en die spruite, die Arnon,aHebreeus onduidelik.עַל־כֵּן֙ יֵֽאָמַ֔ר בְּסֵ֖פֶר מִלְחֲמֹ֣ת יְהוָ֑ה אֶת־וָהֵ֣ב בְּסוּפָ֔ה וְאֶת־הַנְּחָלִ֖ים אַרְנֽוֹן׃Therefore it is stated in the Book of the Wars of the LORD: “Waheb in Suphah and the wadis of the Arnon,15en die helling van die spruite wat na die woonplek van Ar strek
en teen die grens van Moab leun.”וְאֶ֨שֶׁד֙ הַנְּחָלִ֔ים אֲשֶׁ֥ר נָטָ֖ה לְשֶׁ֣בֶת עָ֑ר וְנִשְׁעַ֖ן לִגְב֥וּל מוֹאָֽב׃even the slopes of the wadis that extend to the site of Ar and lie along the border of Moab.”16En van daar na Beër. Dit is die put waarvan die HERE vir Moses gesê het: “Versamel die volk, en Ek sal vir hulle water gee.”aDie naam beteken Die naam Beër beteken put.וּמִשָּׁ֖ם בְּאֵ֑רָה הִ֣וא הַבְּאֵ֗ר אֲשֶׁ֨ר אָמַ֤ר יְהוָה֙ לְמֹשֶׁ֔ה אֱסֹף֙ אֶת־הָעָ֔ם וְאֶתְּנָ֥ה לָהֶ֖ם מָֽיִם׃ סFrom there they went on to Beer, the well where the LORD said to Moses, “Gather the people so that I may give them water.”
17Toe het Israel hierdie lied gesing: “Styg op, o put! Sing vir haar!aOf: Antwoord haar.אָ֚ז יָשִׁ֣יר יִשְׂרָאֵ֔ל אֶת־הַשִּׁירָ֖ה הַזֹּ֑את עֲלִ֥י בְאֵ֖ר עֱנוּ־לָֽהּ׃Then Israel sang this song: “Spring up, O well, all of you sing to it!18Die put wat die owerstes gegrawe het, wat die edeles van die volk uitgehol het met die septer, met hulle stawe.” En uit die woestyn na Mattana,aOf: met die wetgewer.בְּאֵ֞ר חֲפָר֣וּהָ שָׂרִ֗ים כָּר֨וּהָ֙ נְדִיבֵ֣י הָעָ֔ם בִּמְחֹקֵ֖ק בְּמִשְׁעֲנֹתָ֑ם וּמִמִּדְבָּ֖ר מַתָּנָֽה׃The princes dug the well; the nobles of the people hollowed it out with their scepters and with their staffs.” From the wilderness the Israelites went on to Mattanah,19en van Mattana na Nagaliël, en van Nagaliël na Bamot,וּמִמַּתָּנָ֖ה נַחֲלִיאֵ֑ל וּמִנַּחֲלִיאֵ֖ל בָּמֽוֹת׃and from Mattanah to Nahaliel, and from Nahaliel to Bamoth,20en van Bamot na die dal wat in die veld van Moab is, by die top van die Pisga, wat uitkyk oor die Jesimon.aDie naam beteken Die naam Jesimon beteken woesteny.וּמִבָּמ֗וֹת הַגַּיְא֙ אֲשֶׁר֙ בִּשְׂדֵ֣ה מוֹאָ֔ב רֹ֖אשׁ הַפִּסְגָּ֑ה וְנִשְׁקָ֖פָה עַל־פְּנֵ֥י הַיְשִׁימֹֽן׃ פand from Bamoth to the valley in Moab where the top of Pisgah overlooks the wasteland.
21En Israel het boodskappers na Sihon, die koning van die Amoriete, gestuur om te sê:וַיִּשְׁלַ֤ח יִשְׂרָאֵל֙ מַלְאָכִ֔ים אֶל־סִיחֹ֥ן מֶֽלֶךְ־הָאֱמֹרִ֖י לֵאמֹֽר׃Then Israel sent messengers to Sihon king of the Amorites, saying,22“Laat my deur u land trek. Ons sal nie in 'n akker of in 'n wingerd afdraai nie; ons sal nie water uit 'n put drink nie. Op die koningsweg sal ons gaan totdat ons deur u grondgebied getrek het.”אֶעְבְּרָ֣ה בְאַרְצֶ֗ךָ לֹ֤א נִטֶּה֙ בְּשָׂדֶ֣ה וּבְכֶ֔רֶם לֹ֥א נִשְׁתֶּ֖ה מֵ֣י בְאֵ֑ר בְּדֶ֤רֶךְ הַמֶּ֨לֶךְ֙ נֵלֵ֔ךְ עַ֥ד אֲשֶֽׁר־נַעֲבֹ֖ר גְּבֻלֶֽךָ׃“Let us pass through your land. We will not turn aside into any field or vineyard, or drink water from any well. We will stay on the King’s Highway until we have passed through your territory.”23Maar Sihon het Israel nie toegelaat om deur sy gebied te trek nie. Sihon het sy hele volk versamel en na die woestyn uitgetrek, Israel tegemoet; en hy het by Jahas aangekom en teen Israel geveg.וְלֹא־נָתַ֨ן סִיחֹ֣ן אֶת־יִשְׂרָאֵל֮ עֲבֹ֣ר בִּגְבֻלוֹ֒ וַיֶּאֱסֹ֨ף סִיחֹ֜ן אֶת־כָּל־עַמּ֗וֹ וַיֵּצֵ֞א לִקְרַ֤את יִשְׂרָאֵל֙ הַמִּדְבָּ֔רָה וַיָּבֹ֖א יָ֑הְצָה וַיִּלָּ֖חֶם בְּיִשְׂרָאֵֽל׃But Sihon would not let Israel pass through his territory. Instead, he gathered his whole army and went out to confront Israel in the wilderness. When he came to Jahaz, he fought against Israel.24Maar Israel het hom met die snykant van die swaard verslaan en sy land in besit geneem, van die Arnon af tot by die Jabbok, tot by die kinders van Ammon; want sterk was die grens van die kinders van Ammon.aLetterlik: met die mond van die swaard.bSommige ou vertalings lees: want Jaser was die grens van die kinders van Ammon.וַיַּכֵּ֥הוּ יִשְׂרָאֵ֖ל לְפִי־חָ֑רֶב וַיִּירַ֨שׁ אֶת־אַרְצ֜וֹ מֵֽאַרְנֹ֗ן עַד־יַבֹּק֙ עַד־בְּנֵ֣י עַמּ֔וֹן כִּ֣י עַ֔ז גְּב֖וּל בְּנֵ֥י עַמּֽוֹן׃And Israel put him to the sword and took possession of his land, from the Arnon to the Jabbok—but only up to the border of the Ammonites, because it was fortified.25Israel het al hierdie stede ingeneem, en Israel het gewoon in al die stede van die Amoriete, in Hesbon en al sy dorpe.aLetterlik: al sy dogters.וַיִּקַּח֙ יִשְׂרָאֵ֔ל אֵ֥ת כָּל־הֶעָרִ֖ים הָאֵ֑לֶּה וַיֵּ֤שֶׁב יִשְׂרָאֵל֙ בְּכָל־עָרֵ֣י הָֽאֱמֹרִ֔י בְּחֶשְׁבּ֖וֹן וּבְכָל־בְּנֹתֶֽיהָ׃Israel captured all the cities of the Amorites and occupied them, including Heshbon and all its villages.26Want Hesbon was die stad van Sihon, die koning van die Amoriete; en hy het teen die vorige koning van Moab geveg en sy hele land tot by die Arnon uit sy hand geneem.כִּ֣י חֶשְׁבּ֔וֹן עִ֗יר סִיחֹ֛ן מֶ֥לֶךְ הָאֱמֹרִ֖י הִ֑וא וְה֣וּא נִלְחַ֗ם בְּמֶ֤לֶךְ מוֹאָב֙ הָֽרִאשׁ֔וֹן וַיִּקַּ֧ח אֶת־כָּל־אַרְצ֛וֹ מִיָּד֖וֹ עַד־אַרְנֹֽן׃Heshbon was the city of Sihon king of the Amorites, who had fought against the former king of Moab and taken all his land as far as the Arnon.
27Daarom sê die spreukdigters: “Kom na Hesbon! Laat dit gebou en gevestig word, die stad van Sihon.עַל־כֵּ֛ן יֹאמְר֥וּ הַמֹּשְׁלִ֖ים בֹּ֣אוּ חֶשְׁבּ֑וֹן תִּבָּנֶ֥ה וְתִכּוֹנֵ֖ן עִ֥יר סִיחֽוֹן׃That is why the poets say: “Come to Heshbon, let it be rebuilt; let the city of Sihon be restored.28Want ’n vuur het uit Hesbon uitgegaan, ’n vlam uit die stad van Sihon; dit het Ar van Moab verteer, die besitters van die hoogtes van die Arnon.כִּי־אֵשׁ֙ יָֽצְאָ֣ה מֵֽחֶשְׁבּ֔וֹן לֶהָבָ֖ה מִקִּרְיַ֣ת סִיחֹ֑ן אָֽכְלָה֙ עָ֣ר מוֹאָ֔ב בַּעֲלֵ֖י בָּמ֥וֹת אַרְנֹֽן׃For a fire went out from Heshbon, a blaze from the city of Sihon. It consumed Ar of Moab, the rulers of Arnon’s heights.29Wee jou, Moab! Jy het omgekom, volk van Kemos! Hy het sy seuns as vlugtelinge oorgegee, en sy dogters in gevangenskap, aan Sihon, die koning van die Amoriete.אוֹי־לְךָ֣ מוֹאָ֔ב אָבַ֖דְתָּ עַם־כְּמ֑וֹשׁ נָתַ֨ן בָּנָ֤יו פְּלֵיטִם֙ וּבְנֹתָ֣יו בַּשְּׁבִ֔ית לְמֶ֥לֶךְ אֱמֹרִ֖י סִיחֽוֹן׃Woe to you, O Moab! You are destroyed, O people of Chemosh! He gave up his sons as refugees, and his daughters into captivity to Sihon king of the Amorites.30Ons het hulle neergeskiet; Hesbon het omgekom tot by Dibon; ons het dit verwoes tot by Nofag, wat tot by Medeba strek.”aHebreeus onduidelik.וַנִּירָ֛ם אָבַ֥ד חֶשְׁבּ֖וֹן עַד־דִּיב֑וֹן וַנַּשִּׁ֣ים עַד־נֹ֔פַח אֲשֶׁ֖רׄ עַד־מֵֽידְבָֽא׃But we have overthrown them; Heshbon is destroyed as far as Dibon. We demolished them as far as Nophah, which reaches to Medeba. ”
31So het Israel in die land van die Amoriete gewoon.וַיֵּ֨שֶׁב֙ יִשְׂרָאֵ֔ל בְּאֶ֖רֶץ הָאֱמֹרִֽי׃So Israel lived in the land of the Amorites.32En Moses het gestuur om Jaeser te verken, en hulle het sy dorpe verower, en die Amoriete wat daar was.aSommige ou vertalings lees: en die Amoriete wat daar was, verdryf.וַיִּשְׁלַ֤ח מֹשֶׁה֙ לְרַגֵּ֣ל אֶת־יַעְזֵ֔ר וַֽיִּלְכְּד֖וּ בְּנֹתֶ֑יהָ אֶת־הָאֱמֹרִ֥י אֲשֶׁר־שָֽׁם׃After Moses had sent spies to Jazer, Israel captured its villages and drove out the Amorites who were there.
33Toe het hulle omgedraai en met die pad na Basan opgetrek; en Og, die koning van Basan, het hulle tegemoet uitgetrek, hy en sy hele volk, vir die stryd by Edrei.וַיִּפְנוּ֙ וַֽיַּעֲל֔וּ דֶּ֖רֶךְ הַבָּשָׁ֑ן וַיֵּצֵ֣א עוֹג֩ מֶֽלֶךְ־הַבָּשָׁ֨ן לִקְרָאתָ֜ם ה֧וּא וְכָל־עַמּ֛וֹ לַמִּלְחָמָ֖ה אֶדְרֶֽעִי׃Then they turned and went up the road to Bashan, and Og king of Bashan and his whole army came out to meet them in battle at Edrei.34Die HERE het vir Moses gesê: “Moenie vir hom vrees nie, want Ek het hom en sy hele volk en sy land in jou hand gegee; en jy sal met hom doen soos jy gedoen het met Sihon, die koning van die Amoriete, wat in Hesbon gewoon het.”וַיֹּ֨אמֶר יְהוָ֤ה אֶל־מֹשֶׁה֙ אַל־תִּירָ֣א אֹת֔וֹ כִּ֣י בְיָדְךָ֞ נָתַ֧תִּי אֹת֛וֹ וְאֶת־כָּל־עַמּ֖וֹ וְאֶת־אַרְצ֑וֹ וְעָשִׂ֣יתָ לּ֔וֹ כַּאֲשֶׁ֣ר עָשִׂ֗יתָ לְסִיחֹן֙ מֶ֣לֶךְ הָֽאֱמֹרִ֔י אֲשֶׁ֥ר יוֹשֵׁ֖ב בְּחֶשְׁבּֽוֹן׃But the LORD said to Moses, “Do not fear him, for I have delivered him into your hand, along with all his people and his land. Do to him as you did to Sihon king of the Amorites, who lived in Heshbon.”35En hulle het hom en sy seuns en sy hele volk verslaan totdat daar vir hom geen oorlewende oorgebly het nie, en hulle het sy land in besit geneem.וַיַּכּ֨וּ אֹת֤וֹ וְאֶת־בָּנָיו֙ וְאֶת־כָּל־עַמּ֔וֹ עַד־בִּלְתִּ֥י הִשְׁאִֽיר־ל֖וֹ שָׂרִ֑יד וַיִּֽירְשׁ֖וּ אֶת־אַרְצֽוֹ׃So they struck down Og, along with his sons and his whole army, until no remnant was left. And they took possession of his land.
