Genesis 12

Status van die hoofstuk: konsep

Sien jy iets wat nie reg is nie? Tik op 'n versnommer om die vers na te gaan of 'n verandering voor te stel.

1En die HERE het vir Abram gesê: “Gaan uit jou land en uit jou geboorteland en uit jou vader se huis, na die land wat Ek jou sal wys.

Letterlik: Gaan vir jou.

Of: uit jou familie.

וַיֹּ֤אמֶר יְהוָה֙ אֶל־אַבְרָ֔ם לֶךְ־לְךָ֛ מֵאַרְצְךָ֥ וּמִמּֽוֹלַדְתְּךָ֖ וּמִבֵּ֣ית אָבִ֑יךָ אֶל־הָאָ֖רֶץ אֲשֶׁ֥ר אַרְאֶֽךָּ׃Then the LORD said to Abram, “Leave your country, your kindred, and your father’s household, and go to the land I will show you. 2En Ek sal jou ’n groot nasie maak en Ek sal jou seën en jou naam groot maak; en wees ’n seën.

Of: sodat jy ’n seën sal wees.

וְאֶֽעֶשְׂךָ֙ לְג֣וֹי גָּד֔וֹל וַאֲבָ֣רֶכְךָ֔ וַאֲגַדְּלָ֖ה שְׁמֶ֑ךָ וֶהְיֵ֖ה בְּרָכָֽה׃I will make you into a great nation, and I will bless you; I will make your name great, so that you will be a blessing. 3En Ek sal seën dié wat jou seën, en wie jou vloek, sal Ek vervloek; en in jou sal al die geslagte van die aarde geseën word.”

Of: sal al die geslagte van die aarde hulleself seën.

וַאֲבָֽרֲכָה֙ מְבָ֣רְכֶ֔יךָ וּמְקַלֶּלְךָ֖ אָאֹ֑ר וְנִבְרְכ֣וּ בְךָ֔ כֹּ֖ל מִשְׁפְּחֹ֥ת הָאֲדָמָֽה׃I will bless those who bless you and curse those who curse you; and all the families of the earth will be blessed through you. ” 4En Abram het gegaan soos die HERE vir hom gesê het, en Lot het saam met hom gegaan. En Abram was 75 jaar oud toe hy uit Haran uitgetrek het.וַיֵּ֣לֶךְ אַבְרָ֗ם כַּאֲשֶׁ֨ר דִּבֶּ֤ר אֵלָיו֙ יְהוָ֔ה וַיֵּ֥לֶךְ אִתּ֖וֹ ל֑וֹט וְאַבְרָ֗ם בֶּן־חָמֵ֤שׁ שָׁנִים֙ וְשִׁבְעִ֣ים שָׁנָ֔ה בְּצֵאת֖וֹ מֵחָרָֽן׃So Abram departed, as the LORD had directed him, and Lot went with him. Abram was seventy-five years old when he left Haran. 5En Abram het Sarai, sy vrou, en Lot, sy broer se seun, geneem, en al hulle besittings wat hulle verwerf het, en die mense wat hulle in Haran verkry het; en hulle het uitgetrek om na die land Kanaän te gaan, en hulle het in die land Kanaän aangekom.

Letterlik: die siele wat hulle in Haran gemaak het.

וַיִּקַּ֣ח אַבְרָם֩ אֶת־שָׂרַ֨י אִשְׁתּ֜וֹ וְאֶת־ל֣וֹט בֶּן־אָחִ֗יו וְאֶת־כָּל־רְכוּשָׁם֙ אֲשֶׁ֣ר רָכָ֔שׁוּ וְאֶת־הַנֶּ֖פֶשׁ אֲשֶׁר־עָשׂ֣וּ בְחָרָ֑ן וַיֵּצְא֗וּ לָלֶ֨כֶת֙ אַ֣רְצָה כְּנַ֔עַן וַיָּבֹ֖אוּ אַ֥רְצָה כְּנָֽעַן׃And Abram took his wife Sarai, his nephew Lot, and all the possessions and people they had acquired in Haran, and set out for the land of Canaan. When they came to the land of Canaan, 6En Abram het deur die land getrek tot by die plek Sigem, tot by die terebint van More. En die Kanaäniete was toe in die land.

Of: die eik van More.

וַיַּעֲבֹ֤ר אַבְרָם֙ בָּאָ֔רֶץ עַ֚ד מְק֣וֹם שְׁכֶ֔ם עַ֖ד אֵל֣וֹן מוֹרֶ֑ה וְהַֽכְּנַעֲנִ֖י אָ֥ז בָּאָֽרֶץ׃Abram traveled through the land as far as the site of the Oak of Moreh at Shechem. And at that time the Canaanites were in the land. 7En die HERE het aan Abram verskyn en gesê: “Aan jou nageslag sal Ek hierdie land gee.” En hy het daar ’n altaar gebou vir die HERE wat aan hom verskyn het.

Letterlik: saad.

וַיֵּרָ֤א יְהוָה֙ אֶל־אַבְרָ֔ם וַיֹּ֕אמֶר לְזַ֨רְעֲךָ֔ אֶתֵּ֖ן אֶת־הָאָ֣רֶץ הַזֹּ֑את וַיִּ֤בֶן שָׁם֙ מִזְבֵּ֔חַ לַיהוָ֖ה הַנִּרְאֶ֥ה אֵלָֽיו׃Then the LORD appeared to Abram and said, “I will give this land to your offspring. ” So Abram built an altar there to the LORD, who had appeared to him. 8En hy het daarvandaan verder getrek na die bergland oos van Bet-El en sy tent opgeslaan, met Bet-El aan die weste en Ai aan die ooste; en hy het daar ’n altaar vir die HERE gebou en die naam van die HERE aangeroep.וַיַּעְתֵּ֨ק מִשָּׁ֜ם הָהָ֗רָה מִקֶּ֛דֶם לְבֵֽית־אֵ֖ל וַיֵּ֣ט אָהֳלֹ֑ה בֵּֽית־אֵ֤ל מִיָּם֙ וְהָעַ֣י מִקֶּ֔דֶם וַיִּֽבֶן־שָׁ֤ם מִזְבֵּ֨חַ֙ לַֽיהוָ֔ה וַיִּקְרָ֖א בְּשֵׁ֥ם יְהוָֽה׃From there Abram moved on to the hill country east of Bethel and pitched his tent, with Bethel to the west and Ai to the east. There he built an altar to the LORD, and he called on the name of the LORD. 9En Abram het verder getrek, al verder en verder na die Negev toe.

Of: na die suide toe.

וַיִּסַּ֣ע אַבְרָ֔ם הָל֥וֹךְ וְנָס֖וֹעַ הַנֶּֽגְבָּה׃ פAnd Abram journeyed on toward the Negev.

10En daar was hongersnood in die land, en Abram het na Egipte afgetrek om daar as vreemdeling te vertoef, want die hongersnood was swaar in die land.וַיְהִ֥י רָעָ֖ב בָּאָ֑רֶץ וַיֵּ֨רֶד אַבְרָ֤ם מִצְרַ֨יְמָה֙ לָג֣וּר שָׁ֔ם כִּֽי־כָבֵ֥ד הָרָעָ֖ב בָּאָֽרֶץ׃Now there was a famine in the land. So Abram went down to Egypt to live there for a while because the famine was severe. 11En toe hy naby was om Egipte binne te gaan, het hy vir Sarai, sy vrou, gesê: “Kyk tog, ek weet dat jy ’n vrou is wat mooi van voorkoms is.וַיְהִ֕י כַּאֲשֶׁ֥ר הִקְרִ֖יב לָב֣וֹא מִצְרָ֑יְמָה וַיֹּ֨אמֶר֙ אֶל־שָׂרַ֣י אִשְׁתּ֔וֹ הִנֵּה־נָ֣א יָדַ֔עְתִּי כִּ֛י אִשָּׁ֥ה יְפַת־מַרְאֶ֖ה אָֽתְּ׃As he was about to enter Egypt, he said to his wife Sarai, “Look, I know that you are a beautiful woman, 12En wanneer die Egiptenaars jou sien, sal hulle sê: ‘Dit is sy vrou,’ en hulle sal my doodmaak en jou laat lewe.וְהָיָ֗ה כִּֽי־יִרְא֤וּ אֹתָךְ֙ הַמִּצְרִ֔ים וְאָמְר֖וּ אִשְׁתּ֣וֹ זֹ֑את וְהָרְג֥וּ אֹתִ֖י וְאֹתָ֥ךְ יְחַיּֽוּ׃and when the Egyptians see you, they will say, ‘This is his wife.’ Then they will kill me but will let you live. 13Sê tog dat jy my suster is, sodat dit met my goed sal gaan om jou ontwil en my lewe ter wille van jou behoue sal bly.”

Letterlik: en my siel sal lewe ter wille van jou.

אִמְרִי־נָ֖א אֲחֹ֣תִי אָ֑תְּ לְמַ֨עַן֙ יִֽיטַב־לִ֣י בַעֲבוּרֵ֔ךְ וְחָיְתָ֥ה נַפְשִׁ֖י בִּגְלָלֵֽךְ׃Please say you are my sister, so that I will be treated well for your sake, and on account of you my life will be spared.” 14En toe Abram in Egipte aankom, het die Egiptenaars die vrou gesien, dat sy baie mooi was.וַיְהִ֕י כְּב֥וֹא אַבְרָ֖ם מִצְרָ֑יְמָה וַיִּרְא֤וּ הַמִּצְרִים֙ אֶת־הָ֣אִשָּׁ֔ה כִּֽי־יָפָ֥ה הִ֖וא מְאֹֽד׃So when Abram entered Egypt, the Egyptians saw that the woman was very beautiful. 15En die owerstes van Farao het haar gesien en haar by Farao geprys; en die vrou is in Farao se huis geneem.וַיִּרְא֤וּ אֹתָהּ֙ שָׂרֵ֣י פַרְעֹ֔ה וַיְהַֽלְל֥וּ אֹתָ֖הּ אֶל־פַּרְעֹ֑ה וַתֻּקַּ֥ח הָאִשָּׁ֖ה בֵּ֥ית פַּרְעֹֽה׃When Pharaoh’s officials saw Sarai, they commended her to him, and she was taken into the palace of Pharaoh. 16En hy het aan Abram goed gedoen om haar ontwil, en hy het kleinvee en beeste en esels en slawe en slavinne en eselinne en kamele gekry.וּלְאַבְרָ֥ם הֵיטִ֖יב בַּעֲבוּרָ֑הּ וַֽיְהִי־ל֤וֹ צֹאן־וּבָקָר֙ וַחֲמֹרִ֔ים וַעֲבָדִים֙ וּשְׁפָחֹ֔ת וַאֲתֹנֹ֖ת וּגְמַלִּֽים׃He treated Abram well on her account, and Abram acquired sheep and cattle, male and female donkeys, menservants and maidservants, and camels. 17Maar die HERE het Farao en sy huis met groot plae getref vanweë Sarai, Abram se vrou.

Letterlik: oor die saak van Sarai.

וַיְנַגַּ֨ע יְהוָ֧ה׀ אֶת־פַּרְעֹ֛ה נְגָעִ֥ים גְּדֹלִ֖ים וְאֶת־בֵּית֑וֹ עַל־דְּבַ֥ר שָׂרַ֖י אֵ֥שֶׁת אַבְרָֽם׃The LORD, however, afflicted Pharaoh and his household with severe plagues because of Abram’s wife Sarai. 18En Farao het Abram geroep en gesê: “Wat is dit wat jy my aangedoen het? Waarom het jy my nie vertel dat sy jou vrou is nie?וַיִּקְרָ֤א פַרְעֹה֙ לְאַבְרָ֔ם וַיֹּ֕אמֶר מַה־זֹּ֖את עָשִׂ֣יתָ לִּ֑י לָ֚מָּה לֹא־הִגַּ֣דְתָּ לִּ֔י כִּ֥י אִשְׁתְּךָ֖ הִֽוא׃So Pharaoh summoned Abram and asked, “What have you done to me? Why didn’t you tell me she was your wife? 19Waarom het jy gesê: ‘Sy is my suster,’ en ek het haar vir my as vrou geneem? En nou, hier is jou vrou; neem haar en gaan.”לָמָ֤ה אָמַ֨רְתָּ֙ אֲחֹ֣תִי הִ֔וא וָאֶקַּ֥ח אֹתָ֛הּ לִ֖י לְאִשָּׁ֑ה וְעַתָּ֕ה הִנֵּ֥ה אִשְׁתְּךָ֖ קַ֥ח וָלֵֽךְ׃Why did you say, ‘She is my sister,’ so that I took her as my wife? Now then, here is your wife. Take her and go!” 20En Farao het manne aangaande hom bevel gegee, en hulle het hom en sy vrou en alles wat hy gehad het, weggestuur.וַיְצַ֥ו עָלָ֛יו פַּרְעֹ֖ה אֲנָשִׁ֑ים וַֽיְשַׁלְּח֥וּ אֹת֛וֹ וְאֶת־אִשְׁתּ֖וֹ וְאֶת־כָּל־אֲשֶׁר־לֽוֹ׃Then Pharaoh gave his men orders concerning Abram, and they sent him away with his wife and all his possessions.