Sien jy iets wat nie reg is nie? Tik op 'n versnommer om die vers na te gaan of 'n verandering voor te stel.
AfrikaansHebreeus (WLC)Engels (Berean Standard Bible)
1Jakob het gesien dat daar graan in Egipte is, en Jakob het vir sy seuns gesê: “Waarom kyk julle na mekaar?”וַיַּ֣רְא יַעֲקֹ֔ב כִּ֥י יֶשׁ־שֶׁ֖בֶר בְּמִצְרָ֑יִם וַיֹּ֤אמֶר יַעֲקֹב֙ לְבָנָ֔יו לָ֖מָּה תִּתְרָאֽוּ׃When Jacob learned that there was grain in Egypt, he said to his sons, “Why are you staring at one another?”2En hy het gesê: “Kyk, ek het gehoor dat daar graan in Egipte is. Gaan af soontoe en koop vir ons graan daarvandaan, sodat ons kan lewe en nie sterf nie.”וַיֹּ֕אמֶר הִנֵּ֣ה שָׁמַ֔עְתִּי כִּ֥י יֶשׁ־שֶׁ֖בֶר בְּמִצְרָ֑יִם רְדוּ־שָׁ֨מָּה֙ וְשִׁבְרוּ־לָ֣נוּ מִשָּׁ֔ם וְנִחְיֶ֖ה וְלֹ֥א נָמֽוּת׃“Look,” he added, “I have heard that there is grain in Egypt. Go down there and buy some for us, so that we may live and not die.”3Toe het tien broers van Josef afgegaan om koring uit Egipte te koop.וַיֵּרְד֥וּ אֲחֵֽי־יוֹסֵ֖ף עֲשָׂרָ֑ה לִשְׁבֹּ֥ר בָּ֖ר מִמִּצְרָֽיִם׃So ten of Joseph’s brothers went down to buy grain from Egypt.4Maar Benjamin, die broer van Josef, het Jakob nie saam met sy broers gestuur nie, want hy het gesê: “Dat daar hom net nie ongeluk tref nie.”וְאֶת־בִּנְיָמִין֙ אֲחִ֣י יוֹסֵ֔ף לֹא־שָׁלַ֥ח יַעֲקֹ֖ב אֶת־אֶחָ֑יו כִּ֣י אָמַ֔ר פֶּן־יִקְרָאֶ֖נּוּ אָסֽוֹן׃But Jacob did not send Joseph’s brother Benjamin with his brothers, for he said, “I am afraid that harm might befall him.”
5So het die Israeliete saam met die ander wat gekom het, gekom om graan te koop, want die hongersnood was in die land Kanaän.aLetterlik: seuns van Israel.וַיָּבֹ֨אוּ֙ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל לִשְׁבֹּ֖ר בְּת֣וֹךְ הַבָּאִ֑ים כִּֽי־הָיָ֥ה הָרָעָ֖ב בְּאֶ֥רֶץ כְּנָֽעַן׃So the sons of Israel were among those who came to buy grain, since the famine had also spread to the land of Canaan.
6Josef, hy was die heerser oor die land; hy was die een wat aan die hele volk van die land graan verkoop het. En die broers van Josef het gekom en voor hom neergebuig met hulle gesigte na die grond.aLetterlik: met die neusgate na die aarde.וְיוֹסֵ֗ף ה֚וּא הַשַּׁלִּ֣יט עַל־הָאָ֔רֶץ ה֥וּא הַמַּשְׁבִּ֖יר לְכָל־עַ֣ם הָאָ֑רֶץ וַיָּבֹ֨אוּ֙ אֲחֵ֣י יוֹסֵ֔ף וַיִּשְׁתַּֽחֲווּ־ל֥וֹ אַפַּ֖יִם אָֽרְצָה׃Now Joseph was the ruler of the land; he was the one who sold grain to all its people. So when his brothers arrived, they bowed down before him with their faces to the ground.7Josef het sy broers gesien en hulle herken, maar hy het hom vir hulle as 'n vreemdeling voorgedoen en hard met hulle gepraat. Hy het vir hulle gesê: “Waarvandaan het julle gekom?” En hulle het gesê: “Uit die land Kanaän, om kos te koop.”וַיַּ֥רְא יוֹסֵ֛ף אֶת־אֶחָ֖יו וַיַּכִּרֵ֑ם וַיִּתְנַכֵּ֨ר אֲלֵיהֶ֜ם וַיְדַבֵּ֧ר אִתָּ֣ם קָשׁ֗וֹת וַיֹּ֤אמֶר אֲלֵהֶם֙ מֵאַ֣יִן בָּאתֶ֔ם וַיֹּ֣אמְר֔וּ מֵאֶ֥רֶץ כְּנַ֖עַן לִשְׁבָּר־אֹֽכֶל׃And when Joseph saw his brothers, he recognized them, but he treated them as strangers and spoke harshly to them. “Where have you come from?” he asked. “From the land of Canaan,” they replied. “We are here to buy food.”8Josef het sy broers herken, maar hulle het hom nie herken nie.וַיַּכֵּ֥ר יוֹסֵ֖ף אֶת־אֶחָ֑יו וְהֵ֖ם לֹ֥א הִכִּרֻֽהוּ׃Although Joseph recognized his brothers, they did not recognize him.9Josef het onthou van die drome wat hy oor hulle gedroom het, en hy het vir hulle gesê: “Spioene is julle! Julle het gekom om te sien waar die land kaal en onbeskermd is.”aLetterlik: die naaktheid van die land.וַיִּזְכֹּ֣ר יוֹסֵ֔ף אֵ֚ת הַחֲלֹמ֔וֹת אֲשֶׁ֥ר חָלַ֖ם לָהֶ֑ם וַיֹּ֤אמֶר אֲלֵהֶם֙ מְרַגְּלִ֣ים אַתֶּ֔ם לִרְא֛וֹת אֶת־עֶרְוַ֥ת הָאָ֖רֶץ בָּאתֶֽם׃Joseph remembered his dreams about them and said, “You are spies! You have come to see if our land is vulnerable.”10Hulle het vir hom gesê: “Nee, my heer, u dienaars het gekom om voedsel te koop.וַיֹּאמְר֥וּ אֵלָ֖יו לֹ֣א אֲדֹנִ֑י וַעֲבָדֶ֥יךָ בָּ֖אוּ לִשְׁבָּר־אֹֽכֶל׃“Not so, my lord,” they replied. “Your servants have come to buy food.11Ons is almal seuns van een man. Ons is eerlike mense; u dienaars was nie spioene nie.”כֻּלָּ֕נוּ בְּנֵ֥י אִישׁ־אֶחָ֖ד נָ֑חְנוּ כֵּנִ֣ים אֲנַ֔חְנוּ לֹא־הָי֥וּ עֲבָדֶ֖יךָ מְרַגְּלִֽים׃We are all sons of one man. Your servants are honest men, not spies.”12Maar hy het vir hulle gesê: “Nee, julle het gekom om die swak plekke van die land te sien!”aLetterlik: die naaktheid van die land.וַיֹּ֖אמֶר אֲלֵהֶ֑ם לֹ֕א כִּֽי־עֶרְוַ֥ת הָאָ֖רֶץ בָּאתֶ֥ם לִרְאֽוֹת׃“No,” he told them. “You have come to see if our land is vulnerable.”13Hulle het gesê: “Twaalf broers is u dienaars; ons is seuns van een man in die land Kanaän. En kyk, die jongste is vandag by ons vader, en die een is daar nie meer nie.”וַיֹּאמְר֗וּ שְׁנֵ֣ים עָשָׂר֩ עֲבָדֶ֨יךָ אַחִ֧ים׀ אֲנַ֛חְנוּ בְּנֵ֥י אִישׁ־אֶחָ֖ד בְּאֶ֣רֶץ כְּנָ֑עַן וְהִנֵּ֨ה הַקָּטֹ֤ן אֶת־אָבִ֨ינוּ֙ הַיּ֔וֹם וְהָאֶחָ֖ד אֵינֶֽנּוּ׃But they answered, “Your servants are twelve brothers, the sons of one man in the land of Canaan. The youngest is now with our father, and one is no more.”14Josef het vir hulle gesê: “Dit is wat ek vir julle gesê het toe ek gesê het: Spioene is julle.וַיֹּ֥אמֶר אֲלֵהֶ֖ם יוֹסֵ֑ף ה֗וּא אֲשֶׁ֨ר דִּבַּ֧רְתִּי אֲלֵכֶ֛ם לֵאמֹ֖ר מְרַגְּלִ֥ים אַתֶּֽם׃Then Joseph declared, “Just as I said, you are spies!15Hierdeur sal julle getoets word: by die lewe van Farao, julle sal nie van hier af weggaan nie, behalwe as julle jongste broer hierheen kom.בְּזֹ֖את תִּבָּחֵ֑נוּ חֵ֤י פַרְעֹה֙ אִם־תֵּצְא֣וּ מִזֶּ֔ה כִּ֧י אִם־בְּב֛וֹא אֲחִיכֶ֥ם הַקָּטֹ֖ן הֵֽנָּה׃And this is how you will be tested: As surely as Pharaoh lives, you shall not leave this place unless your youngest brother comes here.16Stuur een van julle, en laat hy julle broer haal, maar julle moet gevange gehou word, sodat julle woorde getoets kan word of die waarheid by julle is. En as dit nie so is nie, so waar as Farao lewe, dan is julle spioene.”שִׁלְח֨וּ מִכֶּ֣ם אֶחָד֮ וְיִקַּ֣ח אֶת־אֲחִיכֶם֒ וְאַתֶּם֙ הֵאָ֣סְר֔וּ וְיִבָּֽחֲנוּ֙ דִּבְרֵיכֶ֔ם הַֽאֱמֶ֖ת אִתְּכֶ֑ם וְאִם־לֹ֕א חֵ֣י פַרְעֹ֔ה כִּ֥י מְרַגְּלִ֖ים אַתֶּֽם׃Send one of your number to get your brother; the rest of you will be confined so that the truth of your words may be tested. If they are untrue, then as surely as Pharaoh lives, you are spies!”17En hy het hulle saam in aanhouding geplaas, drie dae lank.וַיֶּאֱסֹ֥ף אֹתָ֛ם אֶל־מִשְׁמָ֖ר שְׁלֹ֥שֶׁת יָמִֽים׃So Joseph imprisoned them for three days,
18Op die derde dag het Josef vir hulle gesê: “Doen dit, en julle sal lewe. Ek vrees God.וַיֹּ֨אמֶר אֲלֵהֶ֤ם יוֹסֵף֙ בַּיּ֣וֹם הַשְּׁלִישִׁ֔י זֹ֥את עֲשׂ֖וּ וִֽחְי֑וּ אֶת־הָאֱלֹהִ֖ים אֲנִ֥י יָרֵֽא׃and on the third day he said to them, “I fear God. So do this and you will live:19As julle eerlik is, laat een van julle broers vasgehou word in die huis waar julle bewaar word; en julle, gaan, bring graan vir die honger van julle huise.אִם־כֵּנִ֣ים אַתֶּ֔ם אֲחִיכֶ֣ם אֶחָ֔ד יֵאָסֵ֖ר בְּבֵ֣ית מִשְׁמַרְכֶ֑ם וְאַתֶּם֙ לְכ֣וּ הָבִ֔יאוּ שֶׁ֖בֶר רַעֲב֥וֹן בָּתֵּיכֶֽם׃If you are honest, leave one of your brothers in custody while the rest of you go and take back grain to relieve the hunger of your households.20Maar julle jongste broer moet julle na my toe bring, sodat julle woorde as betroubaar bewys word en julle nie sterf nie.” En hulle het so gedoen.וְאֶת־אֲחִיכֶ֤ם הַקָּטֹן֙ תָּבִ֣יאוּ אֵלַ֔י וְיֵאָמְנ֥וּ דִבְרֵיכֶ֖ם וְלֹ֣א תָמ֑וּתוּ וַיַּעֲשׂוּ־כֵֽן׃Then bring your youngest brother to me so that your words can be verified, that you may not die.” And to this they consented.
21Toe het hulle vir mekaar gesê: “Waarlik, ons is skuldig oor ons broer, want ons het die nood van sy siel gesien toe hy ons om genade gesmeek het, en ons het nie geluister nie. Daarom het hierdie nood oor ons gekom.”aLetterlik: het hulle gesê, elkeen vir sy broer.וַיֹּאמְר֞וּ אִ֣ישׁ אֶל־אָחִ֗יו אֲבָל֮ אֲשֵׁמִ֣ים׀ אֲנַחְנוּ֮ עַל־אָחִינוּ֒ אֲשֶׁ֨ר רָאִ֜ינוּ צָרַ֥ת נַפְשׁ֛וֹ בְּהִתְחַֽנְנ֥וֹ אֵלֵ֖ינוּ וְלֹ֣א שָׁמָ֑עְנוּ עַל־כֵּן֙ בָּ֣אָה אֵלֵ֔ינוּ הַצָּרָ֖ה הַזֹּֽאת׃Then they said to one another, “Surely we are being punished because of our brother. We saw his anguish when he pleaded with us, but we would not listen. That is why this distress has come upon us.”22Ruben het hulle geantwoord en gesê: “Het ek nie vir julle gesê: ‘Moenie teen die kind sondig nie’? Maar julle het nie geluister nie. En nou, kyk, sy bloed word ook geëis.”וַיַּעַן֩ רְאוּבֵ֨ן אֹתָ֜ם לֵאמֹ֗ר הֲלוֹא֩ אָמַ֨רְתִּי אֲלֵיכֶ֧ם׀ לֵאמֹ֛ר אַל־תֶּחֶטְא֥וּ בַיֶּ֖לֶד וְלֹ֣א שְׁמַעְתֶּ֑ם וְגַם־דָּמ֖וֹ הִנֵּ֥ה נִדְרָֽשׁ׃And Reuben responded, “Didn’t I tell you not to sin against the boy? But you would not listen. Now we must account for his blood!”23Hulle het nie geweet dat Josef dit hoor nie, want die tolk was tussen hulle.וְהֵם֙ לֹ֣א יָֽדְע֔וּ כִּ֥י שֹׁמֵ֖עַ יוֹסֵ֑ף כִּ֥י הַמֵּלִ֖יץ בֵּינֹתָֽם׃They did not realize that Joseph understood them, since there was an interpreter between them.24Hy het van hulle af weggedraai en gehuil. Toe het hy na hulle teruggekeer en met hulle gepraat, en hy het Simeon uit hulle midde geneem en hom voor hulle oë vasgebind.וַיִּסֹּ֥ב מֵֽעֲלֵיהֶ֖ם וַיֵּ֑בְךְּ וַיָּ֤שָׁב אֲלֵהֶם֙ וַיְדַבֵּ֣ר אֲלֵהֶ֔ם וַיִּקַּ֤ח מֵֽאִתָּם֙ אֶת־שִׁמְע֔וֹן וַיֶּאֱסֹ֥ר אֹת֖וֹ לְעֵינֵיהֶֽם׃And he turned away from them and wept. When he turned back and spoke to them, he took Simeon from them and had him bound before their eyes.
25Josef het bevel gegee, en hulle het hulle houers met koring gevul, en elkeen se geld in sy sak teruggesit, en vir hulle padkos vir die pad gegee. En hy het so vir hulle gedoen.וַיְצַ֣ו יוֹסֵ֗ף וַיְמַלְא֣וּ אֶת־כְּלֵיהֶם֮ בָּר֒ וּלְהָשִׁ֤יב כַּסְפֵּיהֶם֙ אִ֣ישׁ אֶל־שַׂקּ֔וֹ וְלָתֵ֥ת לָהֶ֛ם צֵדָ֖ה לַדָּ֑רֶךְ וַיַּ֥עַשׂ לָהֶ֖ם כֵּֽן׃Then Joseph gave orders to fill their bags with grain, to return each man’s silver to his sack, and to give them provisions for their journey. This order was carried out,26Hulle het hulle graan op hulle donkies gelaai en daarvandaan weggegaan.וַיִּשְׂא֥וּ אֶת־שִׁבְרָ֖ם עַל־חֲמֹרֵיהֶ֑ם וַיֵּלְכ֖וּ מִשָּֽׁם׃and they loaded the grain on their donkeys and departed.27Toe die een by die slaapplek sy sak oopmaak om sy donkie voer te gee, het hy sy geld gesien, en kyk, dit was bo-in sy draagsak.aLetterlik: in die mond van sy draagsak.וַיִּפְתַּ֨ח הָאֶחָ֜ד אֶת־שַׂקּ֗וֹ לָתֵ֥ת מִסְפּ֛וֹא לַחֲמֹר֖וֹ בַּמָּל֑וֹן וַיַּרְא֙ אֶת־כַּסְפּ֔וֹ וְהִנֵּה־ה֖וּא בְּפִ֥י אַמְתַּחְתּֽוֹ׃At the place where they lodged for the night, one of them opened his sack to get feed for his donkey, and he saw his silver in the mouth of the sack.28Hy het vir sy broers gesê: “My geld is teruggesit, en kyk, dit is ook in my draagsak!” Toe het hulle harte in hulle geskrik, en hulle het gebewe en vir mekaar gesê: “Wat is dit wat God aan ons gedoen het?”aLetterlik: Toe het hulle hart uitgegaan, en hulle het gebewe, elkeen na sy broer toe.וַיֹּ֤אמֶר אֶל־אֶחָיו֙ הוּשַׁ֣ב כַּסְפִּ֔י וְגַ֖ם הִנֵּ֣ה בְאַמְתַּחְתִּ֑י וַיֵּצֵ֣א לִבָּ֗ם וַיֶּֽחֶרְד֞וּ אִ֤ישׁ אֶל־אָחִיו֙ לֵאמֹ֔ר מַה־זֹּ֛את עָשָׂ֥ה אֱלֹהִ֖ים לָֽנוּ׃“My silver has been returned!” he said to his brothers. “It is here in my sack.” Their hearts sank, and trembling, they turned to one another and said, “What is this that God has done to us?”
29Hulle het by hulle vader Jakob in die land Kanaän gekom en hom vertel van alles wat met hulle gebeur het, en gesê:וַיָּבֹ֛אוּ אֶל־יַעֲקֹ֥ב אֲבִיהֶ֖ם אַ֣רְצָה כְּנָ֑עַן וַיַּגִּ֣ידוּ ל֔וֹ אֵ֛ת כָּל־הַקֹּרֹ֥ת אֹתָ֖ם לֵאמֹֽר׃When they reached their father Jacob in the land of Canaan, they described to him all that had happened to them:30“Die man, die heer van die land, het hard met ons gepraat en ons behandel soos spioene wat die land bespied.דִּ֠בֶּר הָאִ֨ישׁ אֲדֹנֵ֥י הָאָ֛רֶץ אִתָּ֖נוּ קָשׁ֑וֹת וַיִּתֵּ֣ן אֹתָ֔נוּ כִּֽמְרַגְּלִ֖ים אֶת־הָאָֽרֶץ׃“The man who is lord of the land spoke harshly to us and accused us of spying on the country.31Ons het vir hom gesê: ‘Ons is eerlike mense; ons was nooit spioene nie.וַנֹּ֥אמֶר אֵלָ֖יו כֵּנִ֣ים אֲנָ֑חְנוּ לֹ֥א הָיִ֖ינוּ מְרַגְּלִֽים׃But we told him, ‘We are honest men, not spies.32Ons is twaalf broers, seuns van ons vader. Die een is nie meer nie, en die jongste is vandag by ons vader in die land Kanaan.’שְׁנֵים־עָשָׂ֥ר אֲנַ֛חְנוּ אַחִ֖ים בְּנֵ֣י אָבִ֑ינוּ הָאֶחָ֣ד אֵינֶ֔נּוּ וְהַקָּטֹ֥ן הַיּ֛וֹם אֶת־אָבִ֖ינוּ בְּאֶ֥רֶץ כְּנָֽעַן׃We are twelve brothers, sons of one father. One is no more, and the youngest is now with our father in the land of Canaan.’33Toe het die man, die heer van die land, vir ons gesê: ‘Hierdeur sal ek weet dat julle eerlik is: Laat een van julle broers by my agter, en neem vir die honger van julle huisgesinne en gaan.וַיֹּ֣אמֶר אֵלֵ֗ינוּ הָאִישׁ֙ אֲדֹנֵ֣י הָאָ֔רֶץ בְּזֹ֣את אֵדַ֔ע כִּ֥י כֵנִ֖ים אַתֶּ֑ם אֲחִיכֶ֤ם הָֽאֶחָד֙ הַנִּ֣יחוּ אִתִּ֔י וְאֶת־רַעֲב֥וֹן בָּתֵּיכֶ֖ם קְח֥וּ וָלֵֽכוּ׃Then the man who is lord of the land said to us, ‘This is how I will know whether you are honest: Leave one brother with me, take food to relieve the hunger of your households, and go.34Bring dan julle jongste broer na my toe, sodat ek kan weet dat julle nie spioene is nie, maar dat julle eerlik is. Julle broer sal ek aan julle gee, en julle kan in die land handel dryf.’”aOf: en julle kan vrylik in die land rondtrek.וְ֠הָבִיאוּ אֶת־אֲחִיכֶ֣ם הַקָּטֹן֮ אֵלַי֒ וְאֵֽדְעָ֗ה כִּ֣י לֹ֤א מְרַגְּלִים֙ אַתֶּ֔ם כִּ֥י כֵנִ֖ים אַתֶּ֑ם אֶת־אֲחִיכֶם֙ אֶתֵּ֣ן לָכֶ֔ם וְאֶת־הָאָ֖רֶץ תִּסְחָֽרוּ׃But bring your youngest brother back to me so I will know that you are not spies but honest men. Then I will give your brother back to you, and you can trade in the land.’”
35Terwyl hulle besig was om hulle sakke leeg te maak, kyk, daar was elkeen se beursie geld in sy sak. Toe hulle en hulle vader hulle beursies geld sien, het hulle gevrees.וַיְהִ֗י הֵ֚ם מְרִיקִ֣ים שַׂקֵּיהֶ֔ם וְהִנֵּה־אִ֥ישׁ צְרוֹר־כַּסְפּ֖וֹ בְּשַׂקּ֑וֹ וַיִּרְא֞וּ אֶת־צְרֹר֧וֹת כַּסְפֵּיהֶ֛ם הֵ֥מָּה וַאֲבִיהֶ֖ם וַיִּירָֽאוּ׃As they began emptying their sacks, there in each man’s sack was his bag of silver! And when they and their father saw the bags of silver, they were dismayed.36Toe het hulle vader Jakob vir hulle gesê: “Mý het julle van kinders beroof! Josef is nie meer nie, en Simeon is nie meer nie, en Benjamin wil julle wegneem. Al hierdie dinge kom oor my!”וַיֹּ֤אמֶר אֲלֵהֶם֙ יַעֲקֹ֣ב אֲבִיהֶ֔ם אֹתִ֖י שִׁכַּלְתֶּ֑ם יוֹסֵ֤ף אֵינֶ֨נּוּ֙ וְשִׁמְע֣וֹן אֵינֶ֔נּוּ וְאֶת־בִּנְיָמִ֣ן תִּקָּ֔חוּ עָלַ֖י הָי֥וּ כֻלָּֽנָה׃Their father Jacob said to them, “You have deprived me of my sons. Joseph is gone and Simeon is no more. Now you want to take Benjamin. Everything is going against me!”37Ruben het vir sy vader gesê: “Maak my twee seuns dood as ek hom nie na jou toe bring nie. Gee hom in my hand, en ek sal hom na jou terugbring.”וַיֹּ֤אמֶר רְאוּבֵן֙ אֶל־אָבִ֣יו לֵאמֹ֔ר אֶת־שְׁנֵ֤י בָנַי֙ תָּמִ֔ית אִם־לֹ֥א אֲבִיאֶ֖נּוּ אֵלֶ֑יךָ תְּנָ֤ה אֹתוֹ֙ עַל־יָדִ֔י וַאֲנִ֖י אֲשִׁיבֶ֥נּוּ אֵלֶֽיךָ׃Then Reuben said to his father, “You may kill my two sons if I fail to bring him back to you. Put him in my care, and I will return him.”38Maar hy het gesê: “My seun sal nie saam met julle afgaan nie, want sy broer is dood, en hy alleen het oorgebly. As 'n ongeluk hom tref op die pad waarop julle gaan, sal julle my grys hare met kommer na die doderyk laat afgaan.”aLetterlik: my grysheid.וַיֹּ֕אמֶר לֹֽא־יֵרֵ֥ד בְּנִ֖י עִמָּכֶ֑ם כִּֽי־אָחִ֨יו מֵ֜ת וְה֧וּא לְבַדּ֣וֹ נִשְׁאָ֗ר וּקְרָאָ֤הוּ אָסוֹן֙ בַּדֶּ֨רֶךְ֙ אֲשֶׁ֣ר תֵּֽלְכוּ־בָ֔הּ וְהוֹרַדְתֶּ֧ם אֶת־שֵׂיבָתִ֛י בְּיָג֖וֹן שְׁאֽוֹלָה׃But Jacob replied, “My son will not go down there with you, for his brother is dead, and he alone is left. If any harm comes to him on your journey, you will bring my gray hair down to Sheol in sorrow.”
