Rigters 1

Status van die hoofstuk: konsep

Sien jy iets wat nie reg is nie? Tik op 'n versnommer om die vers na te gaan of 'n verandering voor te stel.

1En dit het gebeur ná die dood van Josua dat die Israeliete die HERE gevra het: “Wie sal vir ons optrek teen die Kanaäniet, eerste, om teen hom te veg?”

Letterlik: seuns van Israel.

וַיְהִ֗י אַחֲרֵי֙ מ֣וֹת יְהוֹשֻׁ֔עַ וַֽיִּשְׁאֲלוּ֙ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל בַּיהוָ֖ה לֵאמֹ֑ר מִ֣י יַעֲלֶה־לָּ֧נוּ אֶל־הַֽכְּנַעֲנִ֛י בַּתְּחִלָּ֖ה לְהִלָּ֥חֶם בּֽוֹ׃After the death of Joshua, the Israelites inquired of the LORD, “Who will be the first to go up and fight for us against the Canaanites?” 2En die HERE het gesê: “Juda moet optrek. Kyk, Ek het die land in sy hand gegee.”וַיֹּ֣אמֶר יְהוָ֖ה יְהוּדָ֣ה יַעֲלֶ֑ה הִנֵּ֛ה נָתַ֥תִּי אֶת־הָאָ֖רֶץ בְּיָדֽוֹ׃“Judah shall go up,” answered the LORD. “Indeed, I have delivered the land into their hands.” 3En Juda het vir sy broer Simeon gesê: “Trek saam met my op na my deel, en laat ons teen die Kanaäniete veg; dan sal ek ook saam met jou na jou deel gaan.” En Simeon het saam met hom gegaan.

Letterlik: in my lot … in jou lot.

וַיֹּ֣אמֶר יְהוּדָה֩ לְשִׁמְע֨וֹן אָחִ֜יו עֲלֵ֧ה אִתִּ֣י בְגוֹרָלִ֗י וְנִֽלָּחֲמָה֙ בַּֽכְּנַעֲנִ֔י וְהָלַכְתִּ֧י גַם־אֲנִ֛י אִתְּךָ֖ בְּגוֹרָלֶ֑ךָ וַיֵּ֥לֶךְ אִתּ֖וֹ שִׁמְעֽוֹן׃Then the men of Judah said to their brothers the Simeonites, “Come up with us to our allotted territory, and let us fight against the Canaanites. And we likewise will go with you to your territory.” So the Simeonites went with them.

4En Juda het opgetrek, en die HERE het die Kanaäniete en die Perissiete in hulle hand gegee, en hulle het hulle by Besek verslaan, 10 000 man.וַיַּ֣עַל יְהוּדָ֔ה וַיִּתֵּ֧ן יְהוָ֛ה אֶת־הַכְּנַעֲנִ֥י וְהַפְּרִזִּ֖י בְּיָדָ֑ם וַיַּכּ֣וּם בְּבֶ֔זֶק עֲשֶׂ֥רֶת אֲלָפִ֖ים אִֽישׁ׃When Judah attacked, the LORD delivered the Canaanites and Perizzites into their hands, and they struck down ten thousand men at Bezek. 5En hulle het Adoni-Besek by Besek gevind en teen hom geveg, en hulle het die Kanaäniete en die Perissiete verslaan.וַֽ֠יִּמְצְאוּ אֶת־אֲדֹנִ֥י בֶ֨זֶק֙ בְּבֶ֔זֶק וַיִּֽלָּחֲמ֖וּ בּ֑וֹ וַיַּכּ֕וּ אֶת־הַֽכְּנַעֲנִ֖י וְאֶת־הַפְּרִזִּֽי׃And there they found Adoni-bezek and fought against him, striking down the Canaanites and Perizzites. 6Maar Adoni-Bezek het gevlug, en hulle het agter hom aan gejaag en hom gevang en die duime van sy hande en van sy voete afgekap.וַיָּ֨נָס֙ אֲדֹ֣נִי בֶ֔זֶק וַֽיִּרְדְּפ֖וּ אַחֲרָ֑יו וַיֹּאחֲז֣וּ אֹת֔וֹ וַֽיְקַצְּצ֔וּ אֶת־בְּהֹנ֥וֹת יָדָ֖יו וְרַגְלָֽיו׃As Adoni-bezek fled, they pursued him, seized him, and cut off his thumbs and big toes. 7En Adoni-Bezek het gesê: “Sewentig konings, met die duime van hulle hande en van hulle voete afgekap, het kos opgetel onder my tafel. Soos ek gedoen het, so het God my vergeld.” En hulle het hom na Jerusalem gebring, en hy het daar gesterf.וַיֹּ֣אמֶר אֲדֹֽנִי־בֶ֗זֶק שִׁבְעִ֣ים׀ מְלָכִ֡ים בְּֽהֹנוֹת֩ יְדֵיהֶ֨ם וְרַגְלֵיהֶ֜ם מְקֻצָּצִ֗ים הָי֤וּ מְלַקְּטִים֙ תַּ֣חַת שֻׁלְחָנִ֔י כַּאֲשֶׁ֣ר עָשִׂ֔יתִי כֵּ֥ן שִׁלַּם־לִ֖י אֱלֹהִ֑ים וַיְבִיאֻ֥הוּ יְרוּשָׁלִַ֖ם וַיָּ֥מָת שָֽׁם׃ פThen Adoni-bezek said, “Seventy kings with their thumbs and big toes cut off have gathered the scraps under my table. As I have done to them, so God has repaid me.” And they brought him to Jerusalem, where he died.

8Die seuns van Juda het teen Jerusalem geveg en dit ingeneem en dit met die snede van die swaard verslaan, en die stad het hulle aan die brand gesteek.

Letterlik: met die mond van die swaard.

Letterlik: in die vuur gestuur.

וַיִּלָּחֲמ֤וּ בְנֵֽי־יְהוּדָה֙ בִּיר֣וּשָׁלִַ֔ם וַיִּלְכְּד֣וּ אוֹתָ֔הּ וַיַּכּ֖וּהָ לְפִי־חָ֑רֶב וְאֶת־הָעִ֖יר שִׁלְּח֥וּ בָאֵֽשׁ׃Then the men of Judah fought against Jerusalem and captured it. They put the city to the sword and set it on fire. 9En daarna het die seuns van Juda afgetrek om teen die Kanaäniete te veg wat in die bergland en die Negev en die laagland gewoon het.וְאַחַ֗ר יָֽרְדוּ֙ בְּנֵ֣י יְהוּדָ֔ה לְהִלָּחֵ֖ם בַּֽכְּנַעֲנִ֑י יוֹשֵׁ֣ב הָהָ֔ר וְהַנֶּ֖גֶב וְהַשְּׁפֵלָֽה׃Afterward, the men of Judah marched down to fight against the Canaanites living in the hill country, in the Negev, and in the foothills. 10En Juda het teen die Kanaäniete gegaan wat in Hebron gewoon het — die naam van Hebron was vroeër Kirjat-Arba — en hulle het Sesai en Ahiman en Talmai verslaan.וַיֵּ֣לֶךְ יְהוּדָ֗ה אֶל־הַֽכְּנַעֲנִי֙ הַיּוֹשֵׁ֣ב בְּחֶבְר֔וֹן וְשֵׁם־חֶבְר֥וֹן לְפָנִ֖ים קִרְיַ֣ת אַרְבַּ֑ע וַיַּכּ֛וּ אֶת־שֵׁשַׁ֥י וְאֶת־אֲחִימַ֖ן וְאֶת־תַּלְמָֽי׃Judah also marched against the Canaanites who were living in Hebron (formerly known as Kiriath-arba), and they struck down Sheshai, Ahiman, and Talmai.

11En hy het daarvandaan gegaan na die inwoners van Debir; die naam van Debir was vroeër Kirjat-Sefer.וַיֵּ֣לֶךְ מִשָּׁ֔ם אֶל־יוֹשְׁבֵ֖י דְּבִ֑יר וְשֵׁם־דְּבִ֥יר לְפָנִ֖ים קִרְיַת־סֵֽפֶר׃From there they marched against the inhabitants of Debir (formerly known as Kiriath-sepher). 12En Kaleb het gesê: “Wie Kirjat-Sefer verslaan en dit inneem, aan hom sal ek my dogter Agsa as vrou gee.”וַיֹּ֣אמֶר כָּלֵ֔ב אֲשֶׁר־יַכֶּ֥ה אֶת־קִרְיַת־סֵ֖פֶר וּלְכָדָ֑הּ וְנָתַ֥תִּי ל֛וֹ אֶת־עַכְסָ֥ה בִתִּ֖י לְאִשָּֽׁה׃And Caleb said, “To the man who strikes down Kiriath-sepher and captures it, I will give my daughter Acsah in marriage.” 13En Otniël, die seun van Kenas, die broer van Kaleb, die jonger een as hy, het dit ingeneem; en hy het sy dogter Agsa aan hom as vrou gegee.

Of: Otniël, die jonger broer van Kaleb, die seun van Kenas.

וַֽיִּלְכְּדָהּ֙ עָתְנִיאֵ֣ל בֶּן־קְנַ֔ז אֲחִ֥י כָלֵ֖ב הַקָּטֹ֣ן מִמֶּ֑נּוּ וַיִּתֶּן־ל֛וֹ אֶת־עַכְסָ֥ה בִתּ֖וֹ לְאִשָּֽׁה׃So Othniel son of Caleb’s younger brother Kenaz captured the city, and Caleb gave his daughter Acsah to him in marriage. 14En toe sy aankom, het sy hom aangespoor om van haar vader 'n stuk grond te vra. En sy het van die donkie afgeklim, en Kaleb het vir haar gesê: “Wat wil jy hê?”

Letterlik: Wat is dit met jou?

וַיְהִ֣י בְּבוֹאָ֗הּ וַתְּסִיתֵ֨הוּ֙ לִשְׁא֤וֹל מֵֽאֵת־אָבִ֨יהָ֙ הַשָּׂדֶ֔ה וַתִּצְנַ֖ח מֵעַ֣ל הַחֲמ֑וֹר וַיֹּֽאמֶר־לָ֥הּ כָּלֵ֖ב מַה־לָּֽךְ׃One day Acsah came to Othniel and urged him to ask her father for a field. When she got off her donkey, Caleb asked her, “What do you desire?” 15En sy het vir hom gesê: “Gee my 'n seën, want u het my die land van die Negev gegee; gee my dan ook waterfonteine.” En Kaleb het aan haar die boonste fonteine en die onderste fonteine gegee.וַתֹּ֨אמֶר ל֜וֹ הָֽבָה־לִּ֣י בְרָכָ֗ה כִּ֣י אֶ֤רֶץ הַנֶּ֨גֶב֙ נְתַתָּ֔נִי וְנָתַתָּ֥ה לִ֖י גֻּלֹּ֣ת מָ֑יִם וַיִּתֶּן־לָ֣הּ כָּלֵ֗ב אֵ֚ת גֻּלֹּ֣ת עִלִּ֔ית וְאֵ֖ת גֻּלֹּ֥ת תַּחְתִּֽית׃ פ“Give me a blessing,” she answered. “Since you have given me land in the Negev, give me springs of water as well.” So Caleb gave her both the upper and lower springs.

16En die seuns van die Keniet, Moses se skoonvader, het saam met die seuns van Juda uit die Palmstad opgetrek na die woestyn van Juda wat in die Negev van Arad lê; en hy het gegaan en onder die volk gewoon.וּבְנֵ֣י קֵינִי֩ חֹתֵ֨ן מֹשֶׁ֜ה עָל֨וּ מֵעִ֤יר הַתְּמָרִים֙ אֶת־בְּנֵ֣י יְהוּדָ֔ה מִדְבַּ֣ר יְהוּדָ֔ה אֲשֶׁ֖ר בְּנֶ֣גֶב עֲרָ֑ד וַיֵּ֖לֶךְ וַיֵּ֥שֶׁב אֶת־הָעָֽם׃Now the descendants of Moses’ father-in-law, the Kenite, went up with the men of Judah from the City of Palms to the Wilderness of Judah in the Negev near Arad. They went to live among the people. 17En Juda het saam met sy broer Simeon gegaan, en hulle het die Kanaäniet wat in Sefat woon, verslaan en dit aan die ban gewy; en hy het die stad se naam Horma genoem.

Die naam beteken ‘ban’.

וַיֵּ֤לֶךְ יְהוּדָה֙ אֶת־שִׁמְע֣וֹן אָחִ֔יו וַיַּכּ֕וּ אֶת־הַֽכְּנַעֲנִ֖י יוֹשֵׁ֣ב צְפַ֑ת וַיַּחֲרִ֣ימוּ אוֹתָ֔הּ וַיִּקְרָ֥א אֶת־שֵׁם־הָעִ֖יר חָרְמָֽה׃Then the men of Judah went with their brothers the Simeonites, attacked the Canaanites living in Zephath, and devoted the city to destruction. So it was called Hormah. 18En Juda het Gasa en sy gebied ingeneem, en Askelon en sy gebied, en Ekron en sy gebied.וַיִּלְכֹּ֤ד יְהוּדָה֙ אֶת־עַזָּ֣ה וְאֶת־גְּבוּלָ֔הּ וְאֶֽת־אַשְׁקְל֖וֹן וְאֶת־גְּבוּלָ֑הּ וְאֶת־עֶקְר֖וֹן וְאֶת־גְּבוּלָֽהּ׃And Judah also captured Gaza, Ashkelon, and Ekron—each with its territory. 19En die HERE was met Juda, en hy het die bergland in besit geneem; maar die inwoners van die vallei kon hy nie verdryf nie, want hulle het ysterstrydwaens gehad.וַיְהִ֤י יְהוָה֙ אֶתּ־יְהוּדָ֔ה וַיֹּ֖רֶשׁ אֶת־הָהָ֑ר כִּ֣י לֹ֤א לְהוֹרִישׁ֙ אֶת־יֹשְׁבֵ֣י הָעֵ֔מֶק כִּי־רֶ֥כֶב בַּרְזֶ֖ל לָהֶֽם׃The LORD was with Judah, and they took possession of the hill country; but they could not drive out the inhabitants of the plains because they had chariots of iron. 20En hulle het Hebron aan Kaleb gegee, soos Moses gesê het, en hy het die drie seuns van Anak daaruit verdryf.וַיִּתְּנ֤וּ לְכָלֵב֙ אֶת־חֶבְר֔וֹן כַּֽאֲשֶׁ֖ר דִּבֶּ֣ר מֹשֶׁ֑ה וַיּ֣וֹרֶשׁ מִשָּׁ֔ם אֶת־שְׁלֹשָׁ֖ה בְּנֵ֥י הָעֲנָֽק׃Just as Moses had promised, Judah gave Hebron to Caleb, who drove out the descendants of the three sons of Anak. 21Maar die seuns van Benjamin het nie die Jebusiet uitgedryf wat in Jerusalem woon nie; en die Jebusiet het saam met die seuns van Benjamin in Jerusalem gewoon tot vandag toe.וְאֶת־הַיְבוּסִי֙ יֹשֵׁ֣ב יְרֽוּשָׁלִַ֔ם לֹ֥א הוֹרִ֖ישׁוּ בְּנֵ֣י בִנְיָמִ֑ן וַיֵּ֨שֶׁב הַיְבוּסִ֜י אֶת־בְּנֵ֤י בִנְיָמִן֙ בִּיר֣וּשָׁלִַ֔ם עַ֖ד הַיּ֥וֹם הַזֶּֽה׃ סThe Benjamites, however, failed to drive out the Jebusites living in Jerusalem. So to this day the Jebusites live there among the Benjamites.

22En die huis van Josef het ook opgetrek na Bet-El, en die HERE was met hulle.וַיַּעֲל֧וּ בֵית־יוֹסֵ֛ף גַּם־הֵ֖ם בֵּֽית־אֵ֑ל וַֽיהוָ֖ה עִמָּֽם׃The house of Joseph also attacked Bethel, and the LORD was with them. 23En die huis van Josef het Bet-El laat verken; die naam van die stad was vroeër Lus.וַיָּתִ֥ירוּ בֵית־יוֹסֵ֖ף בְּבֵֽית־אֵ֑ל וְשֵׁם־הָעִ֥יר לְפָנִ֖ים לֽוּז׃They sent spies to Bethel (formerly known as Luz), 24En die wagte het ’n man sien uitgaan uit die stad, en hulle het vir hom gesê: “Wys ons tog die ingang van die stad, dan sal ons troue liefde aan jou bewys.”וַיִּרְאוּ֙ הַשֹּׁ֣מְרִ֔ים אִ֖ישׁ יוֹצֵ֣א מִן־הָעִ֑יר וַיֹּ֣אמְרוּ ל֗וֹ הַרְאֵ֤נוּ נָא֙ אֶת־מְב֣וֹא הָעִ֔יר וְעָשִׂ֥ינוּ עִמְּךָ֖ חָֽסֶד׃and when the spies saw a man coming out of the city, they said to him, “Please show us how to get into the city, and we will treat you kindly.” 25En hy het hulle die ingang van die stad gewys, en hulle het die stad met die skerpte van die swaard verslaan; maar die man en sy hele familie het hulle laat gaan.

Letterlik: na die mond van die swaard.

וַיַּרְאֵם֙ אֶת־מְב֣וֹא הָעִ֔יר וַיַּכּ֥וּ אֶת־הָעִ֖יר לְפִי־חָ֑רֶב וְאֶת־הָאִ֥ישׁ וְאֶת־כָּל־מִשְׁפַּחְתּ֖וֹ שִׁלֵּֽחוּ׃So the man showed them the entrance to the city, and they put the city to the sword but released that man and all his family. 26En die man het na die land van die Hetiete gegaan en ’n stad gebou en sy naam Lus genoem; dit is sy naam tot vandag toe.וַיֵּ֣לֶךְ הָאִ֔ישׁ אֶ֖רֶץ הַחִתִּ֑ים וַיִּ֣בֶן עִ֗יר וַיִּקְרָ֤א שְׁמָהּ֙ ל֔וּז ה֣וּא שְׁמָ֔הּ עַ֖ד הַיּ֥וֹם הַזֶּֽה׃ פAnd the man went to the land of the Hittites, built a city, and called it Luz, which is its name to this day.

27En Manasse het Bet-Sean en sy onderhorige dorpe nie verdryf nie, en Taänag en sy onderhorige dorpe, en die inwoners van Dor en sy onderhorige dorpe, en die inwoners van Jibleam en sy onderhorige dorpe, en die inwoners van Megiddo en sy onderhorige dorpe; en die Kanaäniete het volhard om in hierdie land te bly woon.

Letterlik: haar dogters, telkens waar onderhorige dorpe staan.

וְלֹא־הוֹרִ֣ישׁ מְנַשֶּׁ֗ה אֶת־בֵּית־שְׁאָ֣ן וְאֶת־בְּנוֹתֶיהָ֮ וְאֶת־תַּעְנַ֣ךְ וְאֶת־בְּנֹתֶיהָ֒ וְאֶת־ד֜וֹר וְאֶת־בְּנוֹתֶ֗יהָ וְאֶת־יוֹשְׁבֵ֤י יִבְלְעָם֙ וְאֶת־בְּנֹתֶ֔יהָ וְאֶת־יוֹשְׁבֵ֥י מְגִדּ֖וֹ וְאֶת־בְּנוֹתֶ֑יהָ וַיּ֨וֹאֶל֙ הַֽכְּנַעֲנִ֔י לָשֶׁ֖בֶת בָּאָ֥רֶץ הַזֹּֽאת׃At that time Manasseh failed to drive out the inhabitants of Beth-shean, Taanach, Dor, Ibleam, Megiddo, and their villages; for the Canaanites were determined to dwell in that land. 28En dit het gebeur toe Israel sterk geword het, dat hy die Kanaäniet onder dwangarbeid gestel het, maar hy het hom glad nie uitgedryf nie.וַֽיְהִי֙ כִּֽי־חָזַ֣ק יִשְׂרָאֵ֔ל וַיָּ֥שֶׂם אֶת־הַֽכְּנַעֲנִ֖י לָמַ֑ס וְהוֹרֵ֖ישׁ לֹ֥א הוֹרִישֽׁוֹ׃ סWhen Israel became stronger, they pressed the Canaanites into forced labor, but they never drove them out completely. 29En Efraim het nie die Kanaäniet uitgedryf wat in Geser woon nie; en die Kanaäniet het in sy midde in Geser gewoon.וְאֶפְרַ֨יִם֙ לֹ֣א הוֹרִ֔ישׁ אֶת־הַֽכְּנַעֲנִ֖י הַיּוֹשֵׁ֣ב בְּגָ֑זֶר וַיֵּ֧שֶׁב הַֽכְּנַעֲנִ֛י בְּקִרְבּ֖וֹ בְּגָֽזֶר׃ פEphraim also failed to drive out the Canaanites living in Gezer; so the Canaanites continued to dwell among them in Gezer. 30Sebulon het nie die inwoners van Kitron en die inwoners van Nahalol uitgedryf nie; en die Kanaäniet het in sy midde gewoon, en hulle het dwangarbeiders geword.זְבוּלֻ֗ן לֹ֤א הוֹרִישׁ֙ אֶת־יוֹשְׁבֵ֣י קִטְר֔וֹן וְאֶת־יוֹשְׁבֵ֖י נַהֲלֹ֑ל וַיֵּ֤שֶׁב הַֽכְּנַעֲנִי֙ בְּקִרְבּ֔וֹ וַיִּֽהְי֖וּ לָמַֽס׃ סZebulun failed to drive out the inhabitants of Kitron and Nahalol; so the Canaanites lived among them and served as forced laborers. 31Aser het nie die inwoners van Ako en die inwoners van Sidon uitgedryf nie, ook nie Ahlab, Aksib, Helba, Afik en Rehob nie.אָשֵׁ֗ר לֹ֤א הוֹרִישׁ֙ אֶת־יֹשְׁבֵ֣י עַכּ֔וֹ וְאֶת־יוֹשְׁבֵ֖י צִיד֑וֹן וְאֶת־אַחְלָ֤ב וְאֶת־אַכְזִיב֙ וְאֶת־חֶלְבָּ֔ה וְאֶת־אֲפִ֖יק וְאֶת־רְחֹֽב׃Asher failed to drive out the inhabitants of Acco, Sidon, Ahlab, Achzib, Helbah, Aphik, and Rehob. 32En die Aseriet het in die midde van die Kanaäniet, die inwoners van die land, gewoon, want hy het hom nie uitgedryf nie.וַיֵּ֨שֶׁב֙ הָאָ֣שֵׁרִ֔י בְּקֶ֥רֶב הַֽכְּנַעֲנִ֖י יֹשְׁבֵ֣י הָאָ֑רֶץ כִּ֖י לֹ֥א הוֹרִישֽׁוֹ׃ סSo the Asherites lived among the Canaanite inhabitants of the land, because they did not drive them out. 33Naftali het nie die inwoners van Bet-Semes en die inwoners van Bet-Anat uitgedryf nie; en hy het in die midde van die Kanaäniet, die inwoners van die land, gewoon; en die inwoners van Bet-Semes en Bet-Anat het vir hulle dwangarbeiders geword.נַפְתָּלִ֗י לֹֽא־הוֹרִ֞ישׁ אֶת־יֹשְׁבֵ֤י בֵֽית־שֶׁ֨מֶשׁ֙ וְאֶת־יֹשְׁבֵ֣י בֵית־עֲנָ֔ת וַיֵּ֕שֶׁב בְּקֶ֥רֶב הַֽכְּנַעֲנִ֖י יֹשְׁבֵ֣י הָאָ֑רֶץ וְיֹשְׁבֵ֤י בֵֽית־שֶׁ֨מֶשׁ֙ וּבֵ֣ית עֲנָ֔ת הָי֥וּ לָהֶ֖ם לָמַֽס׃ סNaphtali failed to drive out the inhabitants of Beth-shemesh and Beth-anath. So the Naphtalites also lived among the Canaanite inhabitants of the land, but the inhabitants of Beth-shemesh and Beth-anath served them as forced laborers.

34En die Amoriete het die seuns van Dan die bergland in gedruk, want hulle het hulle nie toegelaat om na die vallei af te kom nie.וַיִּלְחֲצ֧וּ הָאֱמֹרִ֛י אֶת־בְּנֵי־דָ֖ן הָהָ֑רָה כִּי־לֹ֥א נְתָנ֖וֹ לָרֶ֥דֶת לָעֵֽמֶק׃The Amorites forced the Danites into the hill country and did not allow them to come down into the plain. 35En die Amoriet was vasbeslote om in die berg Heres te woon, in Ajalon en in Saalbim; maar die hand van die huis van Josef het swaar geword, en hulle het dwangarbeiders geword.וַיּ֤וֹאֶל הָֽאֱמֹרִי֙ לָשֶׁ֣בֶת בְּהַר־חֶ֔רֶס בְּאַיָּל֖וֹן וּבְשַֽׁעַלְבִ֑ים וַתִּכְבַּד֙ יַ֣ד בֵּית־יוֹסֵ֔ף וַיִּהְי֖וּ לָמַֽס׃And the Amorites were determined to dwell in Mount Heres, Aijalon, and Shaalbim. But when the house of Joseph grew in strength, they pressed the Amorites into forced labor. 36En die grens van die Amoriete was van die Opdraand van Akrabbim af, van Sela af en verder boontoe.

Die naam beteken skerpioene.

Of: van die rots af.

וּגְבוּל֙ הָאֱמֹרִ֔י מִֽמַּעֲלֵ֖ה עַקְרַבִּ֑ים מֵהַסֶּ֖לַע וָמָֽעְלָה׃ פAnd the border of the Amorites extended from the Ascent of Akrabbim to Sela and beyond.