Genesis 31

Status van die hoofstuk: konsep

Sien jy iets wat nie reg is nie? Tik op 'n versnommer om die vers na te gaan of 'n verandering voor te stel.

1En hy het die woorde van die seuns van Laban gehoor wat gesê het: “Jakob het alles geneem wat aan ons vader behoort het, en uit wat aan ons vader behoort het, het hy al hierdie welvaart verkry.”

Letterlik: al hierdie heerlikheid gemaak.

וַיִּשְׁמַ֗ע אֶת־דִּבְרֵ֤י בְנֵֽי־לָבָן֙ לֵאמֹ֔ר לָקַ֣ח יַעֲקֹ֔ב אֵ֖ת כָּל־אֲשֶׁ֣ר לְאָבִ֑ינוּ וּמֵאֲשֶׁ֣ר לְאָבִ֔ינוּ עָשָׂ֕ה אֵ֥ת כָּל־הַכָּבֹ֖ד הַזֶּֽה׃Now Jacob heard that Laban’s sons were saying, “Jacob has taken away all that belonged to our father and built all this wealth at our father’s expense.” 2Jakob het Laban se gesig gesien, en kyk, hy was nie meer met hom soos gister en eergister nie.וַיַּ֥רְא יַעֲקֹ֖ב אֶת־פְּנֵ֣י לָבָ֑ן וְהִנֵּ֥ה אֵינֶ֛נּוּ עִמּ֖וֹ כִּתְמ֥וֹל שִׁלְשֽׁוֹם׃And Jacob saw from the countenance of Laban that his attitude toward him had changed.

3Toe sê die HERE vir Jakob: “Keer terug na die land van jou vaders en na jou familie, en Ek sal met jou wees.”

Of: na jou geboorteplek.

וַיֹּ֤אמֶר יְהוָה֙ אֶֽל־יַעֲקֹ֔ב שׁ֛וּב אֶל־אֶ֥רֶץ אֲבוֹתֶ֖יךָ וּלְמוֹלַדְתֶּ֑ךָ וְאֶֽהְיֶ֖ה עִמָּֽךְ׃Then the LORD said to Jacob, “Go back to the land of your fathers and to your kindred, and I will be with you.”

4Jakob het gestuur en Ragel en Lea na die veld, na sy kleinvee, geroep.וַיִּשְׁלַ֣ח יַעֲקֹ֔ב וַיִּקְרָ֖א לְרָחֵ֣ל וּלְלֵאָ֑ה הַשָּׂדֶ֖ה אֶל־צֹאנֽוֹ׃So Jacob sent word and called Rachel and Leah to the field where his flocks were, 5Hy het vir hulle gesê: “Ek sien julle vader se gesig, dat hy nie meer teenoor my is soos gister en eergister nie; maar die God van my vader was met my.וַיֹּ֣אמֶר לָהֶ֗ן רֹאֶ֤ה אָנֹכִי֙ אֶת־פְּנֵ֣י אֲבִיכֶ֔ן כִּֽי־אֵינֶ֥נּוּ אֵלַ֖י כִּתְמֹ֣ל שִׁלְשֹׁ֑ם וֵֽאלֹהֵ֣י אָבִ֔י הָיָ֖ה עִמָּדִֽי׃and he told them, “I can see from your father’s countenance that his attitude toward me has changed; but the God of my father has been with me. 6En julle self weet dat ek julle vader met al my krag gedien het.וְאַתֵּ֖נָה יְדַעְתֶּ֑ן כִּ֚י בְּכָל־כֹּחִ֔י עָבַ֖דְתִּי אֶת־אֲבִיכֶֽן׃You know that I have served your father with all my strength. 7Maar julle vader het my bedrieg en my loon tien keer verander; maar God het hom nie toegelaat om my kwaad aan te doen nie.וַאֲבִיכֶן֙ הֵ֣תֶל בִּ֔י וְהֶחֱלִ֥ף אֶת־מַשְׂכֻּרְתִּ֖י עֲשֶׂ֣רֶת מֹנִ֑ים וְלֹֽא־נְתָנ֣וֹ אֱלֹהִ֔ים לְהָרַ֖ע עִמָּדִֽי׃And although he has cheated me and changed my wages ten times, God has not allowed him to harm me. 8As hy só gesê het: ‘Die gespikkeldes sal jou loon wees,’ dan het al die kleinvee gespikkeldes gebaar; en as hy só gesê het: ‘Die gestreeptes sal jou loon wees,’ dan het al die kleinvee gestreeptes gebaar.אִם־כֹּ֣ה יֹאמַ֗ר נְקֻדִּים֙ יִהְיֶ֣ה שְׂכָרֶ֔ךָ וְיָלְד֥וּ כָל־הַצֹּ֖אן נְקֻדִּ֑ים וְאִם־כֹּ֣ה יֹאמַ֗ר עֲקֻדִּים֙ יִהְיֶ֣ה שְׂכָרֶ֔ךָ וְיָלְד֥וּ כָל־הַצֹּ֖אן עֲקֻדִּֽים׃If he said, ‘The speckled will be your wages,’ then the whole flock bore speckled offspring. If he said, ‘The streaked will be your wages,’ then the whole flock bore streaked offspring. 9So het God julle vader se vee ontruk en dit aan my gegee.וַיַּצֵּ֧ל אֱלֹהִ֛ים אֶת־מִקְנֵ֥ה אֲבִיכֶ֖ם וַיִּתֶּן־לִֽי׃Thus God has taken away your father’s livestock and given them to me. 10En in die tyd toe die kleinvee bronstig was, het ek my oë opgehef en in 'n droom gesien, en kyk, die bokramme wat die kleinvee dek, was gestreep, gespikkel en gevlek.

Letterlik: wat op die kleinvee opklim.

וַיְהִ֗י בְּעֵת֙ יַחֵ֣ם הַצֹּ֔אן וָאֶשָּׂ֥א עֵינַ֛י וָאֵ֖רֶא בַּחֲל֑וֹם וְהִנֵּ֤ה הָֽעַתֻּדִים֙ הָעֹלִ֣ים עַל־הַצֹּ֔אן עֲקֻדִּ֥ים נְקֻדִּ֖ים וּבְרֻדִּֽים׃When the flocks were breeding, I saw in a dream that the streaked, spotted, and speckled males were mating with the females. 11En die Engel van God het in die droom vir my gesê: ‘Jakob!’ En ek het gesê: ‘Hier is ek.’וַיֹּ֨אמֶר אֵלַ֜י מַלְאַ֧ךְ הָאֱלֹהִ֛ים בַּחֲל֖וֹם יַֽעֲקֹ֑ב וָאֹמַ֖ר הִנֵּֽנִי׃In that dream the angel of God said to me, ‘Jacob!’ And I replied, ‘Here I am.’ 12En Hy het gesê: ‘Hef tog jou oë op en kyk: al die bokramme wat die kleinvee dek, is gestreep, gespikkel en gevlek; want Ek het alles gesien wat Laban aan jou doen.וַיֹּ֗אמֶר שָׂא־נָ֨א עֵינֶ֤יךָ וּרְאֵה֙ כָּל־הָֽעַתֻּדִים֙ הָעֹלִ֣ים עַל־הַצֹּ֔אן עֲקֻדִּ֥ים נְקֻדִּ֖ים וּבְרֻדִּ֑ים כִּ֣י רָאִ֔יתִי אֵ֛ת כָּל־אֲשֶׁ֥ר לָבָ֖ן עֹ֥שֶׂה לָּֽךְ׃‘Look up,’ he said, ‘and see that all the males that are mating with the flock are streaked, spotted, or speckled; for I have seen all that Laban has done to you. 13Ek is die God van Betel, waar jy 'n gedenkpilaar gesalf het, waar jy 'n gelofte aan My gedoen het. Staan nou op, gaan uit hierdie land uit en keer terug na die land van jou familie.’ ”

Letterlik: Ek is die God Betel.

אָנֹכִ֤י הָאֵל֙ בֵּֽית־אֵ֔ל אֲשֶׁ֨ר מָשַׁ֤חְתָּ שָּׁם֙ מַצֵּבָ֔ה אֲשֶׁ֨ר נָדַ֥רְתָּ לִּ֛י שָׁ֖ם נֶ֑דֶר עַתָּ֗ה ק֥וּם צֵא֙ מִן־הָאָ֣רֶץ הַזֹּ֔את וְשׁ֖וּב אֶל־אֶ֥רֶץ מוֹלַדְתֶּֽךָ׃I am the God of Bethel, where you anointed the pillar and made a solemn vow to Me. Now get up, leave this land at once, and return to your native land.’”

14Ragel en Lea het geantwoord en vir hom gesê: “Is daar nog vir ons ’n deel en ’n erfdeel in ons vader se huis?וַתַּ֤עַן רָחֵל֙ וְלֵאָ֔ה וַתֹּאמַ֖רְנָה ל֑וֹ הַע֥וֹד לָ֛נוּ חֵ֥לֶק וְנַחֲלָ֖ה בְּבֵ֥ית אָבִֽינוּ׃And Rachel and Leah replied, “Do we have any portion or inheritance left in our father’s house? 15Word ons nie deur hom as vreemdes beskou nie? Want hy het ons verkoop, en hy het ook ons geld heeltemal opgeëet.הֲל֧וֹא נָכְרִיּ֛וֹת נֶחְשַׁ֥בְנוּ ל֖וֹ כִּ֣י מְכָרָ֑נוּ וַיֹּ֥אכַל גַּם־אָכ֖וֹל אֶת־כַּסְפֵּֽנוּ׃Are we not regarded by him as outsiders? Not only has he sold us, but he has certainly squandered what was paid for us. 16Want al die rykdom wat God van ons vader ontruk het, is ons s’n en ons seuns s’n. Nou dan, doen alles wat God vir jou gesê het.”כִּ֣י כָל־הָעֹ֗שֶׁר אֲשֶׁ֨ר הִצִּ֤יל אֱלֹהִים֙ מֵֽאָבִ֔ינוּ לָ֥נוּ ה֖וּא וּלְבָנֵ֑ינוּ וְעַתָּ֗ה כֹּל֩ אֲשֶׁ֨ר אָמַ֧ר אֱלֹהִ֛ים אֵלֶ֖יךָ עֲשֵֽׂה׃Surely all the wealth that God has taken away from our father belongs to us and to our children. So do whatever God has told you.”

17Toe het Jakob opgestaan en sy seuns en sy vroue op die kamele gelaai.וַיָּ֖קָם יַעֲקֹ֑ב וַיִּשָּׂ֛א אֶת־בָּנָ֥יו וְאֶת־נָשָׁ֖יו עַל־הַגְּמַלִּֽים׃Then Jacob got up and put his children and his wives on camels, 18En hy het al sy vee weggedryf en al sy besittings wat hy verwerf het, die vee wat sy eiendom was, wat hy in Paddan-Aram verwerf het, om na sy vader Isak in die land Kanaän te gaan.וַיִּנְהַ֣ג אֶת־כָּל־מִקְנֵ֗הוּ וְאֶת־כָּל־רְכֻשׁוֹ֙ אֲשֶׁ֣ר רָכָ֔שׁ מִקְנֵה֙ קִנְיָנ֔וֹ אֲשֶׁ֥ר רָכַ֖שׁ בְּפַדַּ֣ן אֲרָ֑ם לָב֛וֹא אֶל־יִצְחָ֥ק אָבִ֖יו אַ֥רְצָה כְּנָֽעַן׃and he drove all his livestock before him, along with all the possessions he had acquired in Paddan-aram, to go to his father Isaac in the land in Canaan. 19Laban was gaan om sy kleinvee te skeer, en Ragel het die terafim gesteel wat aan haar vader behoort het.וְלָבָ֣ן הָלַ֔ךְ לִגְזֹ֖ז אֶת־צֹאנ֑וֹ וַתִּגְנֹ֣ב רָחֵ֔ל אֶת־הַתְּרָפִ֖ים אֲשֶׁ֥ר לְאָבִֽיהָ׃Now while Laban was out shearing his sheep, Rachel stole her father’s household idols. 20Jakob het die hart van Laban die Arameër gesteel, deurdat hy hom nie meegedeel het dat hy op die vlug was nie.וַיִּגְנֹ֣ב יַעֲקֹ֔ב אֶת־לֵ֥ב לָבָ֖ן הָאֲרַמִּ֑י עַל־בְּלִי֙ הִגִּ֣יד ל֔וֹ כִּ֥י בֹרֵ֖חַ הֽוּא׃Moreover, Jacob deceived Laban the Aramean by not telling him that he was running away. 21Hy het gevlug, hy en alles wat syne was; hy het opgestaan, oor die rivier getrek en sy gesig na die berg Gilead gerig.וַיִּבְרַ֥ח הוּא֙ וְכָל־אֲשֶׁר־ל֔וֹ וַיָּ֖קָם וַיַּעֲבֹ֣ר אֶת־הַנָּהָ֑ר וַיָּ֥שֶׂם אֶת־פָּנָ֖יו הַ֥ר הַגִּלְעָֽד׃So he fled with all his possessions, crossed the Euphrates, and headed for the hill country of Gilead.

22Op die derde dag is aan Laban meegedeel dat Jakob gevlug het.וַיֻּגַּ֥ד לְלָבָ֖ן בַּיּ֣וֹם הַשְּׁלִישִׁ֑י כִּ֥י בָרַ֖ח יַעֲקֹֽב׃On the third day Laban was informed that Jacob had fled. 23Hy het sy broers saamgeneem en hom sewe dae se pad agternagejaag, en hy het hom op die berg Gilead ingehaal.וַיִּקַּ֤ח אֶת־אֶחָיו֙ עִמּ֔וֹ וַיִּרְדֹּ֣ף אַחֲרָ֔יו דֶּ֖רֶךְ שִׁבְעַ֣ת יָמִ֑ים וַיַּדְבֵּ֥ק אֹת֖וֹ בְּהַ֥ר הַגִּלְעָֽד׃So he took his relatives with him, pursued Jacob for seven days, and overtook him in the hill country of Gilead. 24Maar God het in 'n droom in die nag na Laban die Arameër gekom en vir hom gesê: “Wees op jou hoede dat jy nie met Jakob praat, goed of kwaad nie.”

Letterlik: van goed tot kwaad.

וַיָּבֹ֧א אֱלֹהִ֛ים אֶל־לָבָ֥ן הָאֲרַמִּ֖י בַּחֲלֹ֣ם הַלָּ֑יְלָה וַיֹּ֣אמֶר ל֗וֹ הִשָּׁ֧מֶר לְךָ֛ פֶּן־תְּדַבֵּ֥ר עִֽם־יַעֲקֹ֖ב מִטּ֥וֹב עַד־רָֽע׃But that night God came to Laban the Aramean in a dream and warned him, “Be careful not to say anything to Jacob, either good or bad.”

25Laban het Jakob ingehaal. Jakob het sy tent op die berg opgeslaan, en Laban het saam met sy broers op die berg Gilead kamp opgeslaan.וַיַּשֵּׂ֥ג לָבָ֖ן אֶֽת־יַעֲקֹ֑ב וְיַעֲקֹ֗ב תָּקַ֤ע אֶֽת־אָהֳלוֹ֙ בָּהָ֔ר וְלָבָ֛ן תָּקַ֥ע אֶת־אֶחָ֖יו בְּהַ֥ר הַגִּלְעָֽד׃Now Jacob had pitched his tent in the hill country of Gilead when Laban overtook him, and Laban and his relatives camped there as well.

26Toe sê Laban vir Jakob: “Wat het jy gedoen, dat jy my hart gesteel het en my dogters weggevoer het soos gevangenes van die swaard?וַיֹּ֤אמֶר לָבָן֙ לְיַעֲקֹ֔ב מֶ֣ה עָשִׂ֔יתָ וַתִּגְנֹ֖ב אֶת־לְבָבִ֑י וַתְּנַהֵג֙ אֶת־בְּנֹתַ֔י כִּשְׁבֻי֖וֹת חָֽרֶב׃Then Laban said to Jacob, “What have you done? You have deceived me and carried off my daughters like captives of war! 27Waarom het jy jou versteek om te vlug en my gesteel en my nie meegedeel nie, sodat ek jou met vreugde en met liedere, met tamboeryn en met lier kon wegstuur?לָ֤מָּה נַחְבֵּ֨אתָ֙ לִבְרֹ֔חַ וַתִּגְנֹ֖ב אֹתִ֑י וְלֹא־הִגַּ֣דְתָּ לִּ֔י וָֽאֲשַׁלֵּחֲךָ֛ בְּשִׂמְחָ֥ה וּבְשִׁרִ֖ים בְּתֹ֥ף וּבְכִנּֽוֹר׃Why did you run away secretly and deceive me, without even telling me? I would have sent you away with joy and singing, with tambourines and harps. 28En jy het my nie toegelaat om my seuns en my dogters te soen nie. Nou het jy dwaas gehandel.וְלֹ֣א נְטַשְׁתַּ֔נִי לְנַשֵּׁ֥ק לְבָנַ֖י וְלִבְנֹתָ֑י עַתָּ֖ה הִסְכַּ֥לְתָּֽ עֲשֽׂוֹ׃But you did not even let me kiss my grandchildren and my daughters goodbye. Now you have done a foolish thing. 29Dit is in my mag om julle kwaad aan te doen; maar die God van julle vader het gisternag vir my gesê: ‘Wees op jou hoede dat jy nie met Jakob praat, goed of kwaad nie.’

Letterlik: Daar is vir die mag van my hand.

יֶשׁ־לְאֵ֣ל יָדִ֔י לַעֲשׂ֥וֹת עִמָּכֶ֖ם רָ֑ע וֵֽאלֹהֵ֨י אֲבִיכֶ֜ם אֶ֣מֶשׁ׀ אָמַ֧ר אֵלַ֣י לֵאמֹ֗ר הִשָּׁ֧מֶר לְךָ֛ מִדַּבֵּ֥ר עִֽם־יַעֲקֹ֖ב מִטּ֥וֹב עַד־רָֽע׃I have power to do you great harm, but last night the God of your father said to me, ‘Be careful not to say anything to Jacob, either good or bad.’ 30En nou, jy het wel weggegaan omdat jy so vurig na die huis van jou vader verlang het; maar waarom het jy my gode gesteel?”וְעַתָּה֙ הָלֹ֣ךְ הָלַ֔כְתָּ כִּֽי־נִכְסֹ֥ף נִכְסַ֖פְתָּה לְבֵ֣ית אָבִ֑יךָ לָ֥מָּה גָנַ֖בְתָּ אֶת־אֱלֹהָֽי׃Now you have gone off because you long for your father’s house. But why have you stolen my gods?”

31Toe het Jakob geantwoord en vir Laban gesê: “Omdat ek gevrees het, want ek het gedink: ‘Netnou ontroof jy jou dogters van my.’וַיַּ֥עַן יַעֲקֹ֖ב וַיֹּ֣אמֶר לְלָבָ֑ן כִּ֣י יָרֵ֔אתִי כִּ֣י אָמַ֔רְתִּי פֶּן־תִּגְזֹ֥ל אֶת־בְּנוֹתֶ֖יךָ מֵעִמִּֽי׃“I was afraid,” Jacob answered, “for I thought you would take your daughters from me by force. 32By wie jy jou gode ook vind, hy sal nie lewe nie. Herken voor ons broers wat by my is, en neem dit vir jouself.” Jakob het nie geweet dat Ragel hulle gesteel het nie.עִ֠ם אֲשֶׁ֨ר תִּמְצָ֣א אֶת־אֱלֹהֶיךָ֮ לֹ֣א יִֽחְיֶה֒ נֶ֣גֶד אַחֵ֧ינוּ הַֽכֶּר־לְךָ֛ מָ֥ה עִמָּדִ֖י וְקַֽח־לָ֑ךְ וְלֹֽא־יָדַ֣ע יַעֲקֹ֔ב כִּ֥י רָחֵ֖ל גְּנָבָֽתַם׃If you find your gods with anyone here, he shall not live! In the presence of our relatives, see for yourself if anything is yours, and take it back.” For Jacob did not know that Rachel had stolen the idols.

33Toe het Laban in die tent van Jakob ingegaan, en in die tent van Lea, en in die tent van die twee slavinne, maar hy het niks gevind nie. Toe het hy uit die tent van Lea uitgekom en in die tent van Ragel ingegaan.וַיָּבֹ֨א לָבָ֜ן בְּאֹ֥הֶל יַעֲקֹ֣ב׀ וּבְאֹ֣הֶל לֵאָ֗ה וּבְאֹ֛הֶל שְׁתֵּ֥י הָאֲמָהֹ֖ת וְלֹ֣א מָצָ֑א וַיֵּצֵא֙ מֵאֹ֣הֶל לֵאָ֔ה וַיָּבֹ֖א בְּאֹ֥הֶל רָחֵֽל׃So Laban went into Jacob’s tent, then Leah’s tent, and then the tents of the two maidservants, but he found nothing. Then he left Leah’s tent and entered Rachel’s tent. 34Maar Ragel het die huisgode geneem en hulle in die saal van die kameel gesit en op hulle gaan sit. En Laban het die hele tent deurgetas, maar niks gevind nie.וְרָחֵ֞ל לָקְחָ֣ה אֶת־הַתְּרָפִ֗ים וַתְּשִׂמֵ֛ם בְּכַ֥ר הַגָּמָ֖ל וַתֵּ֣שֶׁב עֲלֵיהֶ֑ם וַיְמַשֵּׁ֥שׁ לָבָ֛ן אֶת־כָּל־הָאֹ֖הֶל וְלֹ֥א מָצָֽא׃Now Rachel had taken Laban’s household idols, put them in the saddlebag of her camel, and was sitting on them. And Laban searched everything in the tent but found nothing. 35Sy het vir haar vader gesê: “Laat my heer nie kwaad word nie, want ek kan nie voor u opstaan nie, omdat die weg van vroue by my is.” Hy het gesoek, maar die terafim nie gevind nie.

Letterlik: Laat dit nie in die oë van my heer brand nie.

וַתֹּ֣אמֶר אֶל־אָבִ֗יהָ אַל־יִ֨חַר֙ בְּעֵינֵ֣י אֲדֹנִ֔י כִּ֣י ל֤וֹא אוּכַל֙ לָק֣וּם מִפָּנֶ֔יךָ כִּי־דֶ֥רֶךְ נָשִׁ֖ים לִ֑י וַיְחַפֵּ֕שׂ וְלֹ֥א מָצָ֖א אֶת־הַתְּרָפִֽים׃Rachel said to her father, “Sir, do not be angry that I cannot stand up before you; for I am having my period.” So Laban searched but could not find the household idols.

36Toe word Jakob kwaad en het met Laban getwis. Jakob het geantwoord en vir Laban gesê: “Wat is my oortreding, wat is my sonde, dat jy so vurig agter my aan gejaag het?וַיִּ֥חַר לְיַעֲקֹ֖ב וַיָּ֣רֶב בְּלָבָ֑ן וַיַּ֤עַן יַעֲקֹב֙ וַיֹּ֣אמֶר לְלָבָ֔ן מַה־פִּשְׁעִי֙ מַ֣ה חַטָּאתִ֔י כִּ֥י דָלַ֖קְתָּ אַחֲרָֽי׃Then Jacob became incensed and challenged Laban. “What is my crime?” he said. “For what sin of mine have you so hotly pursued me? 37Want jy het al my goed deurgetas; wat het jy gevind van al die goed van jou huis? Sit dit hier voor my broers en jou broers, sodat hulle tussen ons twee uitspraak kan gee.כִּֽי־מִשַּׁ֣שְׁתָּ אֶת־כָּל־כֵּלַ֗י מַה־מָּצָ֨אתָ֙ מִכֹּ֣ל כְּלֵי־בֵיתֶ֔ךָ שִׂ֣ים כֹּ֔ה נֶ֥גֶד אַחַ֖י וְאַחֶ֑יךָ וְיוֹכִ֖יחוּ בֵּ֥ין שְׁנֵֽינוּ׃You have searched all my goods! Have you found anything that belongs to you? Put it here before my brothers and yours, that they may judge between the two of us. 38Hierdie 20 jaar was ek by jou; jou ooie en jou bokooie het nie misgeboortes gehad nie, en die ramme van jou kleinvee het ek nie geëet nie.זֶה֩ עֶשְׂרִ֨ים שָׁנָ֤ה אָנֹכִי֙ עִמָּ֔ךְ רְחֵלֶ֥יךָ וְעִזֶּ֖יךָ לֹ֣א שִׁכֵּ֑לוּ וְאֵילֵ֥י צֹאנְךָ֖ לֹ֥א אָכָֽלְתִּי׃I have been with you for twenty years now. Your sheep and goats have not miscarried, nor have I eaten the rams of your flock. 39Wat verskeur is, het ek nie na jou gebring nie; ek self het die verlies daarvan gedra; van my hand het jy dit geëis, of dit bedags gesteel is, of snags gesteel is.טְרֵפָה֙ לֹא־הֵבֵ֣אתִי אֵלֶ֔יךָ אָנֹכִ֣י אֲחַטֶּ֔נָּה מִיָּדִ֖י תְּבַקְשֶׁ֑נָּה גְּנֻֽבְתִ֣י י֔וֹם וּגְנֻֽבְתִ֖י לָֽיְלָה׃I did not bring you anything torn by wild beasts; I bore the loss myself. And you demanded payment from me for what was stolen by day or night. 40So het dit met my gegaan: bedags het die hitte my verteer en snags die koue, en my slaap het van my oë gevlug.הָיִ֧יתִי בַיּ֛וֹם אֲכָלַ֥נִי חֹ֖רֶב וְקֶ֣רַח בַּלָּ֑יְלָה וַתִּדַּ֥ד שְׁנָתִ֖י מֵֽעֵינָֽי׃As it was, the heat consumed me by day and the frost by night, and sleep fled from my eyes. 41Hierdie 20 jaar was ek in jou huis: ek het jou veertien jaar gedien vir jou twee dogters en ses jaar vir jou kleinvee, en jy het my loon tien keer verander.זֶה־לִּ֞י עֶשְׂרִ֣ים שָׁנָה֮ בְּבֵיתֶךָ֒ עֲבַדְתִּ֜יךָ אַרְבַּֽע־עֶשְׂרֵ֤ה שָׁנָה֙ בִּשְׁתֵּ֣י בְנֹתֶ֔יךָ וְשֵׁ֥שׁ שָׁנִ֖ים בְּצֹאנֶ֑ךָ וַתַּחֲלֵ֥ף אֶת־מַשְׂכֻּרְתִּ֖י עֲשֶׂ֥רֶת מֹנִֽים׃Thus for twenty years I have served in your household—fourteen years for your two daughters and six years for your flocks—and you have changed my wages ten times! 42As die God van my vader, die God van Abraham en die Vrees van Isak, nie by my was nie, sou jy my nou met leë hande weggestuur het. My ellende en die moeite van my hande het God gesien, en Hy het gisternag uitspraak gegee.”

Of: die Een vir wie Isak vrees.

Of: en Hy het jou gisternag bestraf.

לוּלֵ֡י אֱלֹהֵ֣י אָבִי֩ אֱלֹהֵ֨י אַבְרָהָ֜ם וּפַ֤חַד יִצְחָק֙ הָ֣יָה לִ֔י כִּ֥י עַתָּ֖ה רֵיקָ֣ם שִׁלַּחְתָּ֑נִי אֶת־עָנְיִ֞י וְאֶת־יְגִ֧יעַ כַּפַּ֛י רָאָ֥ה אֱלֹהִ֖ים וַיּ֥וֹכַח אָֽמֶשׁ׃If the God of my father, the God of Abraham and the Fear of Isaac, had not been with me, surely by now you would have sent me away empty-handed. But God has seen my affliction and the toil of my hands, and last night He rendered judgment.”

43Laban het geantwoord en vir Jakob gesê: “Die dogters is my dogters en die seuns is my seuns en die kleinvee is my kleinvee, en alles wat jy sien, is myne. Maar wat sal ek vandag doen aan hierdie dogters van my, of aan hulle seuns wat hulle gebaar het?וַיַּ֨עַן לָבָ֜ן וַיֹּ֣אמֶר אֶֽל־יַעֲקֹ֗ב הַבָּנ֨וֹת בְּנֹתַ֜י וְהַבָּנִ֤ים בָּנַי֙ וְהַצֹּ֣אן צֹאנִ֔י וְכֹ֛ל אֲשֶׁר־אַתָּ֥ה רֹאֶ֖ה לִי־ה֑וּא וְלִבְנֹתַ֞י מָֽה־אֶֽעֱשֶׂ֤ה לָאֵ֨לֶּה֙ הַיּ֔וֹם א֥וֹ לִבְנֵיהֶ֖ן אֲשֶׁ֥ר יָלָֽדוּ׃But Laban answered Jacob, “These daughters are my daughters, these sons are my sons, and these flocks are my flocks! Everything you see is mine! Yet what can I do today about these daughters of mine or the children they have borne? 44Kom nou, laat ons 'n verbond sluit, ek en jy, en laat dit 'n getuie wees tussen my en jou.”

Letterlik: 'n verbond sny.

וְעַתָּ֗ה לְכָ֛ה נִכְרְתָ֥ה בְרִ֖ית אֲנִ֣י וָאָ֑תָּה וְהָיָ֥ה לְעֵ֖ד בֵּינִ֥י וּבֵינֶֽךָ׃Come now, let us make a covenant, you and I, and let it serve as a witness between you and me.”

45Toe het Jakob 'n klip geneem en dit as 'n gedenkpilaar opgerig.וַיִּקַּ֥ח יַעֲקֹ֖ב אָ֑בֶן וַיְרִימֶ֖הָ מַצֵּבָֽה׃So Jacob picked out a stone and set it up as a pillar, 46Jakob het vir sy broers gesê: “Maak klippe bymekaar.” Hulle het klippe geneem en ’n kliphoop gemaak, en hulle het daar op die kliphoop geëet.וַיֹּ֨אמֶר יַעֲקֹ֤ב לְאֶחָיו֙ לִקְט֣וּ אֲבָנִ֔ים וַיִּקְח֥וּ אֲבָנִ֖ים וַיַּֽעֲשׂוּ־גָ֑ל וַיֹּ֥אכְלוּ שָׁ֖ם עַל־הַגָּֽל׃and he said to his relatives, “Gather some stones.” So they took stones and made a mound, and there by the mound they ate. 47Laban het dit Jegar-Sahaduta genoem, maar Jakob het dit Galeed genoem.

Die naam beteken Albei name beteken ‘kliphoop van getuienis’: Jegar-Sahaduta in Aramees en Galeed in Hebreeus.

וַיִּקְרָא־ל֣וֹ לָבָ֔ן יְגַ֖ר שָׂהֲדוּתָ֑א וְיַֽעֲקֹ֔ב קָ֥רָא ל֖וֹ גַּלְעֵֽד׃Laban called it Jegar-sahadutha, and Jacob called it Galeed. 48En Laban het gesê: “Hierdie hoop is vandag 'n getuie tussen my en jou.” Daarom het hy dit Galed genoem,וַיֹּ֣אמֶר לָבָ֔ן הַגַּ֨ל הַזֶּ֥ה עֵ֛ד בֵּינִ֥י וּבֵינְךָ֖ הַיּ֑וֹם עַל־כֵּ֥ן קָרָֽא־שְׁמ֖וֹ גַּלְעֵֽד׃Then Laban declared, “This mound is a witness between you and me this day.” Therefore the place was called Galeed. 49en Mispa, omdat hy gesê het: “Mag die HERE wag hou tussen my en jou, wanneer ons, die een van die ander, verborge is.

Die naam beteken Die naam Mispa beteken ‘wagpos’ en hang saam met die woord vir ‘wag hou’.

וְהַמִּצְפָּה֙ אֲשֶׁ֣ר אָמַ֔ר יִ֥צֶף יְהוָ֖ה בֵּינִ֣י וּבֵינֶ֑ךָ כִּ֥י נִסָּתֵ֖ר אִ֥ישׁ מֵרֵעֵֽהוּ׃It was also called Mizpah, because Laban said, “May the LORD keep watch between you and me when we are absent from each other. 50As jy my dogters mishandel, en as jy vroue neem benewens my dogters — niemand is by ons nie; kyk, God is getuie tussen my en jou.”אִם־תְּעַנֶּ֣ה אֶת־בְּנֹתַ֗י וְאִם־תִּקַּ֤ח נָשִׁים֙ עַל־בְּנֹתַ֔י אֵ֥ין אִ֖ישׁ עִמָּ֑נוּ רְאֵ֕ה אֱלֹהִ֥ים עֵ֖ד בֵּינִ֥י וּבֵינֶֽךָ׃If you mistreat my daughters or take other wives, although no one is with us, remember that God is a witness between you and me.”

51Laban het vir Jakob gesê: “Kyk, hierdie kliphoop, en kyk, die gedenksteen wat ek tussen my en jou opgerig het.וַיֹּ֥אמֶר לָבָ֖ן לְיַעֲקֹ֑ב הִנֵּ֣ה׀ הַגַּ֣ל הַזֶּ֗ה וְהִנֵּה֙ הַמַצֵּבָ֔ה אֲשֶׁ֥ר יָרִ֖יתִי בֵּינִ֥י וּבֵינֶֽךָ׃Laban also said to Jacob, “Here is the mound, and here is the pillar I have set up between you and me. 52Hierdie hoop is getuie, en die gedenkpilaar is getuie, dat ek nie verby hierdie hoop na jou toe sal gaan nie, en dat jy nie verby hierdie hoop en hierdie gedenkpilaar na my toe sal gaan nie, om kwaad te doen.עֵ֚ד הַגַּ֣ל הַזֶּ֔ה וְעֵדָ֖ה הַמַּצֵּבָ֑ה אִם־אָ֗נִי לֹֽא־אֶֽעֱבֹ֤ר אֵלֶ֨יךָ֙ אֶת־הַגַּ֣ל הַזֶּ֔ה וְאִם־אַ֠תָּה לֹא־תַעֲבֹ֨ר אֵלַ֜י אֶת־הַגַּ֥ל הַזֶּ֛ה וְאֶת־הַמַּצֵּבָ֥ה הַזֹּ֖את לְרָעָֽה׃This mound is a witness, and this pillar is a witness, that I will not go past this mound to harm you, and you will not go past this mound and pillar to harm me. 53Die God van Abraham en die God van Nahor, die God van hulle vader, moet tussen ons oordeel.” En Jakob het gesweer by die Vrees van sy vader Isak.

Of: Die gode van Abraham en die gode van Nahor, die gode van hulle vader, moet tussen ons oordeel.

אֱלֹהֵ֨י אַבְרָהָ֜ם וֵֽאלֹהֵ֤י נָחוֹר֙ יִשְׁפְּט֣וּ בֵינֵ֔ינוּ אֱלֹהֵ֖י אֲבִיהֶ֑ם וַיִּשָּׁבַ֣ע יַעֲקֹ֔ב בְּפַ֖חַד אָבִ֥יו יִצְחָֽק׃May the God of Abraham and the God of Nahor, the God of their father, judge between us.” So Jacob swore by the Fear of his father Isaac. 54Toe het Jakob 'n offer op die berg geslag en sy broers geroep om brood te eet. En hulle het brood geëet en op die berg oornag.וַיִּזְבַּ֨ח יַעֲקֹ֥ב זֶ֨בַח֙ בָּהָ֔ר וַיִּקְרָ֥א לְאֶחָ֖יו לֶאֱכָל־לָ֑חֶם וַיֹּ֣אכְלוּ לֶ֔חֶם וַיָּלִ֖ינוּ בָּהָֽר׃Then Jacob offered a sacrifice on the mountain and invited his relatives to eat a meal. And after they had eaten, they spent the night on the mountain.