Genesis 21

Status van die hoofstuk: konsep

Sien jy iets wat nie reg is nie? Tik op 'n versnommer om die vers na te gaan of 'n verandering voor te stel.

1En die HERE het na Sara omgesien soos Hy gesê het, en die HERE het aan Sara gedoen soos Hy gespreek het.

Letterlik: het Sara besoek.

וַֽיהוָ֛ה פָּקַ֥ד אֶת־שָׂרָ֖ה כַּאֲשֶׁ֣ר אָמָ֑ר וַיַּ֧עַשׂ יְהוָ֛ה לְשָׂרָ֖ה כַּאֲשֶׁ֥ר דִּבֵּֽר׃Now the LORD attended to Sarah as He had said, and the LORD did for Sarah what He had promised. 2En Sara het swanger geword en vir Abraham 'n seun gebaar in sy ouderdom, op die vasgestelde tyd wat God met hom gespreek het.

Letterlik: vir sy ouderdomme, dit wil sê toe hy oud was.

וַתַּהַר֩ וַתֵּ֨לֶד שָׂרָ֧ה לְאַבְרָהָ֛ם בֵּ֖ן לִזְקֻנָ֑יו לַמּוֹעֵ֕ד אֲשֶׁר־דִּבֶּ֥ר אֹת֖וֹ אֱלֹהִֽים׃So Sarah conceived and bore a son to Abraham in his old age, at the very time God had promised. 3En Abraham het die naam van sy seun wat vir hom gebore is, wat Sara vir hom gebaar het, Isak genoem.

Die naam beteken hy lag.

וַיִּקְרָ֨א אַבְרָהָ֜ם אֶֽת־שֶׁם־בְּנ֧וֹ הַנּֽוֹלַד־ל֛וֹ אֲשֶׁר־יָלְדָה־לּ֥וֹ שָׂרָ֖ה יִצְחָֽק׃And Abraham gave the name Isaac to the son Sarah bore to him. 4En Abraham het sy seun Isak besny toe hy agt dae oud was, soos God hom beveel het.וַיָּ֤מָל אַבְרָהָם֙ אֶת־יִצְחָ֣ק בְּנ֔וֹ בֶּן־שְׁמֹנַ֖ת יָמִ֑ים כַּאֲשֶׁ֛ר צִוָּ֥ה אֹת֖וֹ אֱלֹהִֽים׃When his son Isaac was eight days old, Abraham circumcised him, as God had commanded him. 5En Abraham was 100 jaar oud toe sy seun Isak vir hom gebore is.וְאַבְרָהָ֖ם בֶּן־מְאַ֣ת שָׁנָ֑ה בְּהִוָּ֣לֶד ל֔וֹ אֵ֖ת יִצְחָ֥ק בְּנֽוֹ׃Abraham was a hundred years old when his son Isaac was born to him.

6En Sara het gesê: “God het vir my 'n lag gemaak; almal wat dit hoor, sal oor my lag.”

Of: sal saam met my lag.

וַתֹּ֣אמֶר שָׂרָ֔ה צְחֹ֕ק עָ֥שָׂה לִ֖י אֱלֹהִ֑ים כָּל־הַשֹּׁמֵ֖עַ יִֽצְחַק־לִֽי׃Then Sarah said, “God has made me laugh, and everyone who hears of this will laugh with me.” 7En sy het gesê: “Wie sou vir Abraham gesê het: ‘Sara het kinders gesoog’? Want ek het 'n seun gebaar in sy ouderdom.”וַתֹּ֗אמֶר מִ֤י מִלֵּל֙ לְאַבְרָהָ֔ם הֵינִ֥יקָה בָנִ֖ים שָׂרָ֑ה כִּֽי־יָלַ֥דְתִּי בֵ֖ן לִזְקֻנָֽיו׃She added, “Who would have told Abraham that Sarah would nurse children? Yet I have borne him a son in his old age.” 8En die kind het gegroei en is gespeen, en Abraham het 'n groot feesmaal gehou op die dag toe Isak gespeen is.וַיִּגְדַּ֥ל הַיֶּ֖לֶד וַיִּגָּמַ֑ל וַיַּ֤עַשׂ אַבְרָהָם֙ מִשְׁתֶּ֣ה גָד֔וֹל בְּי֖וֹם הִגָּמֵ֥ל אֶת־יִצְחָֽק׃So the child grew and was weaned, and Abraham held a great feast on the day Isaac was weaned.

9En Sara het gesien dat die seun van Hagar, die Egiptenares, wat sy vir Abraham gebaar het, lag.

Of: spot, of speel.

וַתֵּ֨רֶא שָׂרָ֜ה אֶֽת־בֶּן־הָגָ֧ר הַמִּצְרִ֛ית אֲשֶׁר־יָלְדָ֥ה לְאַבְרָהָ֖ם מְצַחֵֽק׃But Sarah saw that the son whom Hagar the Egyptian had borne to Abraham was mocking her son, 10En sy het vir Abraham gesê: “Dryf hierdie slavin uit, en haar seun, want die seun van hierdie slavin sal nie saam met my seun, saam met Isak, erf nie.”וַתֹּ֨אמֶר֙ לְאַבְרָהָ֔ם גָּרֵ֛שׁ הָאָמָ֥ה הַזֹּ֖את וְאֶת־בְּנָ֑הּ כִּ֣י לֹ֤א יִירַשׁ֙ בֶּן־הָאָמָ֣ה הַזֹּ֔את עִם־בְּנִ֖י עִם־יִצְחָֽק׃and she said to Abraham, “Expel the slave woman and her son, for the slave woman’s son will never share in the inheritance with my son Isaac!” 11En die saak was baie sleg in die oë van Abraham oor sy seun.וַיֵּ֧רַע הַדָּבָ֛ר מְאֹ֖ד בְּעֵינֵ֣י אַבְרָהָ֑ם עַ֖ל אוֹדֹ֥ת בְּנֽוֹ׃Now this matter distressed Abraham greatly because it concerned his son Ishmael. 12Maar God het vir Abraham gesê: “Laat dit nie sleg wees in jou oë oor die seun en oor jou slavin nie. Alles wat Sara vir jou sê, luister na haar stem, want deur Isak sal 'n nageslag vir jou genoem word.”

Of: in Isak sal jou nageslag genoem word.

וַיֹּ֨אמֶר אֱלֹהִ֜ים אֶל־אַבְרָהָ֗ם אַל־יֵרַ֤ע בְּעֵינֶ֨יךָ֙ עַל־הַנַּ֣עַר וְעַל־אֲמָתֶ֔ךָ כֹּל֩ אֲשֶׁ֨ר תֹּאמַ֥ר אֵלֶ֛יךָ שָׂרָ֖ה שְׁמַ֣ע בְּקֹלָ֑הּ כִּ֣י בְיִצְחָ֔ק יִקָּרֵ֥א לְךָ֖ זָֽרַע׃But God said to Abraham, “Do not be distressed about the boy and your maidservant. Listen to everything that Sarah tells you, for through Isaac your offspring will be reckoned. 13En ook die seun van die slavin sal Ek tot 'n nasie maak, want hy is jou nageslag.”וְגַ֥ם אֶת־בֶּן־הָאָמָ֖ה לְג֣וֹי אֲשִׂימֶ֑נּוּ כִּ֥י זַרְעֲךָ֖ הֽוּא׃But I will also make a nation of the slave woman’s son, because he is your offspring.” 14En Abraham het vroeg in die môre opgestaan en brood en 'n velsak met water geneem en dit aan Hagar gegee; hy het dit op haar skouer gesit, en ook die kind, en haar weggestuur. En sy het gegaan en in die woestyn van Berseba rondgedwaal.וַיַּשְׁכֵּ֣ם אַבְרָהָ֣ם׀ בַּבֹּ֡קֶר וַיִּֽקַּֽח־לֶחֶם֩ וְחֵ֨מַת מַ֜יִם וַיִּתֵּ֣ן אֶל־הָ֠גָר שָׂ֧ם עַל־שִׁכְמָ֛הּ וְאֶת־הַיֶּ֖לֶד וַֽיְשַׁלְּחֶ֑הָ וַתֵּ֣לֶךְ וַתֵּ֔תַע בְּמִדְבַּ֖ר בְּאֵ֥ר שָֽׁבַע׃Early in the morning, Abraham got up, took bread and a skin of water, put them on Hagar’s shoulders, and sent her away with the boy. She left and wandered in the Wilderness of Beersheba. 15Toe is die water uit die waterhuid op, en sy het die kind onder een van die struike gegooi.וַיִּכְל֥וּ הַמַּ֖יִם מִן־הַחֵ֑מֶת וַתַּשְׁלֵ֣ךְ אֶת־הַיֶּ֔לֶד תַּ֖חַת אַחַ֥ד הַשִּׂיחִֽם׃When the water in the skin was gone, she left the boy under one of the bushes. 16En sy het gegaan en op 'n afstand, omtrent 'n boogskoot ver, teenoor hom gaan sit, want sy het gesê: “Laat ek nie die dood van die kind sien nie.” En sy het teenoor hom gesit en haar stem verhef en gehuil.וַתֵּלֶךְ֩ וַתֵּ֨שֶׁב לָ֜הּ מִנֶּ֗גֶד הַרְחֵק֙ כִּמְטַחֲוֵ֣י קֶ֔שֶׁת כִּ֣י אָֽמְרָ֔ה אַל־אֶרְאֶ֖ה בְּמ֣וֹת הַיָּ֑לֶד וַתֵּ֣שֶׁב מִנֶּ֔גֶד וַתִּשָּׂ֥א אֶת־קֹלָ֖הּ וַתֵּֽבְךְּ׃Then she went off and sat down nearby, about a bowshot away, for she said, “I cannot bear to watch the boy die!” And as she sat nearby, she lifted up her voice and wept. 17En God het die stem van die seun gehoor, en die Engel van God het uit die hemel na Hagar geroep en vir haar gesê: “Wat is dit met jou, Hagar? Moenie vrees nie, want God het die stem van die seun gehoor daar waar hy is.”וַיִּשְׁמַ֣ע אֱלֹהִים֮ אֶת־ק֣וֹל הַנַּעַר֒ וַיִּקְרָא֩ מַלְאַ֨ךְ אֱלֹהִ֤ים׀ אֶל־הָגָר֙ מִן־הַשָּׁמַ֔יִם וַיֹּ֥אמֶר לָ֖הּ מַה־לָּ֣ךְ הָגָ֑ר אַל־תִּ֣ירְאִ֔י כִּֽי־שָׁמַ֧ע אֱלֹהִ֛ים אֶל־ק֥וֹל הַנַּ֖עַר בַּאֲשֶׁ֥ר הוּא־שָֽׁם׃Then God heard the voice of the boy, and the angel of God called to Hagar from heaven, “What is wrong, Hagar? Do not be afraid, for God has heard the voice of the boy where he lies. 18Staan op, tel die seun op en hou hom vas met jou hand, want Ek sal hom tot 'n groot nasie maak.”

Letterlik: maak jou hand sterk in hom.

ק֚וּמִי שְׂאִ֣י אֶת־הַנַּ֔עַר וְהַחֲזִ֥יקִי אֶת־יָדֵ֖ךְ בּ֑וֹ כִּֽי־לְג֥וֹי גָּד֖וֹל אֲשִׂימֶֽנּוּ׃Get up, lift up the boy, and take him by the hand, for I will make him into a great nation.” 19En God het haar oë geopen, en sy het 'n put met water gesien; en sy het gegaan en die velsak met water gevul en die seun laat drink.וַיִּפְקַ֤ח אֱלֹהִים֙ אֶת־עֵינֶ֔יהָ וַתֵּ֖רֶא בְּאֵ֣ר מָ֑יִם וַתֵּ֜לֶךְ וַתְּמַלֵּ֤א אֶת־הַחֵ֨מֶת֙ מַ֔יִם וַתַּ֖שְׁקְ אֶת־הַנָּֽעַר׃Then God opened her eyes, and she saw a well of water. So she went and filled the skin with water and gave the boy a drink. 20En God was met die seun, en hy het groot geword; en hy het in die woestyn gewoon en 'n boogskutter geword.וַיְהִ֧י אֱלֹהִ֛ים אֶת־הַנַּ֖עַר וַיִּגְדָּ֑ל וַיֵּ֨שֶׁב֙ בַּמִּדְבָּ֔ר וַיְהִ֖י רֹבֶ֥ה קַשָּֽׁת׃And God was with the boy, and he grew up and settled in the wilderness and became a great archer. 21En hy het in die woestyn Paran gewoon, en sy moeder het vir hom 'n vrou uit die land Egipte geneem.וַיֵּ֖שֶׁב בְּמִדְבַּ֣ר פָּארָ֑ן וַתִּֽקַּֽח־ל֥וֹ אִמּ֛וֹ אִשָּׁ֖ה מֵאֶ֥רֶץ מִצְרָֽיִם׃ פAnd while he was dwelling in the Wilderness of Paran, his mother got a wife for him from the land of Egypt.

22En in daardie tyd het Abimeleg en Pigol, die aanvoerder van sy leër, met Abraham gespreek en gesê: “God is met jou in alles wat jy doen.וַֽיְהִי֙ בָּעֵ֣ת הַהִ֔וא וַיֹּ֣אמֶר אֲבִימֶ֗לֶךְ וּפִיכֹל֙ שַׂר־צְבָא֔וֹ אֶל־אַבְרָהָ֖ם לֵאמֹ֑ר אֱלֹהִ֣ים עִמְּךָ֔ בְּכֹ֥ל אֲשֶׁר־אַתָּ֖ה עֹשֶֽׂה׃At that time Abimelech and Phicol the commander of his army said to Abraham, “God is with you in all that you do. 23En nou, sweer vir my hier by God dat jy nie vals sal wees teenoor my of my kinders of my nageslag nie. Soos die troue liefde wat ek aan jou bewys het, sal jy aan my bewys, en aan die land waarin jy as vreemdeling gewoon het.”

Letterlik: my seun en my kleinseun.

וְעַתָּ֗ה הִשָּׁ֨בְעָה לִּ֤י בֵֽאלֹהִים֙ הֵ֔נָּה אִם־תִּשְׁקֹ֣ר לִ֔י וּלְנִינִ֖י וּלְנֶכְדִּ֑י כַּחֶ֜סֶד אֲשֶׁר־עָשִׂ֤יתִי עִמְּךָ֙ תַּעֲשֶׂ֣ה עִמָּדִ֔י וְעִם־הָאָ֖רֶץ אֲשֶׁר־גַּ֥רְתָּה בָּֽהּ׃Now, therefore, swear to me here before God that you will not deal falsely with me or my children or descendants. Show to me and to the country in which you reside the same kindness that I have shown to you.” 24En Abraham het gesê: “Ek sal sweer.”וַיֹּ֨אמֶר֙ אַבְרָהָ֔ם אָנֹכִ֖י אִשָּׁבֵֽעַ׃And Abraham replied, “I swear it.” 25En Abraham het Abimeleg verwyt oor die waterput wat die dienaars van Abimeleg met geweld weggeneem het.וְהוֹכִ֥חַ אַבְרָהָ֖ם אֶת־אֲבִימֶ֑לֶךְ עַל־אֹדוֹת֙ בְּאֵ֣ר הַמַּ֔יִם אֲשֶׁ֥ר גָּזְל֖וּ עַבְדֵ֥י אֲבִימֶֽלֶךְ׃But when Abraham complained to Abimelech about a well that Abimelech’s servants had seized, 26En Abimeleg het gesê: “Ek weet nie wie hierdie ding gedoen het nie; en jy het my ook nie vertel nie, en ek het ook niks daarvan gehoor nie, behalwe vandag.”וַיֹּ֣אמֶר אֲבִימֶ֔לֶךְ לֹ֣א יָדַ֔עְתִּי מִ֥י עָשָׂ֖ה אֶת־הַדָּבָ֣ר הַזֶּ֑ה וְגַם־אַתָּ֞ה לֹא־הִגַּ֣דְתָּ לִּ֗י וְגַ֧ם אָנֹכִ֛י לֹ֥א שָׁמַ֖עְתִּי בִּלְתִּ֥י הַיּֽוֹם׃Abimelech replied, “I do not know who has done this. You did not tell me, so I have not heard about it until today.” 27En Abraham het kleinvee en beeste geneem en dit aan Abimeleg gegee, en die twee van hulle het 'n verbond gesluit.

Letterlik: gesny, dit wil sê 'n verbond gesny.

וַיִּקַּ֤ח אַבְרָהָם֙ צֹ֣אן וּבָקָ֔ר וַיִּתֵּ֖ן לַאֲבִימֶ֑לֶךְ וַיִּכְרְת֥וּ שְׁנֵיהֶ֖ם בְּרִֽית׃So Abraham brought sheep and cattle and gave them to Abimelech, and the two men made a covenant. 28En Abraham het sewe ooilammers van die kleinvee afsonderlik neergesit.וַיַּצֵּ֣ב אַבְרָהָ֗ם אֶת־שֶׁ֛בַע כִּבְשֹׂ֥ת הַצֹּ֖אן לְבַדְּהֶֽן׃Abraham separated seven ewe lambs from the flock, 29En Abimeleg het vir Abraham gesê: “Wat is hierdie sewe ooilammers wat jy afsonderlik neergesit het?”וַיֹּ֥אמֶר אֲבִימֶ֖לֶךְ אֶל־אַבְרָהָ֑ם מָ֣ה הֵ֗נָּה שֶׁ֤בַע כְּבָשֹׂת֙ הָאֵ֔לֶּה אֲשֶׁ֥ר הִצַּ֖בְתָּ לְבַדָּֽנָה׃and Abimelech asked him, “Why have you set apart these seven ewe lambs?” 30En hy het gesê: “Want die sewe lammers moet jy van my hand neem, sodat dit vir my 'n getuienis kan wees dat ek hierdie put gegrawe het.”וַיֹּ֕אמֶר כִּ֚י אֶת־שֶׁ֣בַע כְּבָשֹׂ֔ת תִּקַּ֖ח מִיָּדִ֑י בַּעֲבוּר֙ תִּֽהְיֶה־לִּ֣י לְעֵדָ֔ה כִּ֥י חָפַ֖רְתִּי אֶת־הַבְּאֵ֥ר הַזֹּֽאת׃He replied, “You are to accept the seven ewe lambs from my hand as my witness that I dug this well.” 31Daarom het hy daardie plek Berseba genoem, want daar het die twee van hulle gesweer.

Die naam beteken put van sewe of put van die eed.

עַל־כֵּ֗ן קָרָ֛א לַמָּק֥וֹם הַה֖וּא בְּאֵ֣ר שָׁ֑בַע כִּ֛י שָׁ֥ם נִשְׁבְּע֖וּ שְׁנֵיהֶֽם׃So that place was called Beersheba, because it was there that the two of them swore an oath. 32En hulle het 'n verbond gesluit by Berseba; en Abimeleg en Pigol, die aanvoerder van sy leër, het opgestaan en na die land van die Filistyne teruggekeer.וַיִּכְרְת֥וּ בְרִ֖ית בִּבְאֵ֣ר שָׁ֑בַע וַיָּ֣קָם אֲבִימֶ֗לֶךְ וּפִיכֹל֙ שַׂר־צְבָא֔וֹ וַיָּשֻׁ֖בוּ אֶל־אֶ֥רֶץ פְּלִשְׁתִּֽים׃After they had made the covenant at Beersheba, Abimelech and Phicol the commander of his army got up and returned to the land of the Philistines. 33En hy het 'n tamarisk by Berseba geplant en daar die Naam van die HERE, die ewige God, aangeroep.וַיִּטַּ֥ע אֶ֖שֶׁל בִּבְאֵ֣ר שָׁ֑בַע וַיִּ֨קְרָא־שָׁ֔ם בְּשֵׁ֥ם יְהוָ֖ה אֵ֥ל עוֹלָֽם׃And Abraham planted a tamarisk tree in Beersheba, and there he called upon the name of the LORD, the Eternal God. 34En Abraham het baie dae as vreemdeling in die land van die Filistyne gewoon.וַיָּ֧גָר אַבְרָהָ֛ם בְּאֶ֥רֶץ פְּלִשְׁתִּ֖ים יָמִ֥ים רַבִּֽים׃ פAnd Abraham resided in the land of the Philistines for a long time.