Sien jy iets wat nie reg is nie? Tik op 'n versnommer om die vers na te gaan of 'n verandering voor te stel.
AfrikaansHebreeus (WLC)Engels (Berean Standard Bible)
1Hulle het van Elim af weggetrek, en die hele gemeenskap van die Israeliete het by die woestyn Sin gekom, wat tussen Elim en Sinai lê, op die vyftiende dag van die tweede maand nadat hulle uit die land Egipte uitgetrek het.aLetterlik: seuns van Israel.וַיִּסְעוּ֙ מֵֽאֵילִ֔ם וַיָּבֹ֜אוּ כָּל־עֲדַ֤ת בְּנֵֽי־יִשְׂרָאֵל֙ אֶל־מִדְבַּר־סִ֔ין אֲשֶׁ֥ר בֵּין־אֵילִ֖ם וּבֵ֣ין סִינָ֑י בַּחֲמִשָּׁ֨ה עָשָׂ֥ר יוֹם֙ לַחֹ֣דֶשׁ הַשֵּׁנִ֔י לְצֵאתָ֖ם מֵאֶ֥רֶץ מִצְרָֽיִם׃On the fifteenth day of the second month after they had left the land of Egypt, the whole congregation of Israel set out from Elim and came to the Desert of Sin, which is between Elim and Sinai.2Die hele gemeenskap van die Israeliete het in die woestyn teen Moses en Aäron gemor.כָּל־עֲדַ֧ת בְּנֵי־יִשְׂרָאֵ֛ל עַל־מֹשֶׁ֥ה וְעַֽל־אַהֲרֹ֖ן בַּמִּדְבָּֽר׃And there in the desert the whole congregation of Israel grumbled against Moses and Aaron.3Die Israeliete het vir hulle gesê: “Ag, as ons maar deur die hand van die HERE in die land Egipte gesterf het, toe ons by die vleispot gesit en brood geëet het totdat ons versadig was! Want julle het ons na hierdie woestyn uitgebring om hierdie hele vergadering van honger te laat sterf.”aLetterlik: Wie sal gee dat ons deur die hand van die HERE gesterf het.וַיֹּאמְר֨וּ אֲלֵהֶ֜ם בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֗ל מִֽי־יִתֵּ֨ן מוּתֵ֤נוּ בְיַד־יְהוָה֙ בְּאֶ֣רֶץ מִצְרַ֔יִם בְּשִׁבְתֵּ֨נוּ֙ עַל־סִ֣יר הַבָּשָׂ֔ר בְּאָכְלֵ֥נוּ לֶ֖חֶם לָשֹׂ֑בַע כִּֽי־הוֹצֵאתֶ֤ם אֹתָ֨נוּ֙ אֶל־הַמִּדְבָּ֣ר הַזֶּ֔ה לְהָמִ֛ית אֶת־כָּל־הַקָּהָ֥ל הַזֶּ֖ה בָּרָעָֽב׃ ס“If only we had died by the LORD’s hand in the land of Egypt!” they said. “There we sat by pots of meat and ate our fill of bread, but you have brought us into this desert to starve this whole assembly to death!”
4Toe sê die HERE vir Moses: “Kyk, Ek gaan vir julle brood uit die hemel laat reën. Die volk moet uitgaan en elke dag bymekaarmaak wat hulle vir daardie dag nodig het, sodat Ek hulle kan toets of hulle in My wet sal wandel of nie.aLetterlik: die saak van ’n dag op sy dag.וַיֹּ֤אמֶר יְהוָה֙ אֶל־מֹשֶׁ֔ה הִנְנִ֨י מַמְטִ֥יר לָכֶ֛ם לֶ֖חֶם מִן־הַשָּׁמָ֑יִם וְיָצָ֨א הָעָ֤ם וְלָֽקְטוּ֙ דְּבַר־י֣וֹם בְּיוֹמ֔וֹ לְמַ֧עַן אֲנַסֶּ֛נּוּ הֲיֵלֵ֥ךְ בְּתוֹרָתִ֖י אִם־לֹֽא׃Then the LORD said to Moses, “Behold, I will rain down bread from heaven for you. Each day the people are to go out and gather enough for that day. In this way I will test whether or not they will follow My instructions.5En dit sal gebeur op die sesde dag dat hulle gereed maak wat hulle inbring, en dit sal dubbel wees van wat hulle dag na dag optel.”וְהָיָה֙ בַּיּ֣וֹם הַשִּׁשִּׁ֔י וְהֵכִ֖ינוּ אֵ֣ת אֲשֶׁר־יָבִ֑יאוּ וְהָיָ֣ה מִשְׁנֶ֔ה עַ֥ל אֲשֶֽׁר־יִלְקְט֖וּ י֥וֹם׀ יֽוֹם׃ סThen on the sixth day, when they prepare what they bring in, it will be twice as much as they gather on the other days.”
6Moses en Aäron het vir al die Israeliete gesê: “In die aand sal julle weet dat dit die HERE is wat julle uit die land Egipte uitgebring het,וַיֹּ֤אמֶר מֹשֶׁה֙ וְאַהֲרֹ֔ן אֶֽל־כָּל־בְּנֵ֖י יִשְׂרָאֵ֑ל עֶ֕רֶב וִֽידַעְתֶּ֕ם כִּ֧י יְהוָ֛ה הוֹצִ֥יא אֶתְכֶ֖ם מֵאֶ֥רֶץ מִצְרָֽיִם׃So Moses and Aaron said to all the Israelites, “This evening you will know that it was the LORD who brought you out of the land of Egypt,7en in die oggend sal julle die heerlikheid van die HERE sien, omdat Hy julle gemor teen die HERE gehoor het. En wat is ons, dat julle teen ons mor?”וּבֹ֗קֶר וּרְאִיתֶם֙ אֶת־כְּב֣וֹד יְהוָ֔ה בְּשָׁמְע֥וֹ אֶת־תְּלֻנֹּתֵיכֶ֖ם עַל־יְהוָ֑ה וְנַ֣חְנוּ מָ֔ה כִּ֥י עָלֵֽינוּ׃and in the morning you will see the LORD’s glory, because He has heard your grumbling against Him. For who are we, that you should grumble against us?”8Moses het verder gesê: “Dit sal gebeur wanneer die HERE julle in die aand vleis gee om te eet en in die oggend brood om versadig te word, omdat die HERE julle gemor gehoor het waarmee julle teen Hom mor. En wat is ons? Julle gemor is nie teen ons nie, maar teen die HERE.”וַיֹּ֣אמֶר מֹשֶׁ֗ה בְּתֵ֣ת יְהוָה֩ לָכֶ֨ם בָּעֶ֜רֶב בָּשָׂ֣ר לֶאֱכֹ֗ל וְלֶ֤חֶם בַּבֹּ֨קֶר֙ לִשְׂבֹּ֔עַ בִּשְׁמֹ֤עַ יְהוָה֙ אֶת־תְּלֻנֹּ֣תֵיכֶ֔ם אֲשֶׁר־אַתֶּ֥ם מַלִּינִ֖ם עָלָ֑יו וְנַ֣חְנוּ מָ֔ה לֹא־עָלֵ֥ינוּ תְלֻנֹּתֵיכֶ֖ם כִּ֥י עַל־יְהוָֽה׃And Moses added, “The LORD will give you meat to eat this evening and bread to fill you in the morning, for He has heard your grumbling against Him. Who are we? Your grumblings are not against us but against the LORD.”9Moses het vir Aäron gesê: “Sê vir die hele gemeenskap van die Israeliete: ‘Kom nader voor die aangesig van die HERE, want Hy het julle gemor gehoor.’ ”וַיֹּ֤אמֶר מֹשֶׁה֙ אֶֽל־אַהֲרֹ֔ן אֱמֹ֗ר אֶֽל־כָּל־עֲדַת֙ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל קִרְב֖וּ לִפְנֵ֣י יְהוָ֑ה כִּ֣י שָׁמַ֔ע אֵ֖ת תְּלֻנֹּתֵיכֶֽם׃Then Moses said to Aaron, “Tell the whole congregation of Israel, ‘Come before the LORD, for He has heard your grumbling.’”10Terwyl Aäron met die hele gemeenskap van die Israeliete gepraat het, het hulle na die woestyn gedraai, en kyk, die heerlikheid van die HERE het in die wolk verskyn.וַיְהִ֗י כְּדַבֵּ֤ר אַהֲרֹן֙ אֶל־כָּל־עֲדַ֣ת בְּנֵֽי־יִשְׂרָאֵ֔ל וַיִּפְנ֖וּ אֶל־הַמִּדְבָּ֑ר וְהִנֵּה֙ כְּב֣וֹד יְהוָ֔ה נִרְאָ֖ה בֶּעָנָֽן׃ פAnd as Aaron was speaking to the whole congregation of Israel, they looked toward the desert, and there in a cloud the glory of the LORD appeared.
11Die HERE het met Moses gepraat en gesê:וַיְדַבֵּ֥ר יְהוָ֖ה אֶל־מֹשֶׁ֥ה לֵּאמֹֽר׃Then the LORD said to Moses,12“Ek het die gemor van die Israeliete gehoor. Praat met hulle en sê: ‘Teen die aand sal julle vleis eet, en in die oggend sal julle versadig word van brood, en julle sal weet dat Ek die HERE, julle God, is.’ ”aLetterlik: Tussen die twee aande.שָׁמַ֗עְתִּי אֶת־תְּלוּנֹּת֮ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵל֒ דַּבֵּ֨ר אֲלֵהֶ֜ם לֵאמֹ֗ר בֵּ֤ין הָֽעַרְבַּ֨יִם֙ תֹּאכְל֣וּ בָשָׂ֔ר וּבַבֹּ֖קֶר תִּשְׂבְּעוּ־לָ֑חֶם וִֽידַעְתֶּ֕ם כִּ֛י אֲנִ֥י יְהוָ֖ה אֱלֹהֵיכֶֽם׃“I have heard the grumbling of the Israelites. Tell them, ‘At twilight you will eat meat, and in the morning you will be filled with bread. Then you will know that I am the LORD your God.’”
13En dit het gebeur in die aand dat die kwartels opgekom het en die laer bedek het, en in die môre het 'n laag dou rondom die laer gelê.וַיְהִ֣י בָעֶ֔רֶב וַתַּ֣עַל הַשְּׂלָ֔ו וַתְּכַ֖ס אֶת־הַֽמַּחֲנֶ֑ה וּבַבֹּ֗קֶר הָֽיְתָה֙ שִׁכְבַ֣ת הַטַּ֔ל סָבִ֖יב לַֽמַּחֲנֶֽה׃That evening quail came and covered the camp, and in the morning there was a layer of dew around the camp.14Toe die laag dou opgetrek het, kyk, daar was op die oppervlak van die woestyn iets fyns en skilferagtigs, fyn soos ryp op die grond.aLetterlik: op die aangesig van die woestyn.וַתַּ֖עַל שִׁכְבַ֣ת הַטָּ֑ל וְהִנֵּ֞ה עַל־פְּנֵ֤י הַמִּדְבָּר֙ דַּ֣ק מְחֻסְפָּ֔ס דַּ֥ק כַּכְּפֹ֖ר עַל־הָאָֽרֶץ׃When the layer of dew had evaporated, there were thin flakes on the desert floor, as fine as frost on the ground.15Toe die Israeliete dit sien, het hulle vir mekaar gesê: “Wat is dit?” want hulle het nie geweet wat dit was nie. Moses het vir hulle gesê: “Dit is die brood wat die HERE vir julle gegee het om te eet.aLetterlik: elkeen vir sy broer.וַיִּרְא֣וּ בְנֵֽי־יִשְׂרָאֵ֗ל וַיֹּ֨אמְר֜וּ אִ֤ישׁ אֶל־אָחִיו֙ מָ֣ן ה֔וּא כִּ֛י לֹ֥א יָדְע֖וּ מַה־ה֑וּא וַיֹּ֤אמֶר מֹשֶׁה֙ אֲלֵהֶ֔ם ה֣וּא הַלֶּ֔חֶם אֲשֶׁ֨ר נָתַ֧ן יְהוָ֛ה לָכֶ֖ם לְאָכְלָֽה׃When the Israelites saw it, they asked one another, “What is it?” For they did not know what it was. So Moses told them, “It is the bread that the LORD has given you to eat.
16Dit is die woord wat die HERE beveel het: Maak daarvan bymekaar, elkeen volgens wat hy eet: 'n omer per kop, volgens die getal van julle siele; elkeen moet neem vir dié wat in sy tent is.”aOngeveer twee liter.זֶ֤ה הַדָּבָר֙ אֲשֶׁ֣ר צִוָּ֣ה יְהוָ֔ה לִקְט֣וּ מִמֶּ֔נּוּ אִ֖ישׁ לְפִ֣י אָכְל֑וֹ עֹ֣מֶר לַגֻּלְגֹּ֗לֶת מִסְפַּר֙ נַפְשֹׁ֣תֵיכֶ֔ם אִ֛ישׁ לַאֲשֶׁ֥ר בְּאָהֳל֖וֹ תִּקָּֽחוּ׃This is what the LORD has commanded: ‘Each one is to gather as much as he needs. You may take an omer for each person in your tent.’”17Die Israeliete het so gedoen, en hulle het bymekaargemaak, die een baie en die ander min.וַיַּעֲשׂוּ־כֵ֖ן בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל וַֽיִּלְקְט֔וּ הַמַּרְבֶּ֖ה וְהַמַּמְעִֽיט׃So the Israelites did this. Some gathered more, and some less.18En hulle het dit met die omer gemeet, en wie baie bymekaargemaak het, het nie oorgehad nie, en wie min bymekaargemaak het, het nie tekortgekom nie. Elkeen het volgens wat hy eet, bymekaargemaak.וַיָּמֹ֣דּוּ בָעֹ֔מֶר וְלֹ֤א הֶעְדִּיף֙ הַמַּרְבֶּ֔ה וְהַמַּמְעִ֖יט לֹ֣א הֶחְסִ֑יר אִ֥ישׁ לְפִֽי־אָכְל֖וֹ לָקָֽטוּ׃When they measured it by the omer, he who gathered much had no excess, and he who gathered little had no shortfall. Each one gathered as much as he needed to eat.19Moses het vir hulle gesê: “Niemand mag iets daarvan tot die oggend laat oorbly nie.”וַיֹּ֥אמֶר מֹשֶׁ֖ה אֲלֵהֶ֑ם אִ֕ישׁ אַל־יוֹתֵ֥ר מִמֶּ֖נּוּ עַד־בֹּֽקֶר׃Then Moses said to them, “No one may keep any of it until morning.”20Maar hulle het nie na Moses geluister nie, en party mense het iets daarvan tot die oggend laat oorbly. Toe het dit wurms geteel en gestink, en Moses was kwaad vir hulle.וְלֹא־שָׁמְע֣וּ אֶל־מֹשֶׁ֗ה וַיּוֹתִ֨רוּ אֲנָשִׁ֤ים מִמֶּ֨נּוּ֙ עַד־בֹּ֔קֶר וַיָּ֥רֻם תּוֹלָעִ֖ים וַיִּבְאַ֑שׁ וַיִּקְצֹ֥ף עֲלֵהֶ֖ם מֹשֶֽׁה׃But they did not listen to Moses; some people left part of it until morning, and it became infested with maggots and began to smell. So Moses was angry with them.21Hulle het dit oggend vir oggend bymekaargemaak, elkeen soveel as wat hy kon eet; en wanneer die son warm geword het, het dit gesmelt.וַיִּלְקְט֤וּ אֹתוֹ֙ בַּבֹּ֣קֶר בַּבֹּ֔קֶר אִ֖ישׁ כְּפִ֣י אָכְל֑וֹ וְחַ֥ם הַשֶּׁ֖מֶשׁ וְנָמָֽס׃Every morning each one gathered as much as was needed, and when the sun grew hot, it melted away.
22Op die sesde dag het hulle dubbel soveel brood bymekaargemaak, twee omers vir een. En al die leiers van die vergadering het gekom en vir Moses berig.וַיְהִ֣י׀ בַּיּ֣וֹם הַשִּׁשִּׁ֗י לָֽקְט֥וּ לֶ֨חֶם֙ מִשְׁנֶ֔ה שְׁנֵ֥י הָעֹ֖מֶר לָאֶחָ֑ד וַיָּבֹ֨אוּ֙ כָּל־נְשִׂיאֵ֣י הָֽעֵדָ֔ה וַיַּגִּ֖ידוּ לְמֹשֶֽׁה׃On the sixth day, they gathered twice as much food—two omers per person —and all the leaders of the congregation came and reported this to Moses.23Hy het vir hulle gesê: “Dit is wat die HERE gesê het: ‘Môre is ’n sabbatsrus, ’n heilige sabbat vir die HERE. Bak wat julle wil bak, en kook wat julle wil kook, en sit alles wat oorbly vir julle weg om bewaar te word tot die oggend.’ ”וַיֹּ֣אמֶר אֲלֵהֶ֗ם ה֚וּא אֲשֶׁ֣ר דִּבֶּ֣ר יְהוָ֔ה שַׁבָּת֧וֹן שַׁבַּת־קֹ֛דֶשׁ לַֽיהוָ֖ה מָחָ֑ר אֵ֣ת אֲשֶׁר־תֹּאפ֞וּ אֵפ֗וּ וְאֵ֤ת אֲשֶֽׁר־תְּבַשְּׁלוּ֙ בַּשֵּׁ֔לוּ וְאֵת֙ כָּל־הָ֣עֹדֵ֔ף הַנִּ֧יחוּ לָכֶ֛ם לְמִשְׁמֶ֖רֶת עַד־הַבֹּֽקֶר׃He told them, “This is what the LORD has said: ‘Tomorrow is to be a day of complete rest, a holy Sabbath to the LORD. So bake what you want to bake, and boil what you want to boil. Then set aside whatever remains and keep it until morning.’”24Hulle het dit tot die oggend weggesit soos Moses beveel het, en dit het nie gestink nie, en daar was geen wurm in nie.וַיַּנִּ֤יחוּ אֹתוֹ֙ עַד־הַבֹּ֔קֶר כַּאֲשֶׁ֖ר צִוָּ֣ה מֹשֶׁ֑ה וְלֹ֣א הִבְאִ֔ישׁ וְרִמָּ֖ה לֹא־הָ֥יְתָה בּֽוֹ׃So they set it aside until morning as Moses had commanded, and it did not smell or contain any maggots.25Moses het gesê: “Eet dit vandag, want vandag is ’n sabbat vir die HERE. Vandag sal julle dit nie in die veld kry nie.וַיֹּ֤אמֶר מֹשֶׁה֙ אִכְלֻ֣הוּ הַיּ֔וֹם כִּֽי־שַׁבָּ֥ת הַיּ֖וֹם לַיהוָ֑ה הַיּ֕וֹם לֹ֥א תִמְצָאֻ֖הוּ בַּשָּׂדֶֽה׃“Eat it today,” Moses said, “because today is a Sabbath to the LORD. Today you will not find anything in the field.26Ses dae lank sal julle dit bymekaarmaak, maar op die sewende dag is dit sabbat; daarin sal dit nie wees nie.”שֵׁ֥שֶׁת יָמִ֖ים תִּלְקְטֻ֑הוּ וּבַיּ֧וֹם הַשְּׁבִיעִ֛י שַׁבָּ֖ת לֹ֥א יִֽהְיֶה־בּֽוֹ׃For six days you may gather, but on the seventh day, the Sabbath, it will not be there.”27Op die sewende dag het party van die volk uitgegaan om bymekaar te maak, maar hulle het niks gekry nie.וַֽיְהִי֙ בַּיּ֣וֹם הַשְּׁבִיעִ֔י יָצְא֥וּ מִן־הָעָ֖ם לִלְקֹ֑ט וְלֹ֖א מָצָֽאוּ׃ סYet on the seventh day some of the people went out to gather, but they did not find anything.
28Toe sê die HERE vir Moses: “Hoe lank weier julle om My gebooie en My wette te onderhou?וַיֹּ֥אמֶר יְהוָ֖ה אֶל־מֹשֶׁ֑ה עַד־אָ֨נָה֙ מֵֽאַנְתֶּ֔ם לִשְׁמֹ֥ר מִצְוֺתַ֖י וְתוֹרֹתָֽי׃Then the LORD said to Moses, “How long will you refuse to keep My commandments and instructions?29Kyk, die HERE het julle die sabbat gegee; daarom gee Hy julle op die sesde dag brood vir twee dae. Elkeen moet bly waar hy is; niemand mag op die sewende dag uit sy plek uitgaan nie.”aLetterlik: Sit elkeen op sy plek.רְא֗וּ כִּֽי־יְהוָה֮ נָתַ֣ן לָכֶ֣ם הַשַּׁבָּת֒ עַל־כֵּ֠ן ה֣וּא נֹתֵ֥ן לָכֶ֛ם בַּיּ֥וֹם הַשִּׁשִּׁ֖י לֶ֣חֶם יוֹמָ֑יִם שְׁב֣וּ׀ אִ֣ישׁ תַּחְתָּ֗יו אַל־יֵ֥צֵא אִ֛ישׁ מִמְּקֹמ֖וֹ בַּיּ֥וֹם הַשְּׁבִיעִֽי׃Understand that the LORD has given you the Sabbath; that is why on the sixth day He will give you bread for two days. On the seventh day, everyone must stay where he is; no one may leave his place.”30Die volk het toe op die sewende dag gerus.וַיִּשְׁבְּת֥וּ הָעָ֖ם בַּיּ֥וֹם הַשְּׁבִעִֽי׃So the people rested on the seventh day.31Die huis van Israel het dit manna genoem. Dit was soos koljandersaad, wit, en die smaak daarvan was soos dun koekies met heuning.aDie naam beteken “wat?” (Hebreeus man).וַיִּקְרְא֧וּ בֵֽית־יִשְׂרָאֵ֛ל אֶת־שְׁמ֖וֹ מָ֑ן וְה֗וּא כְּזֶ֤רַע גַּד֙ לָבָ֔ן וְטַעְמ֖וֹ כְּצַפִּיחִ֥ת בִּדְבָֽשׁ׃Now the house of Israel called the bread manna. It was white like coriander seed and tasted like wafers made with honey.32Moses het gesê: “Dit is die woord wat die HERE beveel het: ‘’n Volle gomer daarvan moet bewaar word vir julle geslagte, sodat hulle die brood kan sien wat Ek julle in die woestyn laat eet het toe Ek julle uit die land Egipte uitgebring het.’ ”וַיֹּ֣אמֶר מֹשֶׁ֗ה זֶ֤ה הַדָּבָר֙ אֲשֶׁ֣ר צִוָּ֣ה יְהוָ֔ה מְלֹ֤א הָעֹ֨מֶר֙ מִמֶּ֔נּוּ לְמִשְׁמֶ֖רֶת לְדֹרֹתֵיכֶ֑ם לְמַ֣עַן׀ יִרְא֣וּ אֶת־הַלֶּ֗חֶם אֲשֶׁ֨ר הֶאֱכַ֤לְתִּי אֶתְכֶם֙ בַּמִּדְבָּ֔ר בְּהוֹצִיאִ֥י אֶתְכֶ֖ם מֵאֶ֥רֶץ מִצְרָֽיִם׃Moses said, “This is what the LORD has commanded: ‘Keep an omer of manna for the generations to come, so that they may see the bread I fed you in the wilderness when I brought you out of the land of Egypt.’”33Moses het vir Aäron gesê: “Neem een kruik en sit ’n volle gomer manna daarin, en plaas dit voor die aangesig van die HERE om bewaar te word vir julle geslagte.”וַיֹּ֨אמֶר מֹשֶׁ֜ה אֶֽל־אַהֲרֹ֗ן קַ֚ח צִנְצֶ֣נֶת אַחַ֔ת וְתֶן־שָׁ֥מָּה מְלֹֽא־הָעֹ֖מֶר מָ֑ן וְהַנַּ֤ח אֹתוֹ֙ לִפְנֵ֣י יְהוָ֔ה לְמִשְׁמֶ֖רֶת לְדֹרֹתֵיכֶֽם׃So Moses told Aaron, “Take a jar and fill it with an omer of manna. Then place it before the LORD to be preserved for the generations to come.”34Soos die HERE aan Moses beveel het, het Aäron dit voor die getuienis neergesit om bewaar te word.כַּאֲשֶׁ֛ר צִוָּ֥ה יְהוָ֖ה אֶל־מֹשֶׁ֑ה וַיַּנִּיחֵ֧הוּ אַהֲרֹ֛ן לִפְנֵ֥י הָעֵדֻ֖ת לְמִשְׁמָֽרֶת׃And Aaron placed it in front of the Testimony, to be preserved just as the LORD had commanded Moses.35Die Israeliete het die manna 40 jaar lank geëet, totdat hulle in ’n bewoonde land gekom het. Die manna het hulle geëet totdat hulle by die grens van die land Kanaän gekom het.וּבְנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֗ל אָֽכְל֤וּ אֶת־הַמָּן֙ אַרְבָּעִ֣ים שָׁנָ֔ה עַד־בֹּאָ֖ם אֶל־אֶ֣רֶץ נוֹשָׁ֑בֶת אֶת־הַמָּן֙ אָֽכְל֔וּ עַד־בֹּאָ֕ם אֶל־קְצֵ֖ה אֶ֥רֶץ כְּנָֽעַן׃The Israelites ate manna forty years, until they came to a land where they could settle; they ate manna until they reached the border of Canaan.36En die omer is die tiende deel van die efa.aOngeveer twee liter vir die omer en ongeveer 22 liter vir die efa.וְהָעֹ֕מֶר עֲשִׂרִ֥ית הָאֵיפָ֖ה הֽוּא׃ פ(Now an omer is a tenth of an ephah.)
