Terug na Genesis

Genesis 27

Status van die hoofstuk: konsep

Grondteks & Engels

Sien jy iets wat nie reg is nie? Tik op 'n versnommer om die vers na te gaan of 'n verandering voor te stel.

1En dit het gebeur, toe Isak oud was en sy oë te dof geword het om te sien, dat hy Esau, sy oudste seun, geroep het en vir hom gesê het: “My seun.” En hy het vir hom gesê: “Hier is ek.”וַיְהִי֙ כִּֽי־זָקֵ֣ן יִצְחָ֔ק וַתִּכְהֶ֥יןָ עֵינָ֖יו מֵרְאֹ֑ת וַיִּקְרָ֞א אֶת־עֵשָׂ֣ו׀ בְּנ֣וֹ הַגָּדֹ֗ל וַיֹּ֤אמֶר אֵלָיו֙ בְּנִ֔י וַיֹּ֥אמֶר אֵלָ֖יו הִנֵּֽנִי׃When Isaac was old and his eyes were so weak that he could no longer see, he called his older son Esau and said to him, “My son.” “Here I am,” Esau replied. 2En hy het gesê: “Kyk tog, ek het oud geword; ek weet nie die dag van my dood nie.וַיֹּ֕אמֶר הִנֵּה־נָ֖א זָקַ֑נְתִּי לֹ֥א יָדַ֖עְתִּי י֥וֹם מוֹתִֽי׃“Look,” said Isaac, “I am now old, and I do not know the day of my death. 3Neem nou tog jou wapens, jou pylkoker en jou boog, en gaan uit na die veld en jag vir my wild,וְעַתָּה֙ שָׂא־נָ֣א כֵלֶ֔יךָ תֶּלְיְךָ֖ וְקַשְׁתֶּ֑ךָ וְצֵא֙ הַשָּׂדֶ֔ה וְצ֥וּדָה לִּ֖י׃Take your weapons—your quiver and bow—and go out into the field to hunt some game for me. 4En maak vir my smaaklike geregte, soos ek dit liefhet, en bring dit vir my dat ek kan eet, sodat my siel jou kan seën voordat ek sterf.”וַעֲשֵׂה־לִ֨י מַטְעַמִּ֜ים כַּאֲשֶׁ֥ר אָהַ֛בְתִּי וְהָבִ֥יאָה לִּ֖י וְאֹכֵ֑לָה בַּעֲב֛וּר תְּבָרֶכְךָ֥ נַפְשִׁ֖י בְּטֶ֥רֶם אָמֽוּת׃Then prepare a tasty dish that I love and bring it to me to eat, so that I may bless you before I die.”
5En Rebekka het geluister terwyl Isak met Esau, sy seun, gepraat het. En Esau het na die veld gegaan om wild te jag om dit te bring.וְרִבְקָ֣ה שֹׁמַ֔עַת בְּדַבֵּ֣ר יִצְחָ֔ק אֶל־עֵשָׂ֖ו בְּנ֑וֹ וַיֵּ֤לֶךְ עֵשָׂו֙ הַשָּׂדֶ֔ה לָצ֥וּד צַ֖יִד לְהָבִֽיא׃Now Rebekah was listening to what Isaac told his son Esau. So when Esau went into the field to hunt game and bring it back, 6En Rebekka het vir Jakob, haar seun, gesê: “Kyk, ek het gehoor hoe jou vader met Esau, jou broer, praat en sê:וְרִבְקָה֙ אָֽמְרָ֔ה אֶל־יַעֲקֹ֥ב בְּנָ֖הּ לֵאמֹ֑ר הִנֵּ֤ה שָׁמַ֨עְתִּי֙ אֶת־אָבִ֔יךָ מְדַבֵּ֛ר אֶל־עֵשָׂ֥ו אָחִ֖יךָ לֵאמֹֽר׃Rebekah said to her son Jacob, “Behold, I overheard your father saying to your brother Esau, 7‘Bring vir my wild en maak vir my smaaklike kos, dat ek kan eet en jou voor die aangesig van die HERE kan seën voor my dood.’הָבִ֨יאָה לִּ֥י צַ֛יִד וַעֲשֵׂה־לִ֥י מַטְעַמִּ֖ים וְאֹכֵ֑לָה וַאֲבָרֶכְכָ֛ה לִפְנֵ֥י יְהוָ֖ה לִפְנֵ֥י מוֹתִֽי׃‘Bring me some game and prepare me a tasty dish to eat, so that I may bless you in the presence of the LORD before I die.’ 8En nou, my seun, luister na my stem, na wat ek jou beveel.וְעַתָּ֥ה בְנִ֖י שְׁמַ֣ע בְּקֹלִ֑י לַאֲשֶׁ֥ר אֲנִ֖י מְצַוָּ֥ה אֹתָֽךְ׃Now, my son, listen to my voice and do exactly as I tell you. 9Gaan tog na die kleinvee en neem vir my daarvandaan twee goeie bokkies, en ek sal dit vir jou vader maak as smaaklike geregte, soos hy dit liefhet.לֶךְ־נָא֙ אֶל־הַצֹּ֔אן וְקַֽח־לִ֣י מִשָּׁ֗ם שְׁנֵ֛י גְּדָיֵ֥י עִזִּ֖ים טֹבִ֑ים וְאֶֽעֱשֶׂ֨ה אֹתָ֧ם מַטְעַמִּ֛ים לְאָבִ֖יךָ כַּאֲשֶׁ֥ר אָהֵֽב׃Go out to the flock and bring me two choice young goats, so that I can make them into a tasty dish for your father—the kind he loves. 10En jy moet dit na jou vader bring, dat hy kan eet, sodat hy jou voor sy dood kan seën.”וְהֵבֵאתָ֥ לְאָבִ֖יךָ וְאָכָ֑ל בַּעֲבֻ֛ר אֲשֶׁ֥ר יְבָרֶכְךָ֖ לִפְנֵ֥י מוֹתֽוֹ׃Then take it to your father to eat, so that he may bless you before he dies.” 11En Jakob het vir Rebekka, sy moeder, gesê: “Kyk, Esau, my broer, is 'n harige man, en ek is 'n gladde man.וַיֹּ֣אמֶר יַעֲקֹ֔ב אֶל־רִבְקָ֖ה אִמּ֑וֹ הֵ֣ן עֵשָׂ֤ו אָחִי֙ אִ֣ישׁ שָׂעִ֔ר וְאָנֹכִ֖י אִ֥ישׁ חָלָֽק׃Jacob answered his mother Rebekah, “Look, my brother Esau is a hairy man, but I am smooth-skinned. 12Miskien betas my vader my; dan sal ek in sy oë soos 'n bedrieër wees, en ek sal 'n vloek oor my bring en nie 'n seën nie.”
aOf: soos een wat spot.
אוּלַ֤י יְמֻשֵּׁ֨נִי֙ אָבִ֔י וְהָיִ֥יתִי בְעֵינָ֖יו כִּמְתַעְתֵּ֑עַ וְהֵבֵאתִ֥י עָלַ֛י קְלָלָ֖ה וְלֹ֥א בְרָכָֽה׃What if my father touches me? Then I would be revealed to him as a deceiver, and I would bring upon myself a curse rather than a blessing.”
13En sy moeder het vir hom gesê: “Op my kom jou vloek, my seun. Luister net na my stem, en gaan haal dit vir my.”וַתֹּ֤אמֶר לוֹ֙ אִמּ֔וֹ עָלַ֥י קִלְלָתְךָ֖ בְּנִ֑י אַ֛ךְ שְׁמַ֥ע בְּקֹלִ֖י וְלֵ֥ךְ קַֽח־לִֽי׃His mother replied, “Your curse be on me, my son. Just obey my voice and go get them for me.” 14Hy het gegaan en dit geneem en by sy moeder gebring, en sy moeder het smaaklike geregte gemaak, soos sy vader dit liefhet.וַיֵּ֨לֶךְ֙ וַיִּקַּ֔ח וַיָּבֵ֖א לְאִמּ֑וֹ וַתַּ֤עַשׂ אִמּוֹ֙ מַטְעַמִּ֔ים כַּאֲשֶׁ֖ר אָהֵ֥ב אָבִֽיו׃So Jacob went and got two goats and brought them to his mother, who made the tasty food his father loved.
15Rebekka het die kosbare klere van Esau, haar oudste seun, wat by haar in die huis was, geneem en dit vir Jakob, haar jongste seun, aangetrek.וַתִּקַּ֣ח רִ֠בְקָה אֶת־בִּגְדֵ֨י עֵשָׂ֜ו בְּנָ֤הּ הַגָּדֹל֙ הַחֲמֻדֹ֔ת אֲשֶׁ֥ר אִתָּ֖הּ בַּבָּ֑יִת וַתַּלְבֵּ֥שׁ אֶֽת־יַעֲקֹ֖ב בְּנָ֥הּ הַקָּטָֽן׃And Rebekah took the finest clothes in the house that belonged to her older son Esau, and she put them on her younger son Jacob. 16En die velle van die bokkies het sy om sy hande en om die gladde deel van sy nek aangetrek.וְאֵ֗ת עֹרֹת֙ גְּדָיֵ֣י הָֽעִזִּ֔ים הִלְבִּ֖ישָׁה עַל־יָדָ֑יו וְעַ֖ל חֶלְקַ֥ת צַוָּארָֽיו׃She also put the skins of the young goats on his hands and on the smooth part of his neck. 17En sy het die smaaklike kos en die brood wat sy gemaak het, in die hand van Jakob, haar seun, gegee.וַתִּתֵּ֧ן אֶת־הַמַּטְעַמִּ֛ים וְאֶת־הַלֶּ֖חֶם אֲשֶׁ֣ר עָשָׂ֑תָה בְּיַ֖ד יַעֲקֹ֥ב בְּנָֽהּ׃Then she handed her son Jacob the tasty food and bread she had made.
18En hy het na sy vader gegaan en gesê: “My vader.” En hy het gesê: “Hier is ek. Wie is jy, my seun?”וַיָּבֹ֥א אֶל־אָבִ֖יו וַיֹּ֣אמֶר אָבִ֑י וַיֹּ֣אמֶר הִנֶּ֔נִּי מִ֥י אַתָּ֖ה בְּנִֽי׃So Jacob went to his father and said, “My father.” “Here I am!” he answered. “Which one are you, my son?” 19Jakob het vir sy vader gesê: “Ek is Esau, jou eersgeborene. Ek het gedoen soos jy met my gepraat het. Staan tog op, sit en eet van my wild, sodat jou siel my kan seën.”וַיֹּ֨אמֶר יַעֲקֹ֜ב אֶל־אָבִ֗יו אָנֹכִי֙ עֵשָׂ֣ו בְּכֹרֶ֔ךָ עָשִׂ֕יתִי כַּאֲשֶׁ֥ר דִּבַּ֖רְתָּ אֵלָ֑י קֽוּם־נָ֣א שְׁבָ֗ה וְאָכְלָה֙ מִצֵּידִ֔י בַּעֲב֖וּר תְּבָרֲכַ֥נִּי נַפְשֶֽׁךָ׃Jacob said to his father, “I am Esau, your firstborn. I have done as you told me. Please sit up and eat some of my game, so that you may bless me.” 20Isak het vir sy seun gesê: “Wat is dit dat jy jou gehaas het om te vind, my seun?” En hy het gesê: “Omdat die HERE jou God dit voor my uit laat kom het.”וַיֹּ֤אמֶר יִצְחָק֙ אֶל־בְּנ֔וֹ מַה־זֶּ֛ה מִהַ֥רְתָּ לִמְצֹ֖א בְּנִ֑י וַיֹּ֕אמֶר כִּ֥י הִקְרָ֛ה יְהוָ֥ה אֱלֹהֶ֖יךָ לְפָנָֽי׃But Isaac asked his son, “How did you ever find it so quickly, my son?” “Because the LORD your God brought it to me,” he replied. 21En Isak het vir Jakob gesê: “Kom tog nader, dat ek jou kan betas, my seun, of jy werklik my seun Esau is of nie.”וַיֹּ֤אמֶר יִצְחָק֙ אֶֽל־יַעֲקֹ֔ב גְּשָׁה־נָּ֥א וַאֲמֻֽשְׁךָ֖ בְּנִ֑י הַֽאַתָּ֥ה זֶ֛ה בְּנִ֥י עֵשָׂ֖ו אִם־לֹֽא׃Then Isaac said to Jacob, “Please come closer so I can touch you, my son. Are you really my son Esau, or not?” 22En Jakob het nader gekom na Isak, sy vader, en hy het hom betas en gesê: “Die stem is die stem van Jakob, maar die hande is die hande van Esau.”וַיִּגַּ֧שׁ יַעֲקֹ֛ב אֶל־יִצְחָ֥ק אָבִ֖יו וַיְמֻשֵּׁ֑הוּ וַיֹּ֗אמֶר הַקֹּל֙ ק֣וֹל יַעֲקֹ֔ב וְהַיָּדַ֖יִם יְדֵ֥י עֵשָֽׂו׃So Jacob came close to his father Isaac, who touched him and said, “The voice is the voice of Jacob, but the hands are the hands of Esau.” 23En hy het hom nie herken nie, omdat sy hande harig was soos die hande van Esau, sy broer; en hy het hom geseën.וְלֹ֣א הִכִּיר֔וֹ כִּֽי־הָי֣וּ יָדָ֗יו כִּידֵ֛י עֵשָׂ֥ו אָחִ֖יו שְׂעִרֹ֑ת וַֽיְבָרְכֵֽהוּ׃Isaac did not recognize him, because his hands were hairy like those of his brother Esau; so he blessed him. 24Hy het gesê: “Is jy dit, my seun Esau?” En hy het gesê: “Ek is dit.”וַיֹּ֕אמֶר אַתָּ֥ה זֶ֖ה בְּנִ֣י עֵשָׂ֑ו וַיֹּ֖אמֶר אָֽנִי׃Again he asked, “Are you really my son Esau?” And he replied, “I am.” 25Hy het gesê: “Bring dit nader vir my, dat ek van die wild van my seun kan eet, sodat my siel jou kan seën.” Hy het dit vir hom nader gebring en hy het geëet; en hy het wyn vir hom gebring en hy het gedrink.וַיֹּ֗אמֶר הַגִּ֤שָׁה לִּי֙ וְאֹֽכְלָה֙ מִצֵּ֣יד בְּנִ֔י לְמַ֥עַן תְּבָֽרֶכְךָ֖ נַפְשִׁ֑י וַיַּגֶּשׁ־לוֹ֙ וַיֹּאכַ֔ל וַיָּ֧בֵא ל֦וֹ יַ֖יִן וַיֵּֽשְׁתְּ׃“Serve me,” said Isaac, “and let me eat some of my son’s game, so that I may bless you.” Jacob brought it to him, and he ate; then he brought him wine, and he drank. 26En Isak, sy vader, het vir hom gesê: “Kom tog nader en soen my, my seun.”וַיֹּ֥אמֶר אֵלָ֖יו יִצְחָ֣ק אָבִ֑יו גְּשָׁה־נָּ֥א וּשְׁקָה־לִּ֖י בְּנִֽי׃Then his father Isaac said to him, “Please come near and kiss me, my son.” 27En hy het nader gekom en hom gesoen. En hy het die reuk van sy klere geruik en hom geseën en gesê: “Kyk, die reuk van my seun is soos die reuk van 'n veld wat die HERE geseën het.וַיִּגַּשׁ֙ וַיִּשַּׁק־ל֔וֹ וַיָּ֛רַח אֶת־רֵ֥יחַ בְּגָדָ֖יו וַֽיְבָרֲכֵ֑הוּ וַיֹּ֗אמֶר רְאֵה֙ רֵ֣יחַ בְּנִ֔י כְּרֵ֣יחַ שָׂדֶ֔ה אֲשֶׁ֥ר בֵּרֲכ֖וֹ יְהוָֽה׃So he came near and kissed him. When Isaac smelled his clothing, he blessed him and said: “Ah, the smell of my son is like the smell of a field that the LORD has blessed. 28Mag God vir jou gee van die dou van die hemel en van die vettigheid van die aarde, en 'n oorvloed van graan en nuwe wyn.וְיִֽתֶּן־לְךָ֙ הָאֱלֹהִ֔ים מִטַּל֙ הַשָּׁמַ֔יִם וּמִשְׁמַנֵּ֖י הָאָ֑רֶץ וְרֹ֥ב דָּגָ֖ן וְתִירֹֽשׁ׃May God give to you the dew of heaven and the richness of the earth— an abundance of grain and new wine. 29Mag volke jou dien en nasies hulle voor jou neerbuig. Wees heer oor jou broers, en mag die seuns van jou moeder hulle voor jou neerbuig. Vervloek is dié wat jou vervloek, en geseën is dié wat jou seën.”יַֽעַבְד֣וּךָ עַמִּ֗ים לְךָ֙ לְאֻמִּ֔ים הֱוֵ֤ה גְבִיר֙ לְאַחֶ֔יךָ וְיִשְׁתַּחֲוּ֥וּ לְךָ֖ בְּנֵ֣י אִמֶּ֑ךָ אֹרְרֶ֣יךָ אָר֔וּר וּֽמְבָרֲכֶ֖יךָ בָּרֽוּךְ׃May peoples serve you and nations bow down to you. May you be the master of your brothers, and may the sons of your mother bow down to you. May those who curse you be cursed, and those who bless you be blessed.”
30En dit het gebeur, toe Isak klaar was om Jakob te seën, en Jakob skaars van voor die aangesig van Isak, sy vader, uitgegaan het, dat Esau, sy broer, van sy jag af gekom het.וַיְהִ֗י כַּאֲשֶׁ֨ר כִּלָּ֣ה יִצְחָק֮ לְבָרֵ֣ךְ אֶֽת־יַעֲקֹב֒ וַיְהִ֗י אַ֣ךְ יָצֹ֤א יָצָא֙ יַעֲקֹ֔ב מֵאֵ֥ת פְּנֵ֖י יִצְחָ֣ק אָבִ֑יו וְעֵשָׂ֣ו אָחִ֔יו בָּ֖א מִצֵּידֽוֹ׃As soon as Isaac had finished blessing him and Jacob had left his father’s presence, his brother Esau returned from the hunt. 31Ook hy het smaaklike geregte gemaak en dit by sy vader gebring en vir sy vader gesê: “Laat my vader opstaan en van die wild van sy seun eet, sodat jou siel my kan seën.”וַיַּ֤עַשׂ גַּם־הוּא֙ מַטְעַמִּ֔ים וַיָּבֵ֖א לְאָבִ֑יו וַיֹּ֣אמֶר לְאָבִ֗יו יָקֻ֤ם אָבִי֙ וְיֹאכַל֙ מִצֵּ֣יד בְּנ֔וֹ בַּעֲב֖וּר תְּבָרֲכַ֥נִּי נַפְשֶֽׁךָ׃He too made some tasty food, brought it to his father, and said to him, “My father, sit up and eat of your son’s game, so that you may bless me.” 32Sy vader Isak het vir hom gesê: “Wie is jy?” En hy het gesê: “Ek is jou seun, jou eersgeborene, Esau.”וַיֹּ֥אמֶר ל֛וֹ יִצְחָ֥ק אָבִ֖יו מִי־אָ֑תָּה וַיֹּ֕אמֶר אֲנִ֛י בִּנְךָ֥ בְכֹֽרְךָ֖ עֵשָֽׂו׃But his father Isaac replied, “Who are you?” “I am Esau, your firstborn son,” he answered. 33Isak het met 'n baie groot siddering gebewe en gesê: “Wie is dit dan wat wild gejag en dit vir my gebring het, en ek het van alles geëet voordat jy gekom het, en ek het hom geseën? Hy sal ook geseënd wees.”וַיֶּחֱרַ֨ד יִצְחָ֣ק חֲרָדָה֮ גְּדֹלָ֣ה עַד־מְאֹד֒ וַיֹּ֡אמֶר מִֽי־אֵפ֡וֹא ה֣וּא הַצָּֽד־צַיִד֩ וַיָּ֨בֵא לִ֜י וָאֹכַ֥ל מִכֹּ֛ל בְּטֶ֥רֶם תָּב֖וֹא וָאֲבָרֲכֵ֑הוּ גַּם־בָּר֖וּךְ יִהְיֶֽה׃Isaac began to tremble violently and said, “Who was it, then, who hunted the game and brought it to me? Before you came in, I ate it all and blessed him—and indeed, he will be blessed!”
34Toe Esau die woorde van sy vader hoor, het hy met 'n baie groot en bitter kreet uitgeroep en vir sy vader gesê: “Seën my, ook my, my vader.”כִּשְׁמֹ֤עַ עֵשָׂו֙ אֶת־דִּבְרֵ֣י אָבִ֔יו וַיִּצְעַ֣ק צְעָקָ֔ה גְּדֹלָ֥ה וּמָרָ֖ה עַד־מְאֹ֑ד וַיֹּ֣אמֶר לְאָבִ֔יו בָּרֲכֵ֥נִי גַם־אָ֖נִי אָבִֽי׃When Esau heard his father’s words, he let out a loud and bitter cry and said to his father, “Bless me too, O my father!” 35En hy het gesê: “Jou broer het met bedrog gekom en jou seën geneem.”וַיֹּ֕אמֶר בָּ֥א אָחִ֖יךָ בְּמִרְמָ֑ה וַיִּקַּ֖ח בִּרְכָתֶֽךָ׃But Isaac replied, “Your brother came deceitfully and took your blessing.” 36En hy het gesê: “Is dit omdat sy naam Jakob genoem is dat hy my nou al twee keer bedrieg het? My eersgeboortereg het hy geneem, en kyk, nou het hy my seën geneem.” En hy het gesê: “Het u nie vir my 'n seën oorgehou nie?”
aDie naam beteken hakskeengryper; die werkwoord wat hier met bedrieg vertaal is, klink soos die naam.
bOf: Is hy nie tereg Jakob genoem nie?
וַיֹּ֡אמֶר הֲכִי֩ קָרָ֨א שְׁמ֜וֹ יַעֲקֹ֗ב וַֽיַּעְקְבֵ֨נִי֙ זֶ֣ה פַעֲמַ֔יִם אֶת־בְּכֹרָתִ֣י לָקָ֔ח וְהִנֵּ֥ה עַתָּ֖ה לָקַ֣ח בִּרְכָתִ֑י וַיֹּאמַ֕ר הֲלֹא־אָצַ֥לְתָּ לִּ֖י בְּרָכָֽה׃So Esau declared, “Is he not rightly named Jacob? For he has cheated me twice. He took my birthright, and now he has taken my blessing.” Then he asked, “Haven’t you saved a blessing for me?”
37Isak het geantwoord en vir Esau gesê: “Kyk, 'n heer het ek hom oor jou gestel, en al sy broers het ek vir hom as dienaars gegee, en met graan en nuwe wyn het ek hom onderhou. En vir jou dan, wat kan ek doen, my seun?”וַיַּ֨עַן יִצְחָ֜ק וַיֹּ֣אמֶר לְעֵשָׂ֗ו הֵ֣ן גְּבִ֞יר שַׂמְתִּ֥יו לָךְ֙ וְאֶת־כָּל־אֶחָ֗יו נָתַ֤תִּי לוֹ֙ לַעֲבָדִ֔ים וְדָגָ֥ן וְתִירֹ֖שׁ סְמַכְתִּ֑יו וּלְכָ֣ה אֵפ֔וֹא מָ֥ה אֶֽעֱשֶׂ֖ה בְּנִֽי׃But Isaac answered Esau: “Look, I have made him your master and given him all his relatives as servants; I have sustained him with grain and new wine. What is left that I can do for you, my son?” 38Esau het vir sy vader gesê: “Het jy net een seën, my vader? Seën my, ook my, my vader.” En Esau het sy stem verhef en gehuil.וַיֹּ֨אמֶר עֵשָׂ֜ו אֶל־אָבִ֗יו הַֽבְרָכָ֨ה אַחַ֤ת הִֽוא־לְךָ֙ אָבִ֔י בָּרֲכֵ֥נִי גַם־אָ֖נִי אָבִ֑י וַיִּשָּׂ֥א עֵשָׂ֛ו קֹל֖וֹ וַיֵּֽבְךְּ׃Esau said to his father, “Do you have only one blessing, my father? Bless me too, O my father!” Then Esau wept aloud. 39En Isak, sy vader, het geantwoord en vir hom gesê: “Kyk, van die vet van die aarde sal jou woonplek wees, en van die dou van die hemel van bo.
aOf: weg van die vet van die aarde sal jou woonplek wees, en weg van die dou van die hemel van bo.
וַיַּ֛עַן יִצְחָ֥ק אָבִ֖יו וַיֹּ֣אמֶר אֵלָ֑יו הִנֵּ֞ה מִשְׁמַנֵּ֤י הָאָ֨רֶץ֙ יִהְיֶ֣ה מֽוֹשָׁבֶ֔ךָ וּמִטַּ֥ל הַשָּׁמַ֖יִם מֵעָֽל׃His father Isaac answered him: “Behold, your dwelling place shall be away from the richness of the land, away from the dew of heaven above.
40Deur jou swaard sal jy lewe, en jou broer sal jy dien. En dit sal gebeur wanneer jy rusteloos word, dat jy sy juk van jou nek af sal breek.”
aOf: “wanneer jy jou losruk”.
וְעַל־חַרְבְּךָ֣ תִֽחְיֶ֔ה וְאֶת־אָחִ֖יךָ תַּעֲבֹ֑ד וְהָיָה֙ כַּאֲשֶׁ֣ר תָּרִ֔יד וּפָרַקְתָּ֥ עֻלּ֖וֹ מֵעַ֥ל צַוָּארֶֽךָ׃You shall live by the sword and serve your brother. But when you rebel, you will tear his yoke from your neck.”
41Esau het 'n wrok teen Jakob gekoester oor die seën waarmee sy vader hom geseën het. En Esau het in sy hart gesê: “Laat die dae van rou oor my vader naby kom, dan sal ek my broer Jakob doodmaak.”וַיִּשְׂטֹ֤ם עֵשָׂו֙ אֶֽת־יַעֲקֹ֔ב עַל־הַ֨בְּרָכָ֔ה אֲשֶׁ֥ר בֵּרֲכ֖וֹ אָבִ֑יו וַיֹּ֨אמֶר עֵשָׂ֜ו בְּלִבּ֗וֹ יִקְרְבוּ֙ יְמֵי֙ אֵ֣בֶל אָבִ֔י וְאַֽהַרְגָ֖ה אֶת־יַעֲקֹ֥ב אָחִֽי׃Esau held a grudge against Jacob because of the blessing his father had given him. And Esau said in his heart, “The days of mourning for my father are at hand; then I will kill my brother Jacob.” 42En die woorde van Esau, haar oudste seun, is aan Rebekka meegedeel, en sy het gestuur en Jakob, haar jongste seun, geroep en vir hom gesê: “Kyk, Esau, jou broer, troos homself oor jou met die plan om jou dood te maak.וַיֻּגַּ֣ד לְרִבְקָ֔ה אֶת־דִּבְרֵ֥י עֵשָׂ֖ו בְּנָ֣הּ הַגָּדֹ֑ל וַתִּשְׁלַ֞ח וַתִּקְרָ֤א לְיַעֲקֹב֙ בְּנָ֣הּ הַקָּטָ֔ן וַתֹּ֣אמֶר אֵלָ֔יו הִנֵּה֙ עֵשָׂ֣ו אָחִ֔יךָ מִתְנַחֵ֥ם לְךָ֖ לְהָרְגֶֽךָ׃When the words of her older son Esau were relayed to Rebekah, she sent for her younger son Jacob and told him, “Look, your brother Esau is consoling himself by plotting to kill you. 43En nou, my seun, luister na my stem: staan op, vlug na Laban, my broer, na Haran toe,וְעַתָּ֥ה בְנִ֖י שְׁמַ֣ע בְּקֹלִ֑י וְק֧וּם בְּרַח־לְךָ֛ אֶל־לָבָ֥ן אָחִ֖י חָרָֽנָה׃So now, my son, obey my voice and flee at once to my brother Laban in Haran. 44en bly 'n paar dae by hom, totdat die woede van jou broer bedaar,
aLetterlik: totdat die woede van jou broer terugkeer.
וְיָשַׁבְתָּ֥ עִמּ֖וֹ יָמִ֣ים אֲחָדִ֑ים עַ֥ד אֲשֶׁר־תָּשׁ֖וּב חֲמַ֥ת אָחִֽיךָ׃Stay with him for a while, until your brother’s fury subsides—
45totdat die toorn van jou broer van jou af terugkeer en hy vergeet wat jy aan hom gedoen het. Dan sal ek stuur en jou van daar laat haal. Waarom sou ek van julle albei op een dag beroof word?”עַד־שׁ֨וּב אַף־אָחִ֜יךָ מִמְּךָ֗ וְשָׁכַח֙ אֵ֣ת אֲשֶׁר־עָשִׂ֣יתָ לּ֔וֹ וְשָׁלַחְתִּ֖י וּלְקַחְתִּ֣יךָ מִשָּׁ֑ם לָמָ֥ה אֶשְׁכַּ֛ל גַּם־שְׁנֵיכֶ֖ם י֥וֹם אֶחָֽד׃until your brother’s rage against you wanes and he forgets what you have done to him. Then I will send for you and bring you back from there. Why should I lose both of you in one day?”
46En Rebekka het vir Isak gesê: “Ek walg van my lewe vanweë die dogters van Het. As Jakob 'n vrou neem uit die dogters van Het, soos hierdie, uit die dogters van die land, wat het ek dan aan die lewe?”
aLetterlik: waarom vir my die lewe?
וַתֹּ֤אמֶר רִבְקָה֙ אֶל־יִצְחָ֔ק קַ֣צְתִּי בְחַיַּ֔י מִפְּנֵ֖י בְּנ֣וֹת חֵ֑ת אִם־לֹקֵ֣חַ יַ֠עֲקֹב אִשָּׁ֨ה מִבְּנֽוֹת־חֵ֤ת כָּאֵ֨לֶּה֙ מִבְּנ֣וֹת הָאָ֔רֶץ לָ֥מָּה לִּ֖י חַיִּֽים׃Then Rebekah said to Isaac, “I am weary of my life because of these Hittite women. If Jacob takes a Hittite wife from among them, what good is my life?”