Eksodus 4

Status van die hoofstuk: konsep

Sien jy iets wat nie reg is nie? Tik op 'n versnommer om die vers na te gaan of 'n verandering voor te stel.

1Moses het geantwoord en gesê: “Maar kyk, hulle sal my nie glo nie en nie na my stem luister nie, want hulle sal sê: ‘Die HERE het nie aan jou verskyn nie.’ ”וַיַּ֤עַן מֹשֶׁה֙ וַיֹּ֔אמֶר וְהֵן֙ לֹֽא־יַאֲמִ֣ינוּ לִ֔י וְלֹ֥א יִשְׁמְע֖וּ בְּקֹלִ֑י כִּ֣י יֹֽאמְר֔וּ לֹֽא־נִרְאָ֥ה אֵלֶ֖יךָ יְהוָֽה׃Then Moses answered, “What if they do not believe me or listen to my voice? For they may say, ‘The LORD has not appeared to you.’” 2Toe sê die HERE vir hom: “Wat is dit in jou hand?” En hy sê: “’n Staf.”וַיֹּ֧אמֶר אֵלָ֛יו יְהוָ֖ה בְיָדֶ֑ךָ וַיֹּ֖אמֶר מַטֶּֽה׃And the LORD asked him, “What is that in your hand?” “A staff,” he replied. 3Toe sê Hy: “Gooi dit op die grond.” En hy het dit op die grond gegooi, en dit het ’n slang geword; en Moses het daarvoor weggevlug.

Letterlik: van sy aangesig af gevlug.

וַיֹּ֨אמֶר֙ הַשְׁלִיכֵ֣הוּ אַ֔רְצָה וַיַּשְׁלִיכֵ֥הוּ אַ֖רְצָה וַיְהִ֣י לְנָחָ֑שׁ וַיָּ֥נָס מֹשֶׁ֖ה מִפָּנָֽיו׃“Throw it on the ground,” said the LORD. So Moses threw it on the ground, and it became a snake, and he ran from it. 4En die HERE sê vir Moses: “Steek jou hand uit en gryp dit by die stert.” Toe steek hy sy hand uit en gryp dit vas, en dit word 'n staf in sy handpalm.וַיֹּ֤אמֶר יְהוָה֙ אֶל־מֹשֶׁ֔ה שְׁלַח֙ יָֽדְךָ֔ וֶאֱחֹ֖ז בִּזְנָב֑וֹ וַיִּשְׁלַ֤ח יָדוֹ֙ וַיַּ֣חֲזֶק בּ֔וֹ וַיְהִ֥י לְמַטֶּ֖ה בְּכַפּֽוֹ׃“Stretch out your hand and grab it by the tail,” the LORD said to Moses, who reached out his hand and caught the snake, and it turned back into a staff in his hand. 5“... sodat hulle kan glo dat die HERE aan jou verskyn het, die God van hulle vaders, die God van Abraham, die God van Isak en die God van Jakob.”לְמַ֣עַן יַאֲמִ֔ינוּ כִּֽי־נִרְאָ֥ה אֵלֶ֛יךָ יְהוָ֖ה אֱלֹהֵ֣י אֲבֹתָ֑ם אֱלֹהֵ֧י אַבְרָהָ֛ם אֱלֹהֵ֥י יִצְחָ֖ק וֵאלֹהֵ֥י יַעֲקֹֽב׃“This is so that they may believe that the LORD, the God of their fathers—the God of Abraham, the God of Isaac, and the God of Jacob—has appeared to you.” 6Verder sê die HERE vir hom: “Steek tog jou hand in jou boesem.” En hy het sy hand in sy boesem gesteek, en hy het dit uitgetrek, en kyk, sy hand was melaats, soos sneeu.וַיֹּאמֶר֩ יְהוָ֨ה ל֜וֹ ע֗וֹד הָֽבֵא־נָ֤א יָֽדְךָ֙ בְּחֵיקֶ֔ךָ וַיָּבֵ֥א יָד֖וֹ בְּחֵיק֑וֹ וַיּ֣וֹצִאָ֔הּ וְהִנֵּ֥ה יָד֖וֹ מְצֹרַ֥עַת כַּשָּֽׁלֶג׃Furthermore, the LORD said to Moses, “Put your hand inside your cloak. ” So he put his hand inside his cloak, and when he took it out, his hand was leprous, white as snow. 7Toe sê Hy: “Sit jou hand weer in jou boesem terug.” En hy sit sy hand in sy boesem terug en haal dit uit sy boesem uit, en kyk, dit het teruggekeer soos sy vlees.וַיֹּ֗אמֶר הָשֵׁ֤ב יָֽדְךָ֙ אֶל־חֵיקֶ֔ךָ וַיָּ֥שֶׁב יָד֖וֹ אֶל־חֵיק֑וֹ וַיּֽוֹצִאָהּ֙ מֵֽחֵיק֔וֹ וְהִנֵּה־שָׁ֖בָה כִּבְשָׂרֽוֹ׃“Put your hand back inside your cloak,” said the LORD. So Moses put his hand back inside his cloak, and when he took it out, it was restored, like the rest of his skin. 8“En as hulle jou nie glo nie en nie luister na die stem van die eerste teken nie, sal hulle die stem van die latere teken glo.וְהָיָה֙ אִם־לֹ֣א יַאֲמִ֣ינוּ לָ֔ךְ וְלֹ֣א יִשְׁמְע֔וּ לְקֹ֖ל הָאֹ֣ת הָרִאשׁ֑וֹן וְהֶֽאֱמִ֔ינוּ לְקֹ֖ל הָאֹ֥ת הָאַחֲרֽוֹן׃And the LORD said, “If they refuse to believe you or heed the witness of the first sign, they may believe that of the second. 9En as hulle selfs hierdie twee tekens nie glo nie en nie na jou stem luister nie, moet jy van die water van die Nyl neem en dit op die droë grond uitgooi; en die water wat jy uit die Nyl neem, sal bloed word op die droë grond.”וְהָיָ֡ה אִם־לֹ֣א יַאֲמִ֡ינוּ גַּם֩ לִשְׁנֵ֨י הָאֹת֜וֹת הָאֵ֗לֶּה וְלֹ֤א יִשְׁמְעוּן֙ לְקֹלֶ֔ךָ וְלָקַחְתָּ֙ מִמֵּימֵ֣י הַיְאֹ֔ר וְשָׁפַכְתָּ֖ הַיַּבָּשָׁ֑ה וְהָי֤וּ הַמַּ֨יִם֙ אֲשֶׁ֣ר תִּקַּ֣ח מִן־הַיְאֹ֔ר וְהָי֥וּ לְדָ֖ם בַּיַּבָּֽשֶׁת׃But if they do not believe even these two signs or listen to your voice, take some water from the Nile and pour it on the dry ground. Then the water you take from the Nile will become blood on the ground.” 10Toe sê Moses vir die HERE: “Ag, Here, ek is nie 'n man van woorde nie, ook nie van gister af nie, ook nie van eergister af nie, ook nie sedert U met U kneg gepraat het nie; want ek is swaar van mond en swaar van tong.”וַיֹּ֨אמֶר מֹשֶׁ֣ה אֶל־יְהוָה֮ בִּ֣י אֲדֹנָי֒ לֹא֩ אִ֨ישׁ דְּבָרִ֜ים אָנֹ֗כִי גַּ֤ם מִתְּמוֹל֙ גַּ֣ם מִשִּׁלְשֹׁ֔ם גַּ֛ם מֵאָ֥ז דַּבֶּרְךָ אֶל־עַבְדֶּ֑ךָ כִּ֧י כְבַד־פֶּ֛ה וּכְבַ֥ד לָשׁ֖וֹן אָנֹֽכִי׃“Please, Lord,” Moses replied, “I have never been eloquent, neither in the past nor since You have spoken to Your servant, for I am slow of speech and tongue.” 11Toe sê die HERE vir hom: “Wie het vir die mens ’n mond gemaak? Of wie maak stom of doof of siende of blind? Is dit nie Ek, die HERE nie?וַיֹּ֨אמֶר יְהוָ֜ה אֵלָ֗יו מִ֣י שָׂ֣ם פֶּה֮ לָֽאָדָם֒ א֚וֹ מִֽי־יָשׂ֣וּם אִלֵּ֔ם א֣וֹ חֵרֵ֔שׁ א֥וֹ פִקֵּ֖חַ א֣וֹ עִוֵּ֑ר הֲלֹ֥א אָנֹכִ֖י יְהוָֽה׃And the LORD said to him, “Who gave man his mouth? Or who makes the mute or the deaf, the sighted or the blind? Is it not I, the LORD? 12En nou, gaan; en Ek sal met jou mond wees en jou leer wat jy moet sê.”וְעַתָּ֖ה לֵ֑ךְ וְאָנֹכִי֙ אֶֽהְיֶ֣ה עִם־פִּ֔יךָ וְהוֹרֵיתִ֖יךָ אֲשֶׁ֥ר תְּדַבֵּֽר׃Now go! I will help you as you speak, and I will teach you what to say.” 13Maar hy sê: “Ag, Here, stuur tog wie U ook al wil stuur.”

Letterlik: stuur tog deur die hand wat U sal stuur.

וַיֹּ֖אמֶר בִּ֣י אֲדֹנָ֑י שְֽׁלַֽח־נָ֖א בְּיַד־תִּשְׁלָֽח׃But Moses replied, “Please, Lord, send someone else.”

14Toe het die toorn van die HERE teen Moses ontvlam, en Hy sê: “Is daar nie Aäron, jou broer, die Leviet nie? Ek weet dat hy wel kan praat. En kyk, hy kom ook uit jou tegemoet, en as hy jou sien, sal hy bly wees in sy hart.

Letterlik: dat hy praat, ja, praat.

וַיִּֽחַר־אַ֨ף יְהוָ֜ה בְּמֹשֶׁ֗ה וַיֹּ֨אמֶר֙ הֲלֹ֨א אַהֲרֹ֤ן אָחִ֨יךָ֙ הַלֵּוִ֔י יָדַ֕עְתִּי כִּֽי־דַבֵּ֥ר יְדַבֵּ֖ר ה֑וּא וְגַ֤ם הִנֵּה־הוּא֙ יֹצֵ֣א לִקְרָאתֶ֔ךָ וְרָאֲךָ֖ וְשָׂמַ֥ח בְּלִבּֽוֹ׃Then the anger of the LORD burned against Moses, and He said, “Is not Aaron the Levite your brother? I know that he can speak well, and he is now on his way to meet you. When he sees you, he will be glad in his heart. 15En jy moet met hom praat en die woorde in sy mond sit; en Ek sal met jou mond en met sy mond wees en julle leer wat julle moet doen.וְדִבַּרְתָּ֣ אֵלָ֔יו וְשַׂמְתָּ֥ אֶת־הַדְּבָרִ֖ים בְּפִ֑יו וְאָנֹכִ֗י אֶֽהְיֶ֤ה עִם־פִּ֨יךָ֙ וְעִם־פִּ֔יהוּ וְהוֹרֵיתִ֣י אֶתְכֶ֔ם אֵ֖ת אֲשֶׁ֥ר תַּעֲשֽׂוּן׃You are to speak to him and put the words in his mouth. I will help both of you to speak, and I will teach you what to do. 16Hy sal vir jou met die volk praat. So sal hy vir jou 'n mond wees, en jy sal vir hom 'n god wees.”

Letterlik: vir hom as God, of: vir hom tot gode.

וְדִבֶּר־ה֥וּא לְךָ֖ אֶל־הָעָ֑ם וְהָ֤יָה הוּא֙ יִֽהְיֶה־לְּךָ֣ לְפֶ֔ה וְאַתָּ֖ה תִּֽהְיֶה־לּ֥וֹ לֵֽאלֹהִֽים׃He will speak to the people for you. He will be your spokesman, and it will be as if you were God to him. 17“En hierdie staf moet jy in jou hand neem, waarmee jy die tekens sal doen.”וְאֶת־הַמַּטֶּ֥ה הַזֶּ֖ה תִּקַּ֣ח בְּיָדֶ֑ךָ אֲשֶׁ֥ר תַּעֲשֶׂה־בּ֖וֹ אֶת־הָאֹתֹֽת׃ פBut take this staff in your hand so you can perform signs with it.”

18Toe het Moses gegaan en teruggekeer na Jeter, sy skoonvader, en vir hom gesê: “Laat my tog gaan en terugkeer na my broers wat in Egipte is, en kyk of hulle nog lewe.” En Jitro sê vir Moses: “Gaan in vrede.”וַיֵּ֨לֶךְ מֹשֶׁ֜ה וַיָּ֣שָׁב׀ אֶל־יֶ֣תֶר חֹֽתְנ֗וֹ וַיֹּ֤אמֶר לוֹ֙ אֵ֣לֲכָה נָּ֗א וְאָשׁ֨וּבָה֙ אֶל־אַחַ֣י אֲשֶׁר־בְּמִצְרַ֔יִם וְאֶרְאֶ֖ה הַעוֹדָ֣ם חַיִּ֑ים וַיֹּ֧אמֶר יִתְר֛וֹ לְמֹשֶׁ֖ה לֵ֥ךְ לְשָׁלֽוֹם׃Then Moses went back to his father-in-law Jethro and said to him, “Please let me return to my brothers in Egypt to see if they are still alive.” “Go in peace,” Jethro replied. 19En die HERE sê in Midian vir Moses: “Gaan, keer terug na Egipte, want al die manne wat jou lewe soek, het gesterf.”וַיֹּ֨אמֶר יְהוָ֤ה אֶל־מֹשֶׁה֙ בְּמִדְיָ֔ן לֵ֖ךְ שֻׁ֣ב מִצְרָ֑יִם כִּי־מֵ֨תוּ֙ כָּל־הָ֣אֲנָשִׁ֔ים הַֽמְבַקְשִׁ֖ים אֶת־נַפְשֶֽׁךָ׃Now the LORD had said to Moses in Midian, “Go back to Egypt, for all the men who sought to kill you are dead.” 20Toe het Moses sy vrou en sy seuns geneem en hulle op die donkie laat ry en na die land Egipte teruggekeer; en Moses het die staf van God in sy hand geneem.וַיִּקַּ֨ח מֹשֶׁ֜ה אֶת־אִשְׁתּ֣וֹ וְאֶת־בָּנָ֗יו וַיַּרְכִּבֵם֙ עַֽל־הַחֲמֹ֔ר וַיָּ֖שָׁב אַ֣רְצָה מִצְרָ֑יִם וַיִּקַּ֥ח מֹשֶׁ֛ה אֶת־מַטֵּ֥ה הָאֱלֹהִ֖ים בְּיָדֽוֹ׃So Moses took his wife and sons, put them on a donkey, and headed back to Egypt. And he took the staff of God in his hand. 21En die HERE sê vir Moses: “As jy gaan om na Egipte terug te keer, kyk, al die wonders wat Ek in jou hand gelê het, moet jy doen voor die aangesig van Farao. Maar Ek sal sy hart verhard, en hy sal die volk nie laat gaan nie.”

Letterlik: Ek sal sy hart sterk maak.

וַיֹּ֣אמֶר יְהוָה֮ אֶל־מֹשֶׁה֒ בְּלֶכְתְּךָ֙ לָשׁ֣וּב מִצְרַ֔יְמָה רְאֵ֗ה כָּל־הַמֹּֽפְתִים֙ אֲשֶׁר־שַׂ֣מְתִּי בְיָדֶ֔ךָ וַעֲשִׂיתָ֖ם לִפְנֵ֣י פַרְעֹ֑ה וַאֲנִי֙ אֲחַזֵּ֣ק אֶת־לִבּ֔וֹ וְלֹ֥א יְשַׁלַּ֖ח אֶת־הָעָֽם׃The LORD instructed Moses, “When you go back to Egypt, see that you perform before Pharaoh all the wonders that I have put within your power. But I will harden his heart so that he will not let the people go. 22En jy moet vir Farao sê: ‘So sê die HERE: My seun, My eersgeborene, is Israel.וְאָמַרְתָּ֖ אֶל־פַּרְעֹ֑ה כֹּ֚ה אָמַ֣ר יְהוָ֔ה בְּנִ֥י בְכֹרִ֖י יִשְׂרָאֵֽל׃Then tell Pharaoh that this is what the LORD says: ‘Israel is My firstborn son, 23En Ek het vir jou gesê: Laat My seun gaan, sodat hy My kan dien; maar jy het geweier om hom te laat gaan. Kyk, Ek maak jou seun, jou eersgeborene, dood.’ ”

Of: En Ek sê vir jou: Laat My seun gaan, sodat hy My kan dien. As jy weier om hom te laat gaan, kyk, Ek maak jou seun, jou eersgeborene, dood.

וָאֹמַ֣ר אֵלֶ֗יךָ שַׁלַּ֤ח אֶת־בְּנִי֙ וְיַֽעַבְדֵ֔נִי וַתְּמָאֵ֖ן לְשַׁלְּח֑וֹ הִנֵּה֙ אָנֹכִ֣י הֹרֵ֔ג אֶת־בִּנְךָ֖ בְּכֹרֶֽךָ׃and I told you to let My son go so that he may worship Me. But since you have refused to let him go, behold, I will kill your firstborn son!’”

24En op die pad, by die oornagplek, het die HERE hom ontmoet en probeer om hom dood te maak.וַיְהִ֥י בַדֶּ֖רֶךְ בַּמָּל֑וֹן וַיִּפְגְּשֵׁ֣הוּ יְהוָ֔ה וַיְבַקֵּ֖שׁ הֲמִיתֽוֹ׃Now at a lodging place along the way, the LORD met Moses and was about to kill him. 25Toe neem Sippora 'n skerp klip en sny die voorhuid van haar seun af en raak aan sy voete, en sê: “Waarlik, 'n bloedbruidegom is jy vir my.”וַתִּקַּ֨ח צִפֹּרָ֜ה צֹ֗ר וַתִּכְרֹת֙ אֶת־עָרְלַ֣ת בְּנָ֔הּ וַתַּגַּ֖ע לְרַגְלָ֑יו וַתֹּ֕אמֶר כִּ֧י חֲתַן־דָּמִ֛ים אַתָּ֖ה לִֽי׃But Zipporah took a flint knife, cut off her son’s foreskin, and touched it to Moses’ feet. “Surely you are a bridegroom of blood to me,” she said. 26Toe het Hy van hom afgelaat. Daarop het sy gesê: “'n Bloedbruidegom, by die besnydenisse.”וַיִּ֖רֶף מִמֶּ֑נּוּ אָ֚ז אָֽמְרָ֔ה חֲתַ֥ן דָּמִ֖ים לַמּוּלֹֽת׃ פSo the LORD let him alone. (When she said, “bridegroom of blood,” she was referring to the circumcision.)

27Toe sê die HERE vir Aäron: “Gaan Moses tegemoet in die woestyn.” En hy het gegaan en hom by die berg van God ontmoet en hom gesoen.וַיֹּ֤אמֶר יְהוָה֙ אֶֽל־אַהֲרֹ֔ן לֵ֛ךְ לִקְרַ֥את מֹשֶׁ֖ה הַמִּדְבָּ֑רָה וַיֵּ֗לֶךְ וַֽיִּפְגְּשֵׁ֛הוּ בְּהַ֥ר הָאֱלֹהִ֖ים וַיִּשַּׁק־לֽוֹ׃Meanwhile, the LORD had said to Aaron, “Go and meet Moses in the wilderness.” So he went and met Moses at the mountain of God and kissed him. 28En Moses vertel vir Aäron al die woorde van die HERE wat hom gestuur het, en al die tekens wat Hy hom beveel het.וַיַּגֵּ֤ד מֹשֶׁה֙ לְאַֽהֲרֹ֔ן אֵ֛ת כָּל־דִּבְרֵ֥י יְהוָ֖ה אֲשֶׁ֣ר שְׁלָח֑וֹ וְאֵ֥ת כָּל־הָאֹתֹ֖ת אֲשֶׁ֥ר צִוָּֽהוּ׃And Moses told Aaron everything the LORD had sent him to say, and all the signs He had commanded him to perform. 29Toe het Moses en Aäron gegaan en al die ouderlinge van die Israeliete bymekaargemaak.וַיֵּ֥לֶךְ מֹשֶׁ֖ה וְאַהֲרֹ֑ן וַיַּ֣אַסְפ֔וּ אֶת־כָּל־זִקְנֵ֖י בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל׃Then Moses and Aaron went and assembled all the elders of the Israelites, 30En Aäron het al die woorde gespreek wat die HERE met Moses gespreek het, en hy het die tekens voor die oë van die volk gedoen.וַיְדַבֵּ֣ר אַהֲרֹ֔ן אֵ֚ת כָּל־הַדְּבָרִ֔ים אֲשֶׁר־דִּבֶּ֥ר יְהוָ֖ה אֶל־מֹשֶׁ֑ה וַיַּ֥עַשׂ הָאֹתֹ֖ת לְעֵינֵ֥י הָעָֽם׃and Aaron relayed everything the LORD had said to Moses. And Moses performed the signs before the people, 31En die volk het geglo; en hulle het gehoor dat die HERE die Israeliete besoek het en dat Hy hulle ellende gesien het. Toe het hulle gebuig en hulle neergewerp.וַֽיַּאֲמֵ֖ן הָעָ֑ם וַֽיִּשְׁמְע֡וּ כִּֽי־פָקַ֨ד יְהוָ֜ה אֶת־בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֗ל וְכִ֤י רָאָה֙ אֶת־עָנְיָ֔ם וַֽיִּקְּד֖וּ וַיִּֽשְׁתַּחֲוּֽוּ׃and they believed. And when they heard that the LORD had attended to the Israelites and had seen their affliction, they bowed down and worshiped.