Genesis 34

Status van die hoofstuk: konsep

Sien jy iets wat nie reg is nie? Tik op 'n versnommer om die vers na te gaan of 'n verandering voor te stel.

1Dina, die dogter van Lea, wat sy vir Jakob gebaar het, het uitgegaan om onder die dogters van die land te kyk.וַתֵּצֵ֤א דִינָה֙ בַּת־לֵאָ֔ה אֲשֶׁ֥ר יָלְדָ֖ה לְיַעֲקֹ֑ב לִרְא֖וֹת בִּבְנ֥וֹת הָאָֽרֶץ׃Now Dinah, the daughter Leah had borne to Jacob, went out to visit the daughters of the land. 2Toe Sekem, die seun van Hamor die Hewiet, die leier van die land, haar sien, het hy haar geneem en by haar gelê en haar verneder.וַיַּ֨רְא אֹתָ֜הּ שְׁכֶ֧ם בֶּן־חֲמ֛וֹר הַֽחִוִּ֖י נְשִׂ֣יא הָאָ֑רֶץ וַיִּקַּ֥ח אֹתָ֛הּ וַיִּשְׁכַּ֥ב אֹתָ֖הּ וַיְעַנֶּֽהָ׃When Shechem son of Hamor the Hivite, the prince of the region, saw her, he took her and lay with her by force. 3En sy siel het aan Dina, die dogter van Jakob, gekleef, en hy het die meisie liefgehad en teer met die meisie gepraat.

Letterlik: en op die hart van die meisie gespreek.

וַתִּדְבַּ֣ק נַפְשׁ֔וֹ בְּדִינָ֖ה בַּֽת־יַעֲקֹ֑ב וַיֶּֽאֱהַב֙ אֶת־הַֽנַּעֲרָ֔ וַיְדַבֵּ֖ר עַל־לֵ֥ב הַֽנַּעֲרָֽ׃And his soul was drawn to Dinah, the daughter of Jacob. He loved the young girl and spoke to her tenderly. 4En Sigem het vir Hamor, sy vader, gesê: “Neem vir my hierdie jong meisie as vrou.”וַיֹּ֣אמֶר שְׁכֶ֔ם אֶל־חֲמ֥וֹר אָבִ֖יו לֵאמֹ֑ר קַֽח־לִ֛י אֶת־הַיַּלְדָּ֥ה הַזֹּ֖את לְאִשָּֽׁה׃So Shechem told his father Hamor, “Get me this girl as a wife.” 5En Jakob het gehoor dat hy Dina, sy dogter, verontreinig het; en sy seuns was by sy vee in die veld, en Jakob het geswyg totdat hulle gekom het.וְיַעֲקֹ֣ב שָׁמַ֗ע כִּ֤י טִמֵּא֙ אֶת־דִּינָ֣ה בִתּ֔וֹ וּבָנָ֛יו הָי֥וּ אֶת־מִקְנֵ֖הוּ בַּשָּׂדֶ֑ה וְהֶחֱרִ֥שׁ יַעֲקֹ֖ב עַד־בֹּאָֽם׃Jacob heard that Shechem had defiled his daughter Dinah, but since his sons were with his livestock in the field, he remained silent about it until they returned. 6En Hamor, die vader van Sigem, het uitgegaan na Jakob om met hom te praat.וַיֵּצֵ֛א חֲמ֥וֹר אֲבִֽי־שְׁכֶ֖ם אֶֽל־יַעֲקֹ֑ב לְדַבֵּ֖ר אִתּֽוֹ׃Meanwhile, Shechem’s father Hamor came to speak with Jacob. 7En die seuns van Jakob het uit die veld gekom toe hulle dit hoor. Die manne was gegrief, en hulle het baie kwaad geword, want hy het 'n skandelike daad in Israel gedoen deur by die dogter van Jakob te lê; en so iets word nie gedoen nie.וּבְנֵ֨י יַעֲקֹ֜ב בָּ֤אוּ מִן־הַשָּׂדֶה֙ כְּשָׁמְעָ֔ם וַיִּֽתְעַצְּבוּ֙ הָֽאֲנָשִׁ֔ים וַיִּ֥חַר לָהֶ֖ם מְאֹ֑ד כִּֽי־נְבָלָ֞ה עָשָׂ֣ה בְיִשְׂרָאֵ֗ל לִשְׁכַּב֙ אֶת־בַּֽת־יַעֲקֹ֔ב וְכֵ֖ן לֹ֥א יֵעָשֶֽׂה׃When Jacob’s sons heard what had happened, they returned from the field. They were filled with grief and fury, because Shechem had committed an outrage in Israel by lying with Jacob’s daughter—a thing that should not be done. 8En Hamor het met hulle gepraat en gesê: “My seun Sigem, sy siel smag na julle dogter. Gee haar tog vir hom as vrou.וַיְדַבֵּ֥ר חֲמ֖וֹר אִתָּ֣ם לֵאמֹ֑ר שְׁכֶ֣ם בְּנִ֗י חָֽשְׁקָ֤ה נַפְשׁוֹ֙ בְּבִתְּכֶ֔ם תְּנ֨וּ נָ֥א אֹתָ֛הּ ל֖וֹ לְאִשָּֽׁה׃But Hamor said to them, “My son Shechem longs for your daughter. Please give her to him as his wife. 9En verswaer julle met ons: gee julle dogters vir ons, en neem ons dogters vir julle.וְהִֽתְחַתְּנ֖וּ אֹתָ֑נוּ בְּנֹֽתֵיכֶם֙ תִּתְּנוּ־לָ֔נוּ וְאֶת־בְּנֹתֵ֖ינוּ תִּקְח֥וּ לָכֶֽם׃Intermarry with us; give us your daughters and take our daughters for yourselves. 10En julle kan by ons woon, en die land sal voor julle lê. Woon en dryf daarin handel, en verkry besittings daarin.”

Of: trek daarin rond.

וְאִתָּ֖נוּ תֵּשֵׁ֑בוּ וְהָאָ֨רֶץ֙ תִּהְיֶ֣ה לִפְנֵיכֶ֔ם שְׁבוּ֙ וּסְחָר֔וּהָ וְהֵֽאָחֲז֖וּ בָּֽהּ׃You may settle among us, and the land will be open to you. Live here, move about freely, and acquire your own property.” 11En Sigem het vir haar vader en vir haar broers gesê: “Laat ek guns vind in julle oë, en wat julle vir my sê, sal ek gee.וַיֹּ֤אמֶר שְׁכֶם֙ אֶל־אָבִ֣יה וְאֶל־אַחֶ֔יהָ אֶמְצָא־חֵ֖ן בְּעֵינֵיכֶ֑ם וַאֲשֶׁ֥ר תֹּאמְר֛וּ אֵלַ֖י אֶתֵּֽן׃Then Shechem said to Dinah’s father and brothers, “Grant me this favor, and I will give you whatever you ask. 12Eis van my 'n baie groot bruidsprys en geskenk, en ek sal gee soos julle vir my sê; maar gee vir my die meisie as vrou.”

Letterlik: Vermeerder baie op my die bruidsprys en geskenk.

הַרְבּ֨וּ עָלַ֤י מְאֹד֙ מֹ֣הַר וּמַתָּ֔ן וְאֶ֨תְּנָ֔ה כַּאֲשֶׁ֥ר תֹּאמְר֖וּ אֵלָ֑י וּתְנוּ־לִ֥י אֶת־הַֽנַּעֲרָ֖ לְאִשָּֽׁה׃Demand a high dowry and an expensive gift, and I will give you whatever you ask. Only give me the girl as my wife!” 13Toe het die seuns van Jakob Sigem en Hamor, sy vader, met bedrog geantwoord, en hulle het so gepraat omdat hy Dina, hulle suster, verontreinig het.וַיַּעֲנ֨וּ בְנֵֽי־יַעֲקֹ֜ב אֶת־שְׁכֶ֨ם וְאֶת־חֲמ֥וֹר אָבִ֛יו בְּמִרְמָ֖ה וַיְדַבֵּ֑רוּ אֲשֶׁ֣ר טִמֵּ֔א אֵ֖ת דִּינָ֥ה אֲחֹתָֽם׃But because Shechem had defiled their sister Dinah, Jacob’s sons answered him and his father Hamor deceitfully. 14En hulle het vir hulle gesê: “Ons kan hierdie saak nie doen nie, om ons suster te gee aan 'n man wat 'n voorhuid het, want dit is vir ons 'n skande.וַיֹּאמְר֣וּ אֲלֵיהֶ֗ם לֹ֤א נוּכַל֙ לַעֲשׂוֹת֙ הַדָּבָ֣ר הַזֶּ֔ה לָתֵת֙ אֶת־אֲחֹתֵ֔נוּ לְאִ֖ישׁ אֲשֶׁר־ל֣וֹ עָרְלָ֑ה כִּֽי־חֶרְפָּ֥ה הִ֖וא לָֽנוּ׃“We cannot do such a thing,” they said. “To give our sister to an uncircumcised man would be a disgrace to us. 15Net op hierdie voorwaarde sal ons met julle instem: as julle soos ons word deurdat elke manlike persoon onder julle besny word.אַךְ־בְּזֹ֖את נֵא֣וֹת לָכֶ֑ם אִ֚ם תִּהְי֣וּ כָמֹ֔נוּ לְהִמֹּ֥ל לָכֶ֖ם כָּל־זָכָֽר׃We will consent to this on one condition, that you become circumcised like us—every one of your males. 16Dan sal ons ons dogters aan julle gee, en julle dogters sal ons vir ons neem, en ons sal by julle woon en een volk word.וְנָתַ֤נּוּ אֶת־בְּנֹתֵ֨ינוּ֙ לָכֶ֔ם וְאֶת־בְּנֹתֵיכֶ֖ם נִֽקַּֽח־לָ֑נוּ וְיָשַׁ֣בְנוּ אִתְּכֶ֔ם וְהָיִ֖ינוּ לְעַ֥ם אֶחָֽד׃Then we will give you our daughters and take your daughters for ourselves. We will dwell among you and become one people. 17Maar as julle nie na ons luister om besny te word nie, sal ons ons dogter neem en weggaan.”וְאִם־לֹ֧א תִשְׁמְע֛וּ אֵלֵ֖ינוּ לְהִמּ֑וֹל וְלָקַ֥חְנוּ אֶת־בִּתֵּ֖נוּ וְהָלָֽכְנוּ׃But if you will not agree to be circumcised, then we will take our sister and go.” 18En hulle woorde was goed in die oë van Hamor en in die oë van Sigem, die seun van Hamor.וַיִּֽיטְב֥וּ דִבְרֵיהֶ֖ם בְּעֵינֵ֣י חֲמ֑וֹר וּבְעֵינֵ֖י שְׁכֶ֥ם בֶּן־חֲמֽוֹר׃Their offer seemed good to Hamor and his son Shechem. 19En die jong man het nie gesloer om die saak te doen nie, want hy het behae gehad in die dogter van Jakob; en hy was die mees geëerde van die hele huis van sy vader.וְלֹֽא־אֵחַ֤ר הַנַּ֨עַר֙ לַעֲשׂ֣וֹת הַדָּבָ֔ר כִּ֥י חָפֵ֖ץ בְּבַֽת־יַעֲקֹ֑ב וְה֣וּא נִכְבָּ֔ד מִכֹּ֖ל בֵּ֥ית אָבִֽיו׃The young man, who was the most respected of all his father’s household, did not hesitate to fulfill this request, because he was delighted with Jacob’s daughter.

20Toe het Hamor en sy seun Sekem na die poort van hulle stad gekom en met die manne van hulle stad gepraat en gesê:וַיָּבֹ֥א חֲמ֛וֹר וּשְׁכֶ֥ם בְּנ֖וֹ אֶל־שַׁ֣עַר עִירָ֑ם וַֽיְדַבְּר֛וּ אֶל־אַנְשֵׁ֥י עִירָ֖ם לֵאמֹֽר׃So Hamor and his son Shechem went to the gate of their city and addressed the men of their city: 21“Hierdie manne is vreedsaam teenoor ons. Laat hulle in die land woon en daarin handel dryf, want kyk, die land is ruim genoeg voor hulle. Hulle dogters sal ons vir ons as vroue neem, en ons dogters sal ons aan hulle gee.

Of: daarin rondtrek.

Letterlik: die land is wyd aan albei hande voor hulle.

הָאֲנָשִׁ֨ים הָאֵ֜לֶּה שְֽׁלֵמִ֧ים הֵ֣ם אִתָּ֗נוּ וְיֵשְׁב֤וּ בָאָ֨רֶץ֙ וְיִסְחֲר֣וּ אֹתָ֔הּ וְהָאָ֛רֶץ הִנֵּ֥ה רַֽחֲבַת־יָדַ֖יִם לִפְנֵיהֶ֑ם אֶת־בְּנֹתָם֙ נִקַּֽח־לָ֣נוּ לְנָשִׁ֔ים וְאֶת־בְּנֹתֵ֖ינוּ נִתֵּ֥ן לָהֶֽם׃“These men are at peace with us. Let them live and trade in our land; indeed, it is large enough for them. Let us take their daughters in marriage and give our daughters to them. 22Net op hierdie voorwaarde sal die manne met ons instem om by ons te woon, om een volk te word: as elke manlike persoon onder ons besny word, soos hulle besny is.אַךְ־בְּ֠זֹאת יֵאֹ֨תוּ לָ֤נוּ הָאֲנָשִׁים֙ לָשֶׁ֣בֶת אִתָּ֔נוּ לִהְי֖וֹת לְעַ֣ם אֶחָ֑ד בְּהִמּ֥וֹל לָ֨נוּ֙ כָּל־זָכָ֔ר כַּאֲשֶׁ֖ר הֵ֥ם נִמֹּלִֽים׃But only on this condition will the men agree to dwell with us and be one people: if all our men are circumcised as they are. 23Hulle vee en hulle besittings en al hulle diere, sal dit nie ons s'n wees nie? Laat ons net met hulle instem, en hulle sal by ons woon.”מִקְנֵהֶ֤ם וְקִנְיָנָם֙ וְכָל־בְּהֶמְתָּ֔ם הֲל֥וֹא לָ֖נוּ הֵ֑ם אַ֚ךְ נֵא֣וֹתָה לָהֶ֔ם וְיֵשְׁב֖וּ אִתָּֽנוּ׃Will not their livestock, their possessions, and all their animals become ours? Only let us consent to them, and they will dwell among us.” 24En almal wat by die poort van sy stad uitgaan, het na Hamor en na Sigem, sy seun, geluister; en elke manlike persoon is besny, almal wat by die poort van sy stad uitgaan.וַיִּשְׁמְע֤וּ אֶל־חֲמוֹר֙ וְאֶל־שְׁכֶ֣ם בְּנ֔וֹ כָּל־יֹצְאֵ֖י שַׁ֣עַר עִיר֑וֹ וַיִּמֹּ֨לוּ֙ כָּל־זָכָ֔ר כָּל־יֹצְאֵ֖י שַׁ֥עַר עִירֽוֹ׃All the men who went out of the city gate listened to Hamor and his son Shechem, and every male of the city was circumcised.

25En op die derde dag, toe hulle pyn gehad het, het twee van die seuns van Jakob, Simeon en Levi, die broers van Dina, elkeen sy swaard geneem en op die stad afgekom terwyl dit niks vermoed het nie, en hulle het elke manlike persoon doodgemaak.

Of: en sonder gevaar vir hulleself op die stad afgekom.

וַיְהִי֩ בַיּ֨וֹם הַשְּׁלִישִׁ֜י בִּֽהְיוֹתָ֣ם כֹּֽאֲבִ֗ים וַיִּקְח֣וּ שְׁנֵֽי־בְנֵי־יַ֠עֲקֹב שִׁמְע֨וֹן וְלֵוִ֜י אֲחֵ֤י דִינָה֙ אִ֣ישׁ חַרְבּ֔וֹ וַיָּבֹ֥אוּ עַל־הָעִ֖יר בֶּ֑טַח וַיַּֽהַרְג֖וּ כָּל־זָכָֽר׃Three days later, while they were still in pain, two of Jacob’s sons (Dinah’s brothers Simeon and Levi) took their swords, went into the unsuspecting city, and slaughtered every male. 26Hulle het ook Hamor en sy seun Sekem met die swaard doodgemaak, en Dina uit die huis van Sekem geneem en uitgegaan.

Letterlik: met die mond van die swaard.

וְאֶת־חֲמוֹר֙ וְאֶת־שְׁכֶ֣ם בְּנ֔וֹ הָרְג֖וּ לְפִי־חָ֑רֶב וַיִּקְח֧וּ אֶת־דִּינָ֛ה מִבֵּ֥ית שְׁכֶ֖ם וַיֵּצֵֽאוּ׃They killed Hamor and his son Shechem with their swords, took Dinah out of Shechem’s house, and went away. 27Die seuns van Jakob het op die verslanes afgekom en die stad geplunder, omdat hulle hulle suster verontreinig het.בְּנֵ֣י יַעֲקֹ֗ב בָּ֚אוּ עַל־הַ֣חֲלָלִ֔ים וַיָּבֹ֖זּוּ הָעִ֑יר אֲשֶׁ֥ר טִמְּא֖וּ אֲחוֹתָֽם׃Jacob’s other sons came upon the slaughter and looted the city, because their sister had been defiled. 28Hulle kleinvee en hulle beeste en hulle donkies, en wat in die stad was en wat in die veld was, het hulle geneem.אֶת־צֹאנָ֥ם וְאֶת־בְּקָרָ֖ם וְאֶת־חֲמֹרֵיהֶּ֑ם וְאֵ֧ת אֲשֶׁר־בָּעִ֛יר וְאֶת־אֲשֶׁ֥ר בַּשָּׂדֶ֖ה לָקָֽחוּ׃They took their flocks and herds and donkeys, and everything else in the city or in the field. 29En al hulle rykdom en al hulle kleintjies en hulle vroue het hulle gevange geneem en geplunder, ook alles wat in die huis was.וְאֶת־כָּל־חֵילָ֤ם וְאֶת־כָּל־טַפָּם֙ וְאֶת־נְשֵׁיהֶ֔ם שָׁב֖וּ וַיָּבֹ֑זּוּ וְאֵ֖ת כָּל־אֲשֶׁ֥ר בַּבָּֽיִת׃They carried off all their possessions and women and children, and they plundered everything in their houses.

30Toe sê Jakob vir Simeon en Levi: “Julle het moeilikheid oor my gebring deur my stinkend te maak by die inwoners van die land, by die Kanaäniet en by die Feresiet; en ek het min manne. As hulle hulle teen my saamtrek en my slaan, sal ek vernietig word, ek en my huis.”

Letterlik: ek is manne van getal.

וַיֹּ֨אמֶר יַעֲקֹ֜ב אֶל־שִׁמְע֣וֹן וְאֶל־לֵוִי֮ עֲכַרְתֶּ֣ם אֹתִי֒ לְהַבְאִישֵׁ֨נִי֙ בְּיֹשֵׁ֣ב הָאָ֔רֶץ בַּֽכְּנַעֲנִ֖י וּבַפְּרִזִּ֑י וַאֲנִי֙ מְתֵ֣י מִסְפָּ֔ר וְנֶאֶסְפ֤וּ עָלַי֙ וְהִכּ֔וּנִי וְנִשְׁמַדְתִּ֖י אֲנִ֥י וּבֵיתִֽי׃Then Jacob said to Simeon and Levi, “You have brought trouble upon me by making me a stench to the Canaanites and Perizzites, the people of this land. We are few in number; if they unite against me and attack me, I and my household will be destroyed.” 31En hulle het gesê: “Mag hy dan met ons suster handel soos met 'n hoer?”וַיֹּאמְר֑וּ הַכְזוֹנָ֕ה יַעֲשֶׂ֖ה אֶת־אֲחוֹתֵֽנוּ׃ פBut they replied, “Should he have treated our sister like a prostitute?”