Sien jy iets wat nie reg is nie? Tik op 'n versnommer om die vers na te gaan of 'n verandering voor te stel.
AfrikaansHebreeus (WLC)Engels (Berean Standard Bible)
1En die hongersnood was swaar in die land.וְהָרָעָ֖ב כָּבֵ֥ד בָּאָֽרֶץ׃Now the famine was still severe in the land.2En toe hulle die graan wat hulle uit Egipte gebring het, klaar geëet het, het hulle vader vir hulle gesê: “Gaan terug, koop vir ons 'n bietjie kos.”וַיְהִ֗י כַּאֲשֶׁ֤ר כִּלּוּ֙ לֶאֱכֹ֣ל אֶת־הַשֶּׁ֔בֶר אֲשֶׁ֥ר הֵבִ֖יאוּ מִמִּצְרָ֑יִם וַיֹּ֤אמֶר אֲלֵיהֶם֙ אֲבִיהֶ֔ם שֻׁ֖בוּ שִׁבְרוּ־לָ֥נוּ מְעַט־אֹֽכֶל׃So when Jacob’s sons had eaten all the grain they had brought from Egypt, their father said to them, “Go back and buy us a little more food.”3Juda het toe vir hom gesê: “Die man het ons ernstig gewaarsku en gesê: ‘Julle sal my aangesig nie sien tensy julle broer by julle is nie.’וַיֹּ֧אמֶר אֵלָ֛יו יְהוּדָ֖ה לֵאמֹ֑ר הָעֵ֣ד הֵעִד֩ בָּ֨נוּ הָאִ֤ישׁ לֵאמֹר֙ לֹֽא־תִרְא֣וּ פָנַ֔י בִּלְתִּ֖י אֲחִיכֶ֥ם אִתְּכֶֽם׃But Judah replied, “The man solemnly warned us, ‘You will not see my face again unless your brother is with you.’4As jy ons broer saam met ons stuur, sal ons afgaan en vir jou kos koop.אִם־יֶשְׁךָ֛ מְשַׁלֵּ֥חַ אֶת־אָחִ֖ינוּ אִתָּ֑נוּ נֵרְדָ֕ה וְנִשְׁבְּרָ֥ה לְךָ֖ אֹֽכֶל׃If you will send our brother with us, we will go down and buy food for you.5Maar as jy hom nie stuur nie, sal ons nie afgaan nie, want die man het vir ons gesê: ‘Julle sal my gesig nie sien nie, tensy julle broer by julle is.’”וְאִם־אֵינְךָ֥ מְשַׁלֵּ֖חַ לֹ֣א נֵרֵ֑ד כִּֽי־הָאִ֞ישׁ אָמַ֤ר אֵלֵ֨ינוּ֙ לֹֽא־תִרְא֣וּ פָנַ֔י בִּלְתִּ֖י אֲחִיכֶ֥ם אִתְּכֶֽם׃But if you will not send him, we will not go; for the man told us, ‘You will not see my face again unless your brother is with you.’”6Toe het Israel gesê: “Waarom het julle my kwaad aangedoen deur vir die man te vertel dat julle nog 'n broer het?”וַיֹּ֨אמֶר֙ יִשְׂרָאֵ֔ל לָמָ֥ה הֲרֵעֹתֶ֖ם לִ֑י לְהַגִּ֣יד לָאִ֔ישׁ הַע֥וֹד לָכֶ֖ם אָֽח׃“Why did you bring this trouble upon me?” Israel asked. “Why did you tell the man you had another brother?”7En hulle het gesê: “Die man het uitdruklik na ons en na ons familie gevra en gesê: ‘Leef julle vader nog? Het julle 'n broer?’ En ons het hom volgens hierdie woorde vertel. Kon ons enigsins weet dat hy sou sê: ‘Bring julle broer af’?”aLetterlik: op die mond van hierdie woorde.וַיֹּאמְר֡וּ שָׁא֣וֹל שָֽׁאַל־הָ֠אִישׁ לָ֣נוּ וּלְמֽוֹלַדְתֵּ֜נוּ לֵאמֹ֗ר הַע֨וֹד אֲבִיכֶ֥ם חַי֙ הֲיֵ֣שׁ לָכֶ֣ם אָ֔ח וַנַ֨גֶּד־ל֔וֹ עַל־פִּ֖י הַדְּבָרִ֣ים הָאֵ֑לֶּה הֲיָד֣וֹעַ נֵדַ֔ע כִּ֣י יֹאמַ֔ר הוֹרִ֖ידוּ אֶת־אֲחִיכֶֽם׃They replied, “The man questioned us in detail about ourselves and our family: ‘Is your father still alive? Do you have another brother?’ And we answered him accordingly. How could we possibly know that he would say, ‘Bring your brother here’?”8En Juda het vir Israel, sy vader, gesê: “Stuur die jongman saam met my, dan sal ons opstaan en gaan, sodat ons kan lewe en nie sterf nie, ons sowel as jy en ook ons klein kinders.וַיֹּ֨אמֶר יְהוּדָ֜ה אֶל־יִשְׂרָאֵ֣ל אָבִ֗יו שִׁלְחָ֥ה הַנַּ֛עַר אִתִּ֖י וְנָק֣וּמָה וְנֵלֵ֑כָה וְנִֽחְיֶה֙ וְלֹ֣א נָמ֔וּת גַּם־אֲנַ֥חְנוּ גַם־אַתָּ֖ה גַּם־טַפֵּֽנוּ׃And Judah said to his father Israel, “Send the boy with me, and we will go at once, so that we may live and not die—neither we, nor you, nor our children.9Ek self sal vir hom borg staan; uit my hand kan jy hom eis. As ek hom nie na jou toe bring en hom voor jou stel nie, dan sal ek vir altyd teen jou gesondig het.aLetterlik: al die dae.אָֽנֹכִי֙ אֶֽעֶרְבֶ֔נּוּ מִיָּדִ֖י תְּבַקְשֶׁ֑נּוּ אִם־לֹ֨א הֲבִיאֹתִ֤יו אֵלֶ֨יךָ֙ וְהִצַּגְתִּ֣יו לְפָנֶ֔יךָ וְחָטָ֥אתִֽי לְךָ֖ כָּל־הַיָּמִֽים׃I will guarantee his safety. You may hold me personally responsible. If I do not bring him back and set him before you, then may I bear the guilt before you all my life.10Want as ons nie getalm het nie, sou ons nou al twee keer teruggekeer het.”כִּ֖י לוּלֵ֣א הִתְמַהְמָ֑הְנוּ כִּֽי־עַתָּ֥ה שַׁ֖בְנוּ זֶ֥ה פַעֲמָֽיִם׃If we had not delayed, we could have come and gone twice by now.”
11Toe het Israel, hulle vader, vir hulle gesê: “As dit dan so is, doen dit: Neem van die beste van die land in julle houers en bring vir die man 'n geskenk af: 'n bietjie balsem en 'n bietjie heuning, gom en mirre, pistasieneute en amandels.וַיֹּ֨אמֶר אֲלֵהֶ֜ם יִשְׂרָאֵ֣ל אֲבִיהֶ֗ם אִם־כֵּ֣ן׀ אֵפוֹא֮ זֹ֣את עֲשׂוּ֒ קְח֞וּ מִזִּמְרַ֤ת הָאָ֨רֶץ֙ בִּכְלֵיכֶ֔ם וְהוֹרִ֥ידוּ לָאִ֖ישׁ מִנְחָ֑ה מְעַ֤ט צֳרִי֙ וּמְעַ֣ט דְּבַ֔שׁ נְכֹ֣את וָלֹ֔ט בָּטְנִ֖ים וּשְׁקֵדִֽים׃Then their father Israel said to them, “If it must be so, then do this: Put some of the best products of the land in your packs and carry them down as a gift for the man—a little balm and a little honey, spices and myrrh, pistachios and almonds.12En neem dubbel geld in julle hand; en die geld wat bo-in julle sakke teruggesit is, moet julle in julle hand terugbring. Miskien was dit 'n vergissing.aLetterlik: in die mond van julle sakke.וְכֶ֥סֶף מִשְׁנֶ֖ה קְח֣וּ בְיֶדְכֶ֑ם וְאֶת־הַכֶּ֜סֶף הַמּוּשָׁ֨ב בְּפִ֤י אַמְתְּחֹֽתֵיכֶם֙ תָּשִׁ֣יבוּ בְיֶדְכֶ֔ם אוּלַ֥י מִשְׁגֶּ֖ה הֽוּא׃Take double the silver with you so that you may return the silver that was put back into the mouths of your sacks. Perhaps it was a mistake.13En neem julle broer, en staan op, gaan terug na die man toe.וְאֶת־אֲחִיכֶ֖ם קָ֑חוּ וְק֖וּמוּ שׁ֥וּבוּ אֶל־הָאִֽישׁ׃Take your brother as well, and return to the man at once.14En God, die Almagtige, mag julle ontferming gee voor die man se aangesig, sodat hy julle ander broer en Benjamin met julle laat gaan. En ek, as ek van kinders beroof moet word, word ek beroof.”aLetterlik: as ek beroof is van kinders, is ek beroof.וְאֵ֣ל שַׁדַּ֗י יִתֵּ֨ן לָכֶ֤ם רַחֲמִים֙ לִפְנֵ֣י הָאִ֔ישׁ וְשִׁלַּ֥ח לָכֶ֛ם אֶת־אֲחִיכֶ֥ם אַחֵ֖ר וְאֶת־בִּנְיָמִ֑ין וַאֲנִ֕י כַּאֲשֶׁ֥ר שָׁכֹ֖לְתִּי שָׁכָֽלְתִּי׃May God Almighty grant you mercy before the man, that he may release your other brother along with Benjamin. As for me, if I am bereaved, I am bereaved.”
15Toe het die manne hierdie geskenk geneem, en dubbel geld het hulle in hulle hand geneem, en ook Benjamin; en hulle het opgestaan en na Egipte afgegaan en voor Josef gaan staan.וַיִּקְח֤וּ הָֽאֲנָשִׁים֙ אֶת־הַמִּנְחָ֣ה הַזֹּ֔את וּמִשְׁנֶה־כֶּ֛סֶף לָקְח֥וּ בְיָדָ֖ם וְאֶת־בִּנְיָמִ֑ן וַיָּקֻ֨מוּ֙ וַיֵּרְד֣וּ מִצְרַ֔יִם וַיַּֽעַמְד֖וּ לִפְנֵ֥י יוֹסֵֽף׃So the men took these gifts, along with double the amount of silver, and Benjamin as well. Then they hurried down to Egypt and stood before Joseph.
16Toe Josef Benjamin by hulle sien, het hy vir die een wat oor sy huis aangestel was, gesê: “Bring die manne na die huis toe, en slag 'n slagdier en berei dit voor, want die manne sal om die middaguur saam met my eet.”וַיַּ֨רְא יוֹסֵ֣ף אִתָּם֮ אֶת־בִּנְיָמִין֒ וַיֹּ֨אמֶר֙ לַֽאֲשֶׁ֣ר עַל־בֵּית֔וֹ הָבֵ֥א אֶת־הָאֲנָשִׁ֖ים הַבָּ֑יְתָה וּטְבֹ֤חַ טֶ֨בַח֙ וְהָכֵ֔ן כִּ֥י אִתִּ֛י יֹאכְל֥וּ הָאֲנָשִׁ֖ים בַּֽצָּהֳרָֽיִם׃When Joseph saw Benjamin with his brothers, he said to the steward of his house, “Take these men to my house. Slaughter an animal and prepare it, for they shall dine with me at noon.”17En die man het gedoen soos Josef gesê het, en die man het die manne na Josef se huis gebring.וַיַּ֣עַשׂ הָאִ֔ישׁ כַּֽאֲשֶׁ֖ר אָמַ֣ר יוֹסֵ֑ף וַיָּבֵ֥א הָאִ֛ישׁ אֶת־הָאֲנָשִׁ֖ים בֵּ֥יתָה יוֹסֵֽף׃The man did as Joseph had commanded and took the brothers to Joseph’s house.18Maar die manne het gevrees omdat hulle na Josef se huis gebring is, en hulle het gesê: “Oor die saak van die geld wat die eerste keer in ons sakke teruggesit is, word ons hierheen gebring, sodat hy ons kan oorval en op ons kan afstorm en ons as slawe kan neem, ook ons donkies.”aLetterlik: om hom op ons te wentel en op ons te val.וַיִּֽירְא֣וּ הָֽאֲנָשִׁ֗ים כִּ֣י הֽוּבְאוּ֮ בֵּ֣ית יוֹסֵף֒ וַיֹּאמְר֗וּ עַל־דְּבַ֤ר הַכֶּ֨סֶף֙ הַשָּׁ֤ב בְּאַמְתְּחֹתֵ֨ינוּ֙ בַּתְּחִלָּ֔ה אֲנַ֖חְנוּ מֽוּבָאִ֑ים לְהִתְגֹּלֵ֤ל עָלֵ֨ינוּ֙ וּלְהִתְנַפֵּ֣ל עָלֵ֔ינוּ וְלָקַ֧חַת אֹתָ֛נוּ לַעֲבָדִ֖ים וְאֶת־חֲמֹרֵֽינוּ׃But the brothers were frightened that they had been taken to Joseph’s house. “We have been brought here because of the silver that was returned in our bags the first time,” they said. “They intend to overpower us and take us as slaves, along with our donkeys.”19En hulle het nader gegaan na die man wat oor Josef se huis aangestel was, en met hom gepraat by die ingang van die huis.וַֽיִּגְּשׁוּ֙ אֶל־הָאִ֔ישׁ אֲשֶׁ֖ר עַל־בֵּ֣ית יוֹסֵ֑ף וַיְדַבְּר֥וּ אֵלָ֖יו פֶּ֥תַח הַבָּֽיִת׃So they approached Joseph’s steward and spoke to him at the entrance to the house.20En hulle het gesê: “Asseblief, my heer, ons het regtig die eerste keer afgekom om kos te koop.וַיֹּאמְר֖וּ בִּ֣י אֲדֹנִ֑י יָרֹ֥ד יָרַ֛דְנוּ בַּתְּחִלָּ֖ה לִשְׁבָּר־אֹֽכֶל׃“Please, sir,” they said, “we really did come down here the first time to buy food.21Toe ons by die slaapplek kom en ons sakke oopmaak, kyk, toe was elkeen se silwer bo in sy sak, ons silwer na sy gewig; en ons het dit in ons hand teruggebring.וַֽיְהִ֞י כִּי־בָ֣אנוּ אֶל־הַמָּל֗וֹן וַֽנִּפְתְּחָה֙ אֶת־אַמְתְּחֹתֵ֔ינוּ וְהִנֵּ֤ה כֶֽסֶף־אִישׁ֙ בְּפִ֣י אַמְתַּחְתּ֔וֹ כַּסְפֵּ֖נוּ בְּמִשְׁקָל֑וֹ וַנָּ֥שֶׁב אֹת֖וֹ בְּיָדֵֽנוּ׃But when we came to the place we lodged for the night, we opened our sacks and, behold, each of us found his silver in the mouth of his sack! It was the full amount of our silver, and we have brought it back with us.22En ander geld het ons in ons hand afgebring om kos te koop. Ons weet nie wie ons geld in ons sakke gesit het nie.”וְכֶ֧סֶף אַחֵ֛ר הוֹרַ֥דְנוּ בְיָדֵ֖נוּ לִשְׁבָּר־אֹ֑כֶל לֹ֣א יָדַ֔עְנוּ מִי־שָׂ֥ם כַּסְפֵּ֖נוּ בְּאַמְתְּחֹתֵֽינוּ׃We have brought additional silver with us to buy food. We do not know who put our silver in our sacks.”23En hy het gesê: “Vrede vir julle, moenie vrees nie. Julle God en die God van julle vader het vir julle 'n verborge skat in julle sakke gegee. Julle geld het by my gekom.” En hy het Simeon na hulle uitgebring.וַיֹּאמֶר֩ שָׁל֨וֹם לָכֶ֜ם אַל־תִּירָ֗אוּ אֱלֹ֨הֵיכֶ֜ם וֵֽאלֹהֵ֤י אֲבִיכֶם֙ נָתַ֨ן לָכֶ֤ם מַטְמוֹן֙ בְּאַמְתְּחֹ֣תֵיכֶ֔ם כַּסְפְּכֶ֖ם בָּ֣א אֵלָ֑י וַיּוֹצֵ֥א אֲלֵהֶ֖ם אֶת־שִׁמְעֽוֹן׃“It is fine,” said the steward. “Do not be afraid. Your God, the God of your father, gave you the treasure that was in your sacks. I received your silver.” Then he brought Simeon out to them.24En die man het die manne na Josef se huis gebring en water gegee, en hulle het hulle voete gewas; en hy het voer vir hulle donkies gegee.וַיָּבֵ֥א הָאִ֛ישׁ אֶת־הָאֲנָשִׁ֖ים בֵּ֣יתָה יוֹסֵ֑ף וַיִּתֶּן־מַ֨יִם֙ וַיִּרְחֲצ֣וּ רַגְלֵיהֶ֔ם וַיִּתֵּ֥ן מִסְפּ֖וֹא לַחֲמֹֽרֵיהֶֽם׃And the steward took the men into Joseph’s house, gave them water to wash their feet, and provided food for their donkeys.25Hulle het die geskenk gereedgemaak totdat Josef kom, by die middag, want hulle het gehoor dat hulle daar brood sou eet.וַיָּכִ֨ינוּ֙ אֶת־הַמִּנְחָ֔ה עַד־בּ֥וֹא יוֹסֵ֖ף בַּֽצָּהֳרָ֑יִם כִּ֣י שָֽׁמְע֔וּ כִּי־שָׁ֖ם יֹ֥אכְלוּ לָֽחֶם׃Since the brothers had been told that they were going to eat a meal there, they prepared their gift for Joseph’s arrival at noon.
26Toe Josef huis toe kom, het hulle die geskenk wat in hulle hand was, vir hom in die huis ingebring, en hulle het voor hom tot op die grond neergebuig.וַיָּבֹ֤א יוֹסֵף֙ הַבַּ֔יְתָה וַיָּבִ֥יאּוּ ל֛וֹ אֶת־הַמִּנְחָ֥ה אֲשֶׁר־בְּיָדָ֖ם הַבָּ֑יְתָה וַיִּשְׁתַּחֲווּ־ל֖וֹ אָֽרְצָה׃When Joseph came home, they presented him with the gifts they had brought, and they bowed to the ground before him.27En hy het hulle na hulle welstand gevra en gesê: “Gaan dit goed met julle vader, die ou man van wie julle gepraat het? Leef hy nog?”aLetterlik: Is daar vrede vir julle vader?וַיִּשְׁאַ֤ל לָהֶם֙ לְשָׁל֔וֹם וַיֹּ֗אמֶר הֲשָׁל֛וֹם אֲבִיכֶ֥ם הַזָּקֵ֖ן אֲשֶׁ֣ר אֲמַרְתֶּ֑ם הַעוֹדֶ֖נּוּ חָֽי׃He asked if they were well, and then he asked, “How is your elderly father you told me about? Is he still alive?”28En hulle het gesê: “Dit gaan goed met u dienaar, ons vader; hy leef nog.” En hulle het die hoof gebuig.וַיֹּאמְר֗וּ שָׁל֛וֹם לְעַבְדְּךָ֥ לְאָבִ֖ינוּ עוֹדֶ֣נּוּ חָ֑י וַֽיִּקְּד֖וּ׃“Your servant our father is well,” they answered. “He is still alive.” And they bowed down to honor him.29Toe hy sy oë opslaan, het hy Benjamin, sy broer, die seun van sy moeder, gesien en gesê: “Is dit julle jongste broer van wie julle vir my gesê het?” En hy het gesê: “Mag God jou genadig wees, my seun.”וַיִּשָּׂ֣א עֵינָ֗יו וַיַּ֞רְא אֶת־בִּנְיָמִ֣ין אָחִיו֮ בֶּן־אִמּוֹ֒ וַיֹּ֗אמֶר הֲזֶה֙ אֲחִיכֶ֣ם הַקָּטֹ֔ן אֲשֶׁ֥ר אֲמַרְתֶּ֖ם אֵלָ֑י וַיֹּאמַ֕ר אֱלֹהִ֥ים יָחְנְךָ֖ בְּנִֽי׃When Joseph looked up and saw his brother Benjamin, his own mother’s son, he asked, “Is this your youngest brother, the one you told me about?” Then he declared, “May God be gracious to you, my son.”30En Josef het hom gehaas, want sy ontferming vir sy broer het in hom opgewel, en hy het 'n plek gesoek om te huil. En hy het in die binnekamer ingegaan en daar gehuil.aLetterlik: sy ontferming het warm geword teenoor sy broer.וַיְמַהֵ֣ר יוֹסֵ֗ף כִּֽי־נִכְמְר֤וּ רַחֲמָיו֙ אֶל־אָחִ֔יו וַיְבַקֵּ֖שׁ לִבְכּ֑וֹת וַיָּבֹ֥א הַחַ֖דְרָה וַיֵּ֥בְךְּ שָֽׁמָּה׃Joseph hurried out because he was moved to tears for his brother, and he went to a private room to weep.31Daarna het hy sy gesig gewas en uitgekom, en hy het hom bedwing en gesê: “Sit die kos op.”וַיִּרְחַ֥ץ פָּנָ֖יו וַיֵּצֵ֑א וַיִּ֨תְאַפַּ֔ק וַיֹּ֖אמֶר שִׂ֥ימוּ לָֽחֶם׃Then he washed his face and came back out. Regaining his composure, he said, “Serve the meal.”32En hulle het vir hom afsonderlik opgesit, en vir hulle afsonderlik, en vir die Egiptenare wat saam met hom geëet het, afsonderlik, want die Egiptenare kan nie saam met die Hebreërs kos eet nie, want dit is 'n gruwel vir die Egiptenare.aLetterlik: vir Egipte.וַיָּשִׂ֥ימוּ ל֛וֹ לְבַדּ֖וֹ וְלָהֶ֣ם לְבַדָּ֑ם וְלַמִּצְרִ֞ים הָאֹכְלִ֤ים אִתּוֹ֙ לְבַדָּ֔ם כִּי֩ לֹ֨א יוּכְל֜וּן הַמִּצְרִ֗ים לֶאֱכֹ֤ל אֶת־הָֽעִבְרִים֙ לֶ֔חֶם כִּי־תוֹעֵבָ֥ה הִ֖וא לְמִצְרָֽיִם׃They separately served Joseph, his brothers, and the Egyptians. They ate separately because the Egyptians would not eat with the Hebrews, since that was detestable to them.33En hulle het voor hom gesit, die eersgeborene volgens sy eersgeboortereg en die jongste volgens sy jonkheid; en die manne was verbaas, die een teenoor die ander.aLetterlik: elkeen teenoor sy naaste.וַיֵּשְׁב֣וּ לְפָנָ֔יו הַבְּכֹר֙ כִּבְכֹ֣רָת֔וֹ וְהַצָּעִ֖יר כִּצְעִרָת֑וֹ וַיִּתְמְה֥וּ הָאֲנָשִׁ֖ים אִ֥ישׁ אֶל־רֵעֵֽהוּ׃They were seated before Joseph in order by age, from the firstborn to the youngest, and the men looked at one another in astonishment.34En hy het porsies van voor hom af na hulle laat bring, maar Benjamin se porsie was vyf keer groter as die porsies van hulle almal. En hulle het gedrink en saam met hom vrolik geword.aLetterlik: vyf hande.bOf: en saam met hom dronk geword.וַיִּשָּׂ֨א מַשְׂאֹ֜ת מֵאֵ֣ת פָּנָיו֮ אֲלֵהֶם֒ וַתֵּ֜רֶב מַשְׂאַ֧ת בִּנְיָמִ֛ן מִמַּשְׂאֹ֥ת כֻּלָּ֖ם חָמֵ֣שׁ יָד֑וֹת וַיִּשְׁתּ֥וּ וַֽיִּשְׁכְּר֖וּ עִמּֽוֹ׃When the portions were served to them from Joseph’s table, Benjamin’s portion was five times larger than any of the others. So they feasted and drank freely with Joseph.
